Slums Attack - Mordercy

"Mordercy" to singiel, wydany przed 10-ma laty, przez RRX, zapowiadający pierwszą legalną produkcję Slums Attack pt. "Zwykła codzienność". Wtedy SLU tworzyli Peja i Iceman. Czy z powodu krótkiej tracklisty będzie krótka recenzja? Raczej nie, bowiem jest nad czym się rozpisywać.

Kasetę rozpoczyna tytułowe "Mordercy" - piosenka, przez którą Peja utracił sporo zwolenników. Opowiada o szkodliwości narkotyków. Aż mnie zdziwiło, że ktoś wspomniał o tym, że jak nieodpowiedzialna matka jest narkomanką, dziecko też jest uzależnione i całe życie ma spaprane. Ma specyficzny podkład, przypominający odrobinę flet. Wrażenie bardzo pozytywne. Po tym kawałku mamy najlepsze "Nie zabijaj". Podkład jest bardzo melancholijny, "wzruszający", mało gangsterski, podobnie, jak wersy, które pouczają. "Ref. Nie zabijaj, nie zabijaj, zabijanie nic nie daje, przemoc fizyczna to nie jest rozwiązanie". Niestety przeczy sam sobie, bo w niepublikowanym nigdzie indziej "Modus operandi", co chwilę wspomina, że zapierdoli Liroya, ale o tym później. Nie wywarły na mnie pozytywnego wrażenia "Seksualne żądze". Kiepskie rymy, do podkładu można się trochę przyczepić, ale w sumie nie jest taki zły. Za to takiego typu tematy zupełnie nie podchodzą. Singiel kończy "Modus operandi". Utwór o tyle wyjątkowy, że nie usłyszymy go nigdzie indziej. Kolejny diss na Liroya, tym razem bardziej przemyślany, aczkolwiek nie spełniły się pogróżki obu panów. Jak już wspomniałem, Peja i Iceman przeczą sami sobie, a raczej temu, co tak genialnie zarymowali w utworze nr dwa. Mówią "[...] po prostu Cię zabiję [...] chyba, że przyjedziesz i uczynisz mnie mordercą". Niestety, powątpiewam w szczerość tego konkretnie utworu, podejrzewam, że chłopaki chcieli po prostu porządnie nastraszyć Liroya. Podkład marny, nie może się równać nawet ze starszymi utworami nagranymi domowymi sposobami - "Staszica story", "Sex, drugz & rap", a nawet "997". Typowo gangsterski, pełen bluzgów i gróźb.

• Odtwórz folder
• Pobierz folder
• Zachomikuj folder