Tarr Bela

Béla Tarr (ur. w 1955 roku w Pécsu) - węgierski awangardowy scenarzysta i reżyser, uznany przez prestiżowy angielski miesięcznik filmowy "Sight & Sound" za jednego z najciekawszych współczesnych reżyserów. Béla Tarr porównywany jest do Miclósa Jancsó, Theo Angelopoulusa, Michelangelo Antonioniego, Andrieja Tarkowskiego i Aleksandra Sokurowa.

W 1981 roku ukończył wydział reżyserii Wyższej Szkoły Filmowej w Budapeszcie. Jako filmowiec-amator należał do Studia im. Béli Balazsa. W latach 1989 - 1990 był stypendystą DAAD w Berlinie, a od 1990 r. jest docentem berlińskiej Akademii Filmowej. Od 1997 roku jest także członkiem Europejskiej Akademii Filmowej.

Pierwszy amatorski krótkometrażowy film artysta wyreżyserował mając 16 lat. Początkowo tematami jego filmów były problemy społeczne, z jakimi borykały się Węgry w latach 80-tych, a głównymi bohaterami - ludzie z marginesu społecznego. Z czasem jednak Béla Tarr zaczął skupiać się głównie na zagadnieniach metafizycznych, problemach natury ludzkiej, samotności, deformacji psychiki i kalectwa. Reżyser przyznaje się do częstej inspiracji malarstwem (w szczególności obrazami Petera Breugla i Hieronima Boscha) a także filmami Andrieja Tarkowskiego.


Béla Tarr operuje własnym, niepowtarzalnym językiem: pół-dokumentalną narracją, alinearną formą opowiadania historii, zamiłowaniem do długich, mrocznych, hipnotycznych, czarno-białych, naturalistycznych ujęć. Artysta często stosuje improwizację. Najchętniej także współpracuje z aktorami-amatorami.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder