Resident evil 1

Resident Evil to horror, który pierwotnie powstał na konsolę PlayStation. Gra narobiła szumu na całym świecie, wiele czasopism nazwało ją najbardziej przerażającą grą wszech czasów (w 1996 roku), a nawet wypromowała nowy gatunek wśród gier komputerowych, zwany "survival horror". Zatem Resident Evil to horror, w którym walczymy o przetrwanie - załatwiamy wszelkich napotkanych na drodze przeciwników, rozwiązujemy zagadki, szukamy jakże ważnych naboi... Akcja gry pokazywana jest przez nieruchome kamery umieszczone w poszczególnych lokacjach, co ma swoje zalety, jak i wady. Zaletą jest to (według mnie), że taki sposób przedstawiania gry już na samym początku wprowadza stan niepewności i lęku (nie mamy zielonego pojęcia, czy przypadkiem jakiś wybryk natury nie jest schowany w miejscu, którego kamera nie pokazuje), a także sposób zapisywania stanów gry, który wymaga od gracza posiadania specjalnej taśmy i wyszukania pomieszczenia z maszyną do pisania, na której to dokonuje się akcji save'owania. Dla innych natomiast są to podstawowe wady tej gry... Mamy więc tła, które są statycznymi, wygenerowanymi zdjęciami, ale postaci w grze są w pełni trójwymiarowe, i co najważniejsze bardzo ładnie wyglądają, a ich animacja stoi na naprawdę wysokim poziomie.

Akcja gry zaczyna się w momencie, gdy Bravo Team, część oddziałów S.T.A.R.S. (Special Tactics and Rescue Service), zostaje wysłany na obrzeże Raccoon City - małego miasteczka w USA. Kiedy kontakt z drużyną Bravo urywa się, zostaje wysłany Alpha Team, w którego składzie są między innymi Chris Redfield i Jill Valentine - główni bohaterowie gry. Gracz może wcielić się w jedną z tych postaci, co zresztą daje prawie dwie różne gry (i jeszcze więcej możliwych zakończeń). Gra Chris'em jest bardziej zręcznościowa i dużo trudniejsza (więcej przeciwników, mniej amunicji, słabsze bronie, mniejsza kieszeń na przedmioty), natomiast gra Jill polega na kombinowaniu i jest o wiele łatwiejsza. Taki zabieg spowodował, że gra jest ciekawsza, a także wymusza na graczu przejście gry drugą postacią (w celu prześledzenia jej drogi), co zwiększa jej żywotność.

Resident Evil jest inteligentną mieszanką wielu horrorów. Mamy tutaj obowiązkowych zombie, zmutowane psy, węże, olbrzymie pająki, itp. Wszystkich napotkanych monstrów można pokonać za pomocą dobrego żelaza (wojskowego noża, Beretty, Shotgun'a, Bazooki, miotacza ognia), ale znajdą się i takie, na których możemy stracić mnóstwo cennej amunicji. Jeśli podczas bitwy nagle zabraknie nam naboi zaczyna się prawdziwy koszmar - jedyną rzeczą wówczas jaka nam przychodzi na myśl jest ucieczka... Ten brak pewności każdej chwili umiejętnie buduje atmosferę zagrożenia.

RE na konsoli Sony wygląda niesamowicie. Gra działa bardzo płynnie, wstawki filmowe wchodzą niezauważenie... Natomiast wersja na PC, do której mam codziennie dostęp, nie jest tak piękna jak oryginał. Mimo, że obsługuje ona akceleratory 3D (konkretnie 3Dfx, Rendition i Mystique), autorzy nie pokusili się o upiększenie konwersji, a wręcz przeciwnie. Największą wadą graficzną jest pozostawienie wszystkich teł w niskiej rozdzielczości (320x240), co nie wygląda zbyt ciekawie, zwłaszcza, że w rzeczywistości gra działa w 640x480 i tak też są przedstawiane wszystkie postaci 3D... Także nie popisano się przy konwersji filmów występujących w grze, które są "nagrane" w formie plików AVI, w niskiej rozdzielczości i w 10 (!!!) klatkach na sekundę. Nie wygląda to pięknie - jedynie intro można śmiało łyknąć...

Podsumowując: gra jest bardzo, bardzo dobra. Resident Evil mimo wszystko stał się legendą, klimat jaki wytworzył dla wielu pozostaje niedościgniony i stanowi punkt wyjścia dla podobnych produkcji. Co ciekawe, powstała również reedycja tej części na konsolę GameCube (w 2002 roku), która stanowi właściwy pokłon najbardziej klimatycznej części RE w jaką dotychczas miałem okazję zagrać...

Nie ma plików w tym folderze