-
83449 -
1 -
4022 -
441
88118 plików
681,61 GB
Foldery
Ostatnio pobierane pliki
"KI" brzmi enigmatycznie i zagadkowo, ale muzycznie nie stanowi już niestety takiego monolitu. Muzyk tym razem sprezentował nam album bliższy rockowej, a niżeli metalowej estetyce. TaKIego nagromadzenia ładnych melodii na jaKIejkolwiek płycie sygnowanej nazwisKIem Townsend - po prostu nie było.
Płyta zaczyna się delikatnym, sentymentalnym wprowadzeniem, z ciekawą aranżacją perkusyjną, smyczkami i klawiszami. Tych ostatnich na płycie jest tak dużo, że zdominowały one brzmienie tego niezupełnie rockowego albumu. W połączeniu z charakterystycznym głosem Devina i gitarą akustyczną brzmi to relaksująco i dość czarownie. Ale czy twórczo? Chwila zamyślenia i w tym miejscu jestem zmuszony napisać - niestety nie. To nie jest ta sama świeżość, która biła z "Terri", brakuje tutaj też rozmachu "Synchestra". Czasem mam nieodparte wrażenie, że tym razem muzyczne puzzle są porozrzucane na tyle daleko od siebie, że aż trudno jest uchwycić odpowiedni klimat dla całości. Zwykle zaczynamy delikatnym wstępem, słuchamy łagodnego głosy Townsenda, a potem mamy ciągłe zwroty akcji, zmiany dynamiKI, nastrojów i kolorów - nie zawsze to niestety współgra. Byłbym jednak totalnym ignorantem gdybym nie zauważył (prze)genialnych solówek gitarowych ("Coast" - dla mnie najciekawszy moment płyty czy też "Lady Helen"), które zdobią niniejsze dzieło. Albo, gdybym tak nie docenił łagodnych pejzaże muzyczne w "Gato". Jak już powiedziałem momenty są - jednak jako całość "KI" mnie nie powala.
2009 to szczególny czas dla fanów Townsenda, który zaplanował kolejne dwa premierowe wydawnictwa na ten rok. Kolejne, mam nadzieję, na prawdę mocne ciosy. Pierwszy w postaci "KI" mnie nie trafił - czekam na następne. Oby tylko celniej i mocniej Panie Townsend.
źródło: darkplanet.pl
Płyta zaczyna się delikatnym, sentymentalnym wprowadzeniem, z ciekawą aranżacją perkusyjną, smyczkami i klawiszami. Tych ostatnich na płycie jest tak dużo, że zdominowały one brzmienie tego niezupełnie rockowego albumu. W połączeniu z charakterystycznym głosem Devina i gitarą akustyczną brzmi to relaksująco i dość czarownie. Ale czy twórczo? Chwila zamyślenia i w tym miejscu jestem zmuszony napisać - niestety nie. To nie jest ta sama świeżość, która biła z "Terri", brakuje tutaj też rozmachu "Synchestra". Czasem mam nieodparte wrażenie, że tym razem muzyczne puzzle są porozrzucane na tyle daleko od siebie, że aż trudno jest uchwycić odpowiedni klimat dla całości. Zwykle zaczynamy delikatnym wstępem, słuchamy łagodnego głosy Townsenda, a potem mamy ciągłe zwroty akcji, zmiany dynamiKI, nastrojów i kolorów - nie zawsze to niestety współgra. Byłbym jednak totalnym ignorantem gdybym nie zauważył (prze)genialnych solówek gitarowych ("Coast" - dla mnie najciekawszy moment płyty czy też "Lady Helen"), które zdobią niniejsze dzieło. Albo, gdybym tak nie docenił łagodnych pejzaże muzyczne w "Gato". Jak już powiedziałem momenty są - jednak jako całość "KI" mnie nie powala.
2009 to szczególny czas dla fanów Townsenda, który zaplanował kolejne dwa premierowe wydawnictwa na ten rok. Kolejne, mam nadzieję, na prawdę mocne ciosy. Pierwszy w postaci "KI" mnie nie trafił - czekam na następne. Oby tylko celniej i mocniej Panie Townsend.
źródło: darkplanet.pl
- sortuj według:
-
0 -
1 -
0 -
0
1 plików
327 KB
Chomikowe rozmowy
Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie
roid4 napisano 2.08.2020 22:32
Pozdrawiam bez reklam 
Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (16)
