JNCLP.rar

"Spalili jej dom. Porwali jej brata i siostrę. Ale zbliża się czas zemsty. Płoszka Południe miała nadzieję pogrzebać krwawą przeszłość, ale zamiast tego będzie musiała odkurzyć dawne paskudne zwyczaje, by odzyskać swoją rodzinę. Pościg powiedzie ją przez jałowe równiny do przygranicznego miasteczka ogarniętego gorączką złota, poprzez konflikty, pojedynki i masakry, wysoko w nieznane góry, gdzie czekają Duchy… "

Ci, którzy poznali bliżej Borgiów, nigdy nie będą już tacy sami - o ile w ogóle uda im się przeżyć. Borgiowie to jeden z najbardziej wpływowych i zarazem wyjątkowo zepsutych rodów renesansu. Jego członkowie kierowani niepohamowaną żądzą władzy sięgali po wszelkie dostępne metody - od intryg, wiarołomstwa i przekupstwa po akty kazirodztwa i zabójstwa. Młodziutka Violante dość nieoczekiwanie trafia w samo centrum ludzkich namiętności i ambicji, zostając dworką samej Lukrecji Borgii, córki papieża Aleksandra VI. Dziewczyna stara się spojrzeć na Lukrecję przychylnym okiem i nie widzieć w niej jedynie wyrachowanej i podstępnej manipulatorki. Jest też zafascynowana przystojnym bratem Lukrecji. Niestety Cesare Borgia okazuje się mężczyzną zmysłowym i namiętnym... wobec wielu kobiet. Rola, którą historia wyznaczyła Violante, podda jej uczucia próbie i uczyni z niej strażniczkę niebezpiecznych tajemnic, które zabierze ze sobą do grobu.

Pisząc "Rytuały morza" Golding nie zamierzał rozwijać tego w tryptyk, pierwszy tom jest więc zamkniętą całością w znakomity sposób ukazującą wewnętrzne przemiany narratora wrzuconego w specyficzne środowisko, jakim jest statek w długiej podróży morskiej. W drugim tomie podróż trwa nadal, młody Edmund Talbot kontynuuje swój dziennik. Pojawia się drugi statek, z początku wzięty za francuski, wszyscy więc przygotowują się do bitwy. Okazuje się jednak, że Napoleon właśnie przegrał wojnę (to dokładnie określa czas historyczny, z czego w pierwszym tomie autor zrezygnował), napotkany statek jest angielski, odbędzie się więc wielki bal wspólny dla pasażerów obu okrętów, i pojawią się nowi bohaterowie.

seria: Klasyka Romansu [Atlantis] Przełom wieku. Lata dwudzieste. Ameryka czasów prohibicji. Zwariowany charleston, początki jazzu, pierwsze zachwyty Freudem, ideał kobiety - wampa, fryzury "na chłopczycę". W sam wir wydarzeń, w gorączkową atmosferę rodzącego się w wielkich bólach dwudziestego stulecia wtrącona zostaje niewinna dziewczyna, której imię - Garden - pochodzi od kwiatu gardenii, sprowadzonego do Stanów przez jej dziadka. Kwiatu białego, pachnącego słodko i ciężko. Ashley River jak zawsze leniwie toczy brunatne wody, jak w "Scarlett". U Świętego Michała kuranty biją jak dawniej, jak wtedy, gdy Rett Butler i Scarlett O'Hara wracali z Balu Świętej Cecylii. W kolejnej książce Alexandry Ripley - autorki dalszego ciągu "Przeminęło z wiatrem" - poznajemy bowiem te same miejsca, jakby podobnych bohaterów, dzieje rodów z amerykańskiego Południa, których nazwiska przewijają się na kartach "Scarlett". Chociaż, chronologicznie rzecz biorąc, "Pożegnania z Charlestonam" to powieść wcześniejsza, wcześniej napisana, wewnętrzny czas powieści pozwala ją uznać za ciąg dalszy "Scarlett". Tak oto mamy trylogię. Garden Todd - brzydkie kaczątko, z murzyńskich slumsów podźwignięte na nowojorskie salony, szalonym tańcem zachwycające Paryż i Londyn - pada ofiarą zemsty. Obarczona przekleństwem swego rodu, poznaje wielki świat i gorycz powrotu do miasta, które nie chce się z nią rozstać, które ściąga ją z wyżyn ciężarem przeszłości tak wielkim, że aż nie do przezwyciężenia.

seria: Tajemnica Wodospadu Amali musi się pogodzić z brutalną prawdą, że to jej własny ojciec okazał się człowiekiem w kapturze. Johannes, który zyskał sobie w życiu wielu wrogów, teraz dogorywa w zimnej, więziennej celi. Pewnego dnia u więźnia zjawia się niespodziewany gość. Tymczasem Tannel wraca do zagrody ze swoim synkiem, Tronem. Gdy chłopczyk zaczyna ciężko chorować, jego matka postanawia sprowadzić pomoc. Aby skrócić sobie drogę, przemierza zamarznięte jezioro. Była już blisko brzegu, kiedy nagle lód zaczął się pod nią łamać. Odskoczyła w bok, ale i tam lód nie wytrzymał jej ciężaru; jedna jej stopa znalazła się w wodzie. Tannnel krzyknęła przerażona. - Pomocy, pomocy! - wołała w panice i wymachiwała rękoma, leczy tutaj nikt nie mógł jej usłyszeć.