W mieście Tokio pomiędzy strzelistymi wieżowcami znajduje się odrobina wolnej przestrzeni. Zwykli ludzie przechodzący tamtędy zobaczą tylko trochę murawy i kamienne słupki. Jednak jeśli w pobliżu znajdzie się osoba, która ma życzenie i pragnie je spełnić, ujrzy stary budynek i wstąpi w jego progi. A gdy to zrobi…

Pewien dziewiętnastolatek imieniem Kimihiro Watanuki od śmierci rodziców mieszka samotnie. Sąsiedzi zapewnili mu zakwaterowanie, a on w zamian pomaga im w codziennych pracach. Watanuki lubi więc robić domowe porządki i gotować, w czym zresztą jest świetny. Obiektem jego westchnień jest szkolna koleżanka Himawari Kunogi, która zdaje się tego nie zauważać, a znienawidzonym przeciwnikiem – mrukliwy Shizuka Doumeki, na którym zawsze wyładowuje swoją frustrację. Nie byłoby jednak w nim nic nadzwyczajnego, gdyby nie to, że widzi stworzenia, których zwykli ludzie nie dostrzegają. Co więcej, potwory zdają się być przyciągane przez niego i nie dają mu spokojnie żyć. Pewnego dnia, wracając ze szkoły, musi ratować się ucieczką przed całym stadem potworów. Gdy zjawy niespodziewanie znikają, chłopak orientuje się, że dotarł do dziwnego budynku… I tak właśnie poznaje Yuuko, której dewizą jest, że na świecie nie ma przypadków i wszystkim kieruje przeznaczenie. Obiecuje ona spełnić jego życzenie i uwolnić go od prześladujących go potworów – za odpowiednią opłatą. Od tego momentu Watanuki pracuje dorywczo w sklepie Yuuko. Jego zadania polegają głównie na gotowaniu, sprzątaniu, wykonywaniu zleceń oraz serwowaniu różnych rodzajów trunków Yuuko i jej zwierzakowi‑maskotce, czarnej Mokonie – która to dwójka nie zaprzepaści żadnej okazji zajrzenia do kieliszka.

Fabuła jest równomiernie rozplanowana, bez większych dziur, i skupia się głównie na usługach oferowanych przez sklep Yuuko. Zazwyczaj jednemu odcinkowi odpowiada jedna historia związana z kolejnym klientem. Elementy humorystyczne wprowadzają przede wszystkim relacje Watanukiego z poszczególnymi bohaterami. Tytuł serii, xxxHOLiC, odnosi się do pojawiającej się plejady osób z różnymi rodzajami nałogami: począwszy od Yuuko, będącej alkoholiczką, kończąc na pracoholiku Watanukim, poprzez całą masę klientów. Nie zabraknie tu także nadprzyrodzonych mocy, niesamowitych umiejętności i wydarzeń, osadzonych w szarości dnia codziennego. Zakończenie jest całkiem zgrabne, choć pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi – ale należy zaznaczyć, że w chwili zakończenia anime manga jest wciąż wydawana.

Kreska jest bardzo charakterystyczna i sprawia wrażenie lekko niedbałej. Tła są ładnie dopracowane, ale postaci albo potwory nie biorące bezpośredniego udziału w fabule są przedstawione jako szare bezbarwne cienie. Rysownicy mają także tendencje do wyszczuplania postaci oraz wydłużania kończyn i szyi. Przygaszona, zbliżona do realistycznej kolorystyka dodaje tajemniczego nastroju. Motywem towarzyszącym Yuuko są wszechobecne czarne motyle i smugi dymu. Muzyka stanowi dobre tło dla toczących się wydarzeń, a czasem miło wpada w ucho, choć większość utworów pozostanie tylko tłem. Opening i dwa endingi są grane na charakterystyczną nutę, która z początku może się nie spodobać, jednak świetnie pasują do nastroju anime.

Anime z pewnością przypadnie do gustu osobom lubiącym doszukiwać się paranormalnych przyczyn różnych wypadków, a także mającym ochotę na coś odrobinę niekonwencjonalnego. Dodatkowym smaczkiem są pojawiające się elementy z innych mang CLAMP‑a, choć w anime zrezygnowano z bezpośredniego łączenia fabuły z innymi tytułami. Pozycja całkiem ciekawa i udana.
Nanami, 13 stycznia 2007
Recenzja opublikowana na anime.tanuki.pl