Paweł Wieczorkiewicz — „Zamach stanu' (1980).avi
-
_ŻYDZI -
1.Cenzura -
2.Cenzura -
7 PAŹDZIERNIK - HISTORIA PRAWDZIWA LEKTOR PL -
Anglia -
Białe Anioły -
Birże -
Chanuka -
CHRISTINE ANDERSON -
Coś w trawie piszczy -
Donald Trump -
Dr Carrie Madej 2020 rok -
Dr JERZY JAŚKOWSKI -
Dr n. med. Jerzy Jaśkowski -
Edward Reid -
Ewa Zajączkowska-Hernik -
FOTOWOLTAIKA -
Historia pewnego biznesu -
INTO THE LIGHT LEKTOR PL DO ŚWIATŁA -
J P G -
Jak wojna na Ukrainie wpłynęła na świat -
Jerzy Jaśkowski Białe Plamy fragmenty -
Joe Biden -
Kolumbia -
N A T O -
Novak Djoković -
Olimpiada Paryż 2024 -
OWSIAK I WOŚP - PRAWDA W PIGUŁCE! -
Pogadanka Jeźdźcy Ujawnienia -
POWSTANIE I UPADEK CHAZARÓW LEKTOR PL -
Prof.zw.dr hab. Stanisław Więckowski -
Przepyszne kotlety mielone wolowe z boczkiem -
Publicystyka -
Putin w czerwonej pigułce. Część 1 z 2 -
Red Pill News - Live -
Rodzina Rothschildów Lektor PL -
Sieeeema...dawajta -
SPOTKANIA ZE ŚWIADKAMI RZEZI WOŁYŃSKIEJ -
Stary Dom -
Sympatyczne -
Ted Gunderson -
There Is A Plan Lektor PL -
Troki -
Tucker Carlson -
Ukraina -
Ukraińska dziennikarka Diana Panchenko -
W H O -
WITAJCIE W CYFROWYM GUŁAGU -
Witold Mikołajczuk - Muzyk z Ulicy -
World Economic forum 2024
Członek Rady Wydziału Historycznego UW, Rady Naukowej Polonicum UW oraz Rady Naukowej Wydziału Krajów Rozwijających się UW. W latach 1996-2002 wicedyrektor Instytutu Historycznego. 16 stycznia 2004 otrzymał nominację na profesora nauk humanistycznych, przyznaną przez Prezydenta RP[7]. Był również członkiem Senatu Akademii Humanistycznej i Rady Naukowej Wydziału Historycznego tej uczelni. Uczeń profesora Ludwika Bazylowa. Przez wiele lat zajmował się także dziejami wojskowości, zwłaszcza zaś – marynarki wojennej. Współpracownik „Morza”, „Wojskowego Przeglądu Historycznego” oraz „Nowej Techniki Wojskowej”. Wieloletni członek władz Polskiego Towarzystwa Historycznego, współpracownik Wojskowego Biura Badań Historycznych.
Od 1971 członek, a pod koniec lat 70. II sekretarz POP PZPR na Wydziale Historii UW do 1989 roku. W czasie stanu wojennego nie wystąpił z partii, uważając to za pusty gest, wolał pomagać innym, np. Janowi Żarynowi. Mimo tego opowiadał się za pełną lustracją, ale ostrożnym potępianiem oraz rozróżnieniem na tych co współpracowali lub donosili na kolegów dobrowolnie i tych zmuszonych do tego[8][9].
Autor tekstów, zarówno historycznych jak i dotyczących aktualnej debaty publicznej, w takich gazetach, czasopismach i radiu, jak np.: Rzeczpospolita, Życie Warszawy,Super Express, Mówią Wieki, Polska Zbrojna, Morze, Wojskowy Przegląd Historyczny, Nowa Technika Wojskowa, Wprost, Nasz Dziennik, Nowe Państwo, Gość Niedzielny, Polskie Radio.
Prowadził w stacji telewizyjnej „Kino Polska” cykl Poprawka z Historii, w którym opowiadał o historycznym podłożu przedstawianych filmów. Był także komentatorem i ekspertem w programie TVP Historia.
Zmarł w nocy z 22 na 23 marca 2009 po ponad dwuletnich zmaganiach z chorobą nowotworową[10][11]. 31 marca 2009 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[12].
Poglądy[edytuj]
Prezentował zdecydowane i nie zawsze akceptowane powszechnie poglądy. Będąc znawcą Związku Radzieckiego (konsekwentnie używającym tylko nazwy „Sowieckiego”) przeciwstawiał się usprawiedliwianiu komunizmu, Armię Czerwoną uznawał za okupacyjną, a zbrodnie komunistyczne zrównywał z nazistowskimi. Publicznie przyznawał, że nie pogodził się ze stratą przez Polskę Lwowa i Wilna.
Jednocześnie powstanie warszawskie określał jako zbrodnię, za którą decydenci AK zasłużyli według niego na rozstrzelanie[13][14]. Krytykował też akcję „Burza”, a także polskich przywódców: marszałkaŚmigłego-Rydza i generała Sikorskiego. Podejrzewał, że generał Anders w trakcie uwięzienia na Łubiance został agentem radzieckim.
