Merkury to planeta Układu Słonecznego, na którą trudno dotrzeć. Basil Singer zastanawia się, jak pokonać panujące tam temperatury i promieniowanie 10-krotnie większe niż na Ziemi.

W programie obrazy zarejestrowane przy pomocy teleskopu Hubble'a.

Rzut oka na Księżyc, obiekt w przestrzeni kosmicznej położony najbliżej Ziemi. Stanowi on klucz do wyjaśnienia jednego z najstarszych sekretów naszej planety.

Tym razem Basil wybiera się na Wenus - planetę tak gorącą, że woda zniknęła z niej miliardy lat temu. Tamtejsze chmury zawierają kwas siarkowy, który rozpuszcza każdy metal, a ciśnienie jest tak wielkie, że zgniotłoby i zabiło każdego, kto zdołałby wylądować na jej powierzchni. Basil spotyka się z naukowcami, którzy wyjaśniają, jak umożliwić ludziom podziwianie z bliska wielkich wenusjańskich wulkanów. Będzie to realne dzięki intensywnie chłodzonym statkom o konstrukcji podobnej do łodzi podwodnych. Dowiaduje się też o planach NASA, zmierzających do przeniknięcia w głąb wenusjańskiego oceanu gazu za pomocą metalowych balonów. Przeprowadza również wyjątkowy eksperyment, w którym udowadnia, że ludzie mogliby żyć w specjalnych siedliskach umieszczonych wysoko w atmosferze Wenus.

Naukowcy od dawna zastanawiają się, czy na Marsie nie mogłyby przetrwać pewne formy życia. Świadczą o tym, takie odkrycia, jak cząsteczki wody oraz specyficzne warunki powierzchni Czerwonej Planety. Autorzy programu zastanawiają się na kwestią istnienia życia na Marsie.

Twórcy dokumentu zapraszają widzów na wyprawę do czarnej dziury. Dowiemy się, jak powstał wszechświat oraz jak wyglądał proces formowania się gwiazd z pyłu i gazów. Zobaczymy też galaktyki, które na kosmicznych ścieżkach spotykały się i ginęły. Ponadto dzięki zdjęciom z teleskopów wybierzemy się w podróż do centrum Drogi Mlecznej.

Pluton to planeta karłowata leżąca na obrzeżach Układu Słonecznego. Autorzy programu obserwują warunki, jakie panują na niej. Zastanawiają się również, czy lód może być źródłem cennych informacji z historii naszego świata.

Co wywołuje zlodowacenia? Czy przeżylibyśmy to, co zabiło dinozaury? Czy zanosi się na następny podobny kataklizm?

Mamy szczęście że ciągle żyjemy. Wszechświat bowiem nieustannie próbuje nas unicestwić. Od momentu pojawienia się organizmów na Ziemi, przynajmniej dwadzieścia razy życie wisiało na włosku…

Wojna w Zatoce Perskiej z 1991 roku to jedna z najbardziej fascynujących kampanii wojskowych współczesnej historii. Zaledwie w ciągu 7 miesięcy w rejonie Zatoki stworzono potężne zgrupowanie amerykańskich wojsk wspieranych przez sojuszniczą koalicję i rzucono je do boju w kampanii, w której z łatwością zniszczono przeciwnika. Do słownika wprowadzono pojęcia z terminologii wojskowej, np."niewidzialne samoloty", "inteligentne bomby", "pola widzenia broni", które dały początek nowemu wymiarowi działań wojennych.

Nasze słońce robi się coraz gorętsze i pewnego dnia unicestwi życie na Ziemi. Jaka więc czeka nas przyszłość ? Musimy pomyśleć o zasiedleniu innych planet, zanim nasza gwiazda zakończy swój żywot.

Poszukiwanie obcych form życia zawsze ekscytowało ludzi na Ziemi. Przemierzymy zatem kosmos, by przyjrzeć się odległym światom i znaleźć odpowiedź na największe pytanie: "Czy ktoś tam jest ?".

Napoleon powiedział kiedyś, że twierdze nie zatrzymają armii, ale mogą opóxnić jej marsz. W przypadku potężnej fortecy Badajoz miał absolutną rację. Nie tylko bowiemokazała się bardzo bolesnymcierniem dla wojsk sprzymierzonych i przeszkodą w przemieszczaniu się po półwyspie, lecz kosztowała Wellingtona utratę najlepszych żołnierzy podczas wielkiego szturmu, gdy wyrywał ją z rąk Francuzów w nocy 6 kwietnia 1812 roku. Atak ten trudno uznać za w pełni udany, gdyż towarzyszyły mu ogromnestraty w ludziach. Zwycięstwo było wyłącznie wynikiem absolutnej determinacji ludzi Wellingtona niezmordowanie przedzierających się przez ścianę ognia i forsujących masywne mury miasta.

W 9 roku po Chrystusie cesarski legat w Germanii, Publiusz Kwinktyliusz Warus, poprowadził trzy legiony przez Ren w głąb obszarów zwanych Wielką Germanią, okupowanych przez Rzymian od ponad 20 lat. Warus i jego żołnierze nigdy nie powrócili, zabici przez Germanów w gęstym Lesie Teutoburskim, porastającym okolice dzisiejszej wsi Kalkriese. Wprowadzone w pułapkę legiony zostały zaatakowane ze wszystkich stron przez połączone plemiona germańskie, zaś na całym obszarze wybuchło powstanie przeciwko rzymskim okupantom. Choć późniejsze wyprawy ukarały germańskie plemiona i doprowadziły do odzyskania utraconych orłów legionowych, rzeź Warusa i jego legionów sprawiła, że zaniechano planów utworzenia z Wielkiej Germanii prowincji i w rezultacie na Renie wyznaczono granicę między światem rzymskim a plemionami germańskimi.