Bruce Lipton - NEW BIOLOGY

Medycyna, na której bazuje cała wiedza dotycząca leczenia zakłada, że człowiek otrzymuje zestaw genów i po prostu rodzi się z nim, nie mając większego wpływu na ich przejawianie się w ciele (ekspresję). Nazwano to determinizmem genetycznym.

Każda żywa komórka, z której utworzony jest ludzki organizm zawiera w sobie jądro (lub zawierała, ponieważ utraciła je wtórnie jak np. czerwone krwinki). Ono jest centrum sterowania całą komórką. Dlaczego? Ponieważ zawiera w sobie DNA, które odpowiedzialne jest za ujawnianie się pewnych cech organizmu. Jeżeli urodziliśmy się genetycznie zdrowi, co dotyczy 95% populacji, to mamy wpływ na to, które geny zostaną przepisane na strukturę białek, a które nie.

Podczas gdy współczesna medycyna zakłada, że nasz wpływ jest znikomy i możemy kontrolować ekspresję jedynie poprzez leki, czy dietę.

Do tej pory uważano, że to DNA odpowiedzialne jest za prawidłowe funkcjonowanie komórek. Jednak Bruce Lipton podczas swoich badań, po usunięciu genetycznego kodu zauważał, że komórki nadal żyją! Zachowują się poprawnie i funkcjonują w dobry sposób.

Zadał więc sobie pytanie: jeśli to DNA kontroluje komórki, to co kontroluje komórki, kiedy DNA nie ma?

Codziennie słyszymy, że to geny sterują naszym życiem. Masz raka – cóż, takie geny. Przedwcześnie się starzejesz – to też ich wina. I tak dalej.

Jego odkrycia świadczą o czymś zupełnie przeciwnym. Wiodą go do obalenia trzech głównych założeń, jakimi kieruje się nauka o biologii, a mianowicie:

biologiczne procesy bazują na fizyce Newtona
Newton założył, że Wszechświat to maszyna. Jeśli poznamy jej części, zrozumiemy Wszechświat. Jednak nie bierze on pod uwagę energii, jaka przetacza się w trakcie tego procesu. Pomimo nowszej i lepszej teorii względności Alberta Einsteina, biologia wciąż opiera się na przestarzałej.

geny kontrolują biologiczną ekspresję
Z powodów chemicznych nie jest to możliwe. Nie mogą same się uaktywniać ani wyłączać. Skąd więc ta kontrola pochodzi?

darwinowska teoria ewolucji umożliwia istnienie biosfery, jaką teraz obserwujemy
To nie organizmy wytworzyły świat natury, ale bardziej dopasowały się do niego. Chodzi o to, że człowiek ma swój system wierzeń, określone otoczenie tworzone przez swoje przekonania. Geny dopasowują się do założeń, jakie czynimy. Więc kiedy zmienimy swoje poglądy, geny zaadaptują się do tych nowych.

Bruce Lipton w swoich kolejnych rozważaniach przechodzi od szczegółu składu białek do ogółu ludzkiego organizmu. W jego pracy najbardziej zastawiał go fakt, jak to się dzieje, że komórka pozbawiona jądra potrafi dalej żyć, ruszać się, trawić? Powszechnie jest bowiem uznane, że to jądro, jako organellum zawierające DNA, jest w stanie kontrolować komórkę i jej procesy, tymczasem jak się okazuje – tak nie jest!

Każdą komórkę można porównać do człowieka w jego budowie. Każda z nich ma swój system trawienny, system poruszania się, system wydalania czy nerwowy. Dotychczas uważano, i uważa się nadal, że system nerwowy komórki to właśnie jądro.

DNA zawiera informację dotyczącą struktury białek, a białka są podstawą wszelkiego życia, a konkretnie ich ruch. Ruch protein (białek) jest natomiast spowodowany przez przyłączanie się do nich innych substancji – sygnałów z zewnątrz. Tylko wtedy białka mogą zmieniać swój kształt i wpływać na życie. Ruch to definicja życia. Bez niego nastaje śmierć.

Jednak wiadomo, że jądro nie zawiera samego DNA. Zawiera również białka, które jak rękaw koszuli na Twojej ręce otaczają DNA i utrzymują jego strukturę. Kiedy podwiniesz materiał i napiszesz informację na ręce, że kolor Twoich oczu to niebieski, ale następnie zakryjesz tę wiadomość rękawem – nie odczytasz jej! Tym rękawem są białka.

Podobnie jest z DNA. Nie jest ono w stanie być odczytanym, jeśli nie dojdzie do przemieszczenia białek – a kiedy zmieniają one swoją pozycję? Kiedy dołączymy sygnał, który jest wiadomością dla proteiny. Wtedy zmienia ona swoją strukturę, przemieszcza się, a DNA może być w następstwie odczytane i na jego podstawie żyje każdy organizm, roślina, bakteria, zwierzę, czy Ty.

Doszliśmy do konkluzji więc, że to nie DNA jest odpowiedzialne za Twój wygląd czy skłonności do tych czy innych chorób.

Odpowiedzialność spoczywa na sygnałach!

Każdy żywy organizm na tej planecie ma swój system kierowania wszystkimi funkcjami.
U osobników bardziej rozwiniętych – takich jak chociażby mucha, słoń, czy kot – system ten scentralizował się. Komórki go tworzące skupiły się w jednym miejscu, tworząc znakomity twór, który zwiemy mózgiem. Może być on mniejszy czy też większy, lepszy czy gorszy – ale jest.

Co natomiast z pojedynczą komórką? Istnieją przecież takie organizmy. Jeżeli to nie jądro i zawarte w nim DNA jest Centrum Dowodzenia, jak dowiódł Bruce Lipton, to co?!

Okazuje się, że jest nim błona, membrana – ta część komórki, która styka się ze światem zewnętrznym, która pozwala na wpuszczanie do środowiska wewnętrznego sygnału, który może potem wpłynąć na wspomniane wcześniej DNA, a konkretnie na białka je otaczające.

Co się zatem dzieje, jeśli komórki łączą się ze sobą tworząc społeczność? Muszą ze sobą współpracować, przekazywać sobie te sygnały, być w ciągłym kontakcie… Taki jest sens istnienia złożoności. Jeśli nie miałaby wyższych korzyści, nigdy by do niej nie doszło. Zatem komórki żyjąc razem są zobowiązane do harmonijnego współistnienia (na taki układ nie godzą się np. komórki rakowe, dlatego sieją takie spustoszenie).

Jeśli połączyły się w całość, muszą zrezygnować z działania w pojedynkę i decydowania o odbiorze sygnałów samodzielnie na rzecz decyzji Centrum Dowodzenia jakim jest mózg, taki jak ludzki.

Bruce Lipton zauważył, że po wyizolowaniu komórek osoby chorej i ułożeniu ich na szalce one nagle zaczynają zdrowieć! Po prostu stwierdziły, że wreszcie wyrwały się z układu, który im nie pasował, który mówił im, by zachowywały się anormalnie.

Można zaprezentować to schematem:

Wybierasz sygnał -> sygnał dociera do komórki -> dołącza się do białka, modyfikując je, uwalniając DNA -> DNA zostaje przepisane na strukturę białek

Przechodząc przez cały ten gąszcz informacji wniosek jest jeden:

To nie geny determinują Ciebie, ale Twoje postrzeganie rzeczywistości.

Sam możesz wybrać sygnał z zewnątrz, który chcesz.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder