MATKA BOŻA - KRÓLOWA OBU AMERYK
PATRONKA ŻYCIA NIENARODZONYCH
GUADALUPE - MEKSYK
Wizerunek Matki Bożej z Guadalupe powstał w sposób, którego do dziś nie może wyjaśnić nauka. 9 grudnia 1531 roku u podnóża wzgórza Tepeyac, na drodze jednego z Azteków, Juana Diego pojawiła się Matka Boża. Indianin spotykał się z Maryją kilkakrotnie. Podczas ostatniego spotkania (12 grudnia) Ona sama układa zerwane przez niego róże (w miejscu, gdzie o tej porze roku nie powinno ich być) i poleca, aby je zaniósł do Biskupa. Po ich wysypaniu oczom zebranych ukazuje się piękny wizerunek odbity na płaszczu Indianina. Dla obecnych tam Hiszpanów jest on w sposób oczywisty wizerunkiem Matki Bożej z hiszpańskiego Guadalupe). Tak też brzmi w ich uszach przedstawienie się Maryi powtórzone prze Juana Diego. W uszach Indian nie znających głosek „g” i „d” musiało to brzmieć inaczej - np. „tekłatalupe” (co oznacza: „Ona, która powstała na szczycie stromej skały”, co odnosiłoby się także do miejsc Jej spotkań z Juanem Diego) lub „quatlasupe” (co oznacza: „zdeptany kamienny wąż”- coatlaxopeuh. Tak więc Matka Boża nazwała się "Tą, która depcze węża". Indianie zrozumieli, że Matka Boża pokonała straszliwego boga, czczonego przez nich w postaci upierzonego węża - quetzalcoatl, któremu składano w ofierze duże ilości ludzi. Doskonale odczytali wymowę wizerunku Matki Bożej. Pokorna Młoda Niewiasta przynosi w Swoim łonie Boga, który stał się człowiekiem, Zbawicielem całego świata. Nie trzeba już przelewać krwi dla bogów, składać im ludzi w ofierze. Ona jest Matką dla ludzi wszystkich ras i języków, a my wszyscy jesteśmy jej ukochanymi dziećmi.)
Pamiętajmy, że Maryja rozmawiała z Juanem Diego w jego języku, a zatem Matka Boża potwierdza godność Indian, równocześnie nie odrzuca jednak Hiszpanów. Jej orędzie jest niejako dwutorowe.
Istnienie od blisko 500 lat nietrwałej tkaniny (płaszcz wykonany był z włókien agawy - materiału, który zazwyczaj ulega zniszczeniu po kilkudziesięciu latach) jest kolejną niewyjaśnioną zagadką.
Wizerunek narażony od wieluset lat na wpływy zewnętrzne (kurz, dym ze świec i kadzideł, insekty, wpływy atmosferyczne) oparł się nie tylko tym naturalnym czynnikom, ale także oblaniu kwasem czy wybuchowi ładunku podłożonego przez fanatyka.
Na płaszczu Juana Diego bez trudu można rozpoznać wiele gwiazdozbiorów. Badania naukowe prowadzone w 1981 roku wykazały, że układ gwiazd na tunice jest identyczny z tym, jaki miał miejsce nad Meksykiem w grudniu 1531 roku.
W 1929 roku odkryto odbicie brodatego mężczyzny w prawym oku wizerunku Dziewicy. 20 lat później dostrzeżono też odbicia w lewym oku. Ostatecznie udało się odnaleźć 12 postaci w lewej źrenicy oka Matki Boskiej. Są one różnej wielkości gdyż w uwiecznionym w źrenicy wizerunku zachowana jest perspektywa, tak jakby wizerunek był fotografią.
Świadectwo Juana Diego i wizerunek Matki Bożej spowodowały w krótkim czasie (1531-38) przyjęcie chrztu przez ok. 8 mln Meksykanów. W maju 1990 roku Juan Diego został beatyfikowany przez Jana Pawła II, zaś 31 lipca 2002 roku kanonizowany.