DjVuBrowserPlugin.exe

Wioletta Grzegorzewska - Guguły

Wiolka mieszka w małej wsi Hektary na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Jej świat wypełniają: chodzenie do szkoły, polowanie na chrabąszcze, zabawy z rówieśnikami, rozmowy z ojcem, podglądanie tajemniczej krawcowej i oczekiwanie na przyjazd Jana Pawła II. To tutaj po raz pierwszy doświadcza miłości, erotyki i śmierci. Książka Wioletty Grzegorzewskiej to znakomita ballada o polskiej wsi w czasach PRL-u i dojrzewaniu, które smakuje jak cierpkie guguły. Format: PDF + RTF + DJVU

Fiodor Dostojewski - Gracz

Fiodor Dostojewski był hazardzistą, podobnie jak główny bohater jego opowieści Aleksy Iwanowicz. Gracza napisał niewiarygodnie szybko, w ciągu miesiąca, by spłacić swoje karciane długi. Książka zawiera wiele autobiograficznych motywów, m.in. obsesyjnego uczucia do kobiety, stanowiącego dla bohatera namiętność równie niebezpieczną jak hazard. Obiekt jego uczuć ma na imię Polina, dokładnie tak, jak ówczesna towarzyszka pisarza, Polina Susłowa. Fikcyjne miejsce akcji - Ruletenburg także przypomina Baden-Baden, Wiesbaden czy Marienbad. W tamtejszych kasynach Dostojewski spędził wiele czasu w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych XIX wieku. Format: DOCX + EPUB + PDF Serdecznie dziękuję Wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego e-booka: Fiedi, który tekst napisał, koledze, który borykał się z licznymi błędami po OCR, oraz Agnieszce, która zadbała o poprawną pisownię zwrotów francuskich.

Raymond G. Frensham - Jak napisać scenariusz

Masz pomysł na scenariusz? Marzysz o realizacji filmu? Chcesz jak najlepiej sprzedać rezultaty swojej pracy i osiągnąć sukces w branży filmowej? Książka "Jak napisać scenariusz" na pewno Ci w tym pomoże. Raymond G. Frensham - brytyjski organizator kursów scenariopisarskich, związany z produkcją filmową i telewizyjną, autor wielu publikacji na ten temat, doradca producentów i autorów - dzieli się swą rozległą i szczegółowa wiedzą dotyczącą procesu powstawania scenariusza - od pomysłu, przez rzetelne opracowanie całości, do złożenia oferty producentowi. Znajdziesz w tej książce także aktualne informacje bibliograficzne, adresy filmowych agencji scenariuszowych i organizatorów kursów scenariopisarskich, w Polsce i za granicą, oraz niezbędne adresy internetowe.

Andrés Trapiello - Gdy umarł Don Kichot

Zaskakującą powieść Andresa Trapiello można czytać na co najmniej dwa sposoby: jako pełną romansowych wątków kontynuację arcydzieła Cervantesa Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy oraz jako rodzaj eseju o związkach między literaturą a życiem. Prawda miesza się tu ze zmyśleniem, a rzeczywistość z fantazją do tego stopnia, że w końcu granice się zacierają. Co więcej, w świecie fikcji, czytelnik odkrywa tajemnice bytu, jakich wcześniej nie dostrzegał. Błędny rycerz umiera. Co się teraz stanie z osobami z jego najbliższego otoczenia? Czy udźwigną brzemię, które spoczęło na nich jako na spadkobiercach wielkiej literackiej legendy? Oto gospodyni Quiteria — jak się okazuje, od lat skrycie zakochana w Don Kichocie — postanawia opuścić dom, zwłaszcza że wciąż popada w konflikty z siostrzenicą zmarłego, Antonią. Ta z kolei wypłakuje oczy z miłości do bakałarza Samsona Carrasco, który wydaje się nie odwzajemniać afektu, myśląc jedynie o czekających go podróżach i przygodach. Najbardziej zasmucony śmiercią Don Kichota jest wierny Sanczo Pansa, który nagle utracił sens życia. Postanawia zatem nauczyć się czytać, aby zapoznać się ze słynnym już w świecie dziełem Cervantesa. Zarówno dla byłego giermka, jak i dla bakałarza lektura powieści jest porażającym doświadczeniem. Nagle wydarzenia, w których uczestniczyli, zaczynają postrzegać w zupełnie nowym świetle i przekonują się o kruchości ugruntowanych, zdawałoby się, opinii. Kiedy zaś pełni podziwu dla talentu i mądrości wybitnego pisarza dowiadują się, w jak ciężkich żyje on warunkach, decydują się odwiedzić go w Madrycie.

Edgar Hilsenrath - Baśń o myśli ostatniej

Ubrana w formę wschodniej baśni powieść historyczna, osobliwe studium pierwszego w XX wieku holocaustu, którego ofiarą byli Ormianie. W roku 1915 władze tureckie zarządziły ostateczne rozwiązanie kwestii ormiańskiej masowe deportacje Ormian zamieszkujących wschodnie tereny Turcji. W wyniku tej operacji około 1/3 ludności Armenii Zachodniej straciło życie. Turcja nigdy nie przyznała się do tej zbrodni, twierdząc, że Ormianie zmarli na skutek epidemii, a na świecie pamięć o tym ludobójstwie żyła krótko. W 1939 roku nawiązał do niego Adolf Hitler, wydając rozkaz ataku na Polskę: Zabijajcie bez litości kobiety, starców i dzieci liczy się szybkość i okrucieństwo. Kto dziś pamięta o rzezi Ormian?