Trzecia odsłona gwiezdnej, symulacyjnej sagi z dużym „X” w tytule, wyewoluowała poniekąd z nieukończonego dodatku do części drugiej, znanego pod tytułem X2 The Return. W pewnym momencie produkcji ilość zmian osiągnęła taką liczbę, że zespół Egosoftpodjął decyzję o przeniesieniu wszystkiego, co miał zaoferować addon, do trzeciej, równolegle opracowywanej gry.
Pierwszą rzeczą, która zwraca uwagę w X3 Reunion, to nowy engine w jaki wyposażono ten tytuł. Korzysta on ze wszystkich dobrodziejstw pakietu DirectX9 oraz nowoczesnych kart graficznych, wspierających technologię pixel shaders 2.0. Autorzy wymodelowali praktycznie od podstaw większość występujących w przestrzeni kosmicznej obiektów, począwszy od planet czy asteroid, a na elementach statków kosmicznych skończywszy. W związku z nowymi możliwościami, znacznemu powiększeniu uległ świat gry, zmieniła się także budowa i kształt poszczególnych sektorów. Mają bardzo różne kształty i wielkości (niektóre bardzo małe, inne zaś nawet 10 razy większe niż te jakie występowały w X2). Zerwano też ze schematem usytuowania bram do skoków w przestrzeni, tj. na północy, południu, wschodzie i zachodzie sektora - teraz znajdują się one w różnych miejscach.
Akcja X3 Reunion rozpoczyna się zaraz po wydarzeniach w jakich uczestniczyliśmy w części drugiej. Trwa inwazja rasy Kha’ak, a ponadto niezmienne zagrożenie dla bytu federacji ras (w tym i ludzi) stanowią tajemniczy Xenonowie. Kolejny raz trafiamy do uniwersum „X” jako kapitan Jules Brennan, lecz w odróżnieniu od X2 The Threat, już na początku rozgrywki posiadamy jakichś przyjaciół i znajomych, których notabene, spotkaliśmy w części drugiej. Choć gra ma budowę otwartą i nie ogranicza poczynań gracza, to twórcy wpletli doń wątek fabularny, którego tematem przewodnim jest próba odkrycia, kto i dlaczego stara się zaszkodzić bohaterowi.
Jak już wspomniano, grający nie jest tu do niczego zmuszony. Może na przykład zająć się robieniem biznesu. Było to dużą zaletą X2 The Threat, podobnie jest i tutaj. W związku z tym zdecydowano się dopracować i bardziej zbalansować cały system ekonomiczny. Gracze mogą budować w kosmosie różne stacje i instalacje wydobywcze, a to ile zarabiają te inwestycje, zależy od ich umiejscowienia, dostępności danego typu surowca, aktualnego popytu na określony wyrób itp. Ponadto, w X3 nasze dobra mogą zostać zniszczone przy okazji wystąpienia jakiegoś zdarzenia losowego w świecie gry. Zmiany te, a także wiele innych w tej dziedzinie, czynią rozgrywkę bardziej dynamiczną i mniej przewidywalną.
Oczywiście, tak jak w każdym gwiezdnym symulatorze, tak i tu nie zabrakło setek misji, które można wykonywać na zlecenie napotkanych w bazach czy na planetach postaci niezależnych, a także całej gamy statków kosmicznych (począwszy od frachtowców, a na myśliwcach bojowych skończywszy), jakimi możemy „rozbijać się” po wszechświecie.