Franek Kimono

.
Pseudonim: Franek Kimono
postać muzyczna wykreowana przez aktora Piotra Fronczewskiego. Jego postać była parodią stylu disco. Franek Kimono jako formę ekspresji wokalnej stosował melodeklamację przez co, powszechnie, błędnie utożsamiany jest jako raper.
Pomysłodawcą postaci był Andrzej Korzyński (pod pseudonimem Andrzej Spol), a współautorami Mariusz Zabrodzki i Sławomir Wesołowski. Oprócz Andrzeja Korzyńskiego, teksty na płytę pisał również Krzysztof Gradowski. Piotra Fronczewskiego jako wokalistę wybrano podczas rejestracji ścieżki dźwiękowej do filmu Akademia Pana Kleksa (1983).
Jeszcze w 1983 r. wydano singel z piosenkami "King Bruce Lee karate mistrz" i "Dysk Dżokej", a w roku następnym długogrającą płytę winylową. Z czasem pojawiały się reedycje CD albumu – w 1991, w 1999 oraz w 2008 roku.

Sukces:Franek Kimono miał być kpiną z subkultury disco. Jak wiele żartów (choćby jak m.in. "Mydełko Fa" Marka Kondrata albo Chłopaki nie płaczą T.Love), został jednak potraktowany na poważnie i entuzjastycznie przyjęty przez bywalców dyskotek. Fronczewski wylansował tą płytą także takie przeboje jak m.in. "King Bruce Lee Karate Mistrz" , "Dysk Dżokej" , "Ja jestem Menago". Wiele cytatów z piosenek weszło do języka potocznego, np.
Nie rycz, mała nie rycz/ ja znam te wasze numery
Po dobrej wódzie lepszy jestem w dżudzie
Na bramce stoję, nikogo się nie boję
Ciosy karate ćwiczyłem z bratem
Więc gaz do dechy i wypuszczam czad/ z aparatury co ma tysiąc wat
Gdy ja dołożę, wtedy nie daj Boże/ Reanimacja nawet nie pomoże.
I znów się zaczęło, znów na pełnym luzie/ Sypiemy numery, jak przed laty w budzie.
Franek Kimono został nawet bohaterem popularnego dowcipu, w którym jego przeciwnikiem był Bruce Lee. Pokonany w pierwszym starciu ciosem wibrującej pięści Polak rewanżował się Azjacie ciosem wirującej korby od Stara.
Jego piosenki pojawiły się popularnym serialu TV z 1986 pt. Tulipan oraz fragmentarycznie w filmie Wakacje z Madonną z 1983.

Źródła i następstwa:Japońska stylizacja projektu wiązała się z obowiązującą w latach 80. modą na Daleki Wschód, którą w Polsce podsycił film Wejście smoka z Bruce'em Lee w 1982 r.
Drugim równie ważnym źródłem inspiracji dla postaci Franka był warszawski folklor, opiewający alkoholizujących się, pełnych fantazji cwaniaczków, o jakich pisali Stefan Wiechecki i Stanisław Grzesiuk. Podobnie jak bohaterowie "Wiecha", Franek posługiwał się slangiem.
Na fali nostalgicznej mody na lata 80. aktor podjął próbę zdyskontowania sukcesu sprzed lat i jako Pan Kimono nagrał w 1998 r. płytę Toczy się życie – Powrót Mistrza, która została już oceniona dużo gorzej. Żadna piosenka nie osiągnęła statusu przeboju. W projekt nie był zaangażowany twórca Franka Kimono, Andrzej Korzyński.
W grudniu 2007 roku ukazała się płyta TPWC czyli warszawskich raperów Sokoła i Pono. W piosence "W aucie" występuje gościnnie Piotr Fronczewski jako Franek Kimono. Utwór powstał jako hołd dla dokonań Franka Kimono i utrzymany został w klimacie jego pierwszej płyty. W maju 2008 ukazał się teledysk do tego utworu.
W marcu 2008 roku remiks utworu Franka Kimono pt. "Dysk Dżokej" pojawił się na debiutanckiej płycie duetu Wet Fingers jako bonus track.

Dyskografia:
Single:
Franek Kimono - Tonpress 1983
Franek Kimono - Arston 1984
Franek Kimono - Arston 1984

Albumy:
LP:
Franek Kimono - Arston 1984
Crazy Zdzich - Polton 1986
CD:
Franek Kimono - Alcom 1991
Franek Kimono - Sony Music Polska 1999
Pan Kimono. Toczy się życie. - Sony Music Polska 1998
Teraz pieniądz w cenie – gościnnie w piosence "W aucie" jako Franek Kimono - Prosto 2007
Franek Kimono - Sony Music Polska 2008

Kasety:
Franek Kimono - Arston 1984
Franek Kimono i "goła prywatka" - Vega 1986
F. Kimono. Hossa Bossa - Brawo 1990
Pan Kimono. Toczy się życie - Sony Music Polska 1998
Niektóre wydane płyty m.in. single nie posiadały różnorodnych nazw – te z nich zostały opatrzone pseudonimem śpiewającego.

Źródło: Wikipedia

<<>>

• Odtwórz folder
• Pobierz folder
• Zachomikuj folder