Jeden z najbardziej kontrowersyjnych jego poglądów dotyczył jednak stosunków polsko-niemieckich. Uważał on, że Polska powinna była pójść na układ z Trzecią Rzeszą (w kontekście propozycji Hitlerazłożonej Beckowi w Berchtesgaden w styczniu 1939), zgodzić się na włączenie Gdańska do Niemiec oraz przyłączyć się po ich stronie do wojny z ZSRR.
O Davidzie Irvingu i poprawności politycznej powiedział: „To najlepszy i najwybitniejszy znawca historii II wojny światowej. Badacz, dla którego miarodajne są źródła, a nie poglądy historiografii, opinie kolegów, czy wrzask mediów. Człowiek, któremu z racji ogromnych zasług - zebrania lub odtajnienia i udostępnienia kluczowych dokumentów III Rzeszy, czapką buty czyścić by trzeba. Historyk tej miary, że ma prawo napisać i powiedzieć wszystko. A, że do tego głosi prawdę i niektóre jego poglądy są odległe od tak ukochanego przez polską prasę wysokonakładową bajdurzenia w stylu „politycznej poprawności”. Narobił sobie oczywiście wpływowych wrogów. Posadzili go, pod najbardziej idiotycznym pretekstem Austriacy, których widoczna nadreprezentacja w najbardziej ludobójczych służbach III Rzeszy nakazywała by zdecydowanie więcej powściągliwości i godności. A czy można? W końcu Giordano Bruno wylądował na stosie”[15][16].
Nagrody i odznaczenia[edytuj]
• Nagroda Krajowa Przeglądu Wschodniego (2002)[17].
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (24 lutego 2009) – „nadany za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej oraz za zasługi w działalności na rzecz upowszechniania wiedzy o najnowszej historii Polski”[18].
Wybrane publikacje[edytuj]
• Polityka zagraniczna II Rzeczypospolitej na tle sytuacji europejskiej w latach 1918-1939 : materiał pomocniczy dla nauczycieli historii. Warszawa: 1982. ISBN 83-02-02073-7.
• Bitwa Atlantycka [w:] Bitwa o Atlantyk. Warszawa: 1984, s. 1-51. ISBN 83-03-00353-4.
• Ostatnie lata Polski niepodległej. Seria: Dzieje narodu i państwa polskiego z. III-62. Warszawa: 1991. ISBN 83-03-03222-4.
• Stalin i generalicja sowiecka w latach 1937-1941. Sprawa Tuchaczewskiego i jej konsekwencje (rozprawa habilitacyjna). Warszawa: 1993. ISBN 83-85209-31-X.
• Historia wojen morskich. T. 1-2. Warszawa: 1995. ISBN 1-85917-030-7.
• Polska. Dzieje polityczne ostatnich dwustu lat. Warszawa: 1997.
• Łańcuch śmierci: czystka w Armii Czerwonej 1937-1939. Warszawa: 2001. ISBN 83-88794-71-X.
• Kampania 1939 roku. Warszawa: 2001. ISBN 83-88072-53-6.
• 100 postaci, które tworzyły historię Polski (wraz z: Andrzej Szwarc i Marek Urbański). Warszawa: 2002. ISBN 83-7311-288-X.
• Dylematy historii. Nos Kleopatry czyli co by było, gdyby... (wraz z: Marek Urbański i Arkadiusz Ekiert). Warszawa: 2004. ISBN 83-7404-121-8.
• Historia Rosji (uzupełnienie dzieła Ludwika Bazylowa). Wrocław: 2005. ISBN 83-04-04641-5
• Historia polityczna Polski 1935-1945. Warszawa: 2005. ISBN 83-05-13378-8
• Uwagi o działalności agentury sowieckiej na odcinku polskim po roku 1921, [w:] Polski wywiad wojskowy 1918-1945 (materiały z konferencji naukowej pod red. Piotra Kołakowskiego i Andrzeja Pepłońskiego). Toruń: 2006. ISBN 83-7441-438-3.
• Kto rządził Polską? (wraz z: Andrzej Szwarc i Marek Urbański). Warszawa: 2007. ISBN 978-83-7311-867-6.
• Strategia Józefa Piłsudskiego w polityce zagranicznej po roku 1926. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. Nr 5, (220), 2007.
• Przez Polskę Ludową na przełaj i na przekór (wraz z: Justyna Błażejowska), Poznań 2011, ISBN 978-83-7506-651-7.
• Łańcuch historii, Warszawa 2012, ISBN 978-83-7565-256-7 (publikacja wydana pośmiertnie)
Filmografia[edytuj]
• 2000: Niewypowiedziana wojna, konsultacja historyczna
• 2006: Słowo honoru, scenariusz spektaklu
• 2007: Ryś, rola aktorska – Aleksiej M. Władywostok
• 2007: Defilada zwycięzców, wypowiedzi autorskie
• 2009: Generał – zamach na Gibraltarze (film) / Generał (serial), konsultacja historyczna
• 2009: Towarzysz generał, wypowiedzi autorskie[19][20][2