RAK

Polak wynalazł lek na raka?

Stanisław Burzyński twierdzi, że opracował skuteczną terapię, jednak środowisko naukowe uważa jego badania za nieprofesjonalne.
Stanisław Burzyński to biochemik i doktor nauk medycznych pochodzący z Lublina. Pod koniec lat 70. osiadł na stałe w USA, gdzie robi zawrotną karierę. W 1977 roku Burzyński otworzył własną klinikę, a siedem lat później instytut badawczy.

W świecie naukowym lekarz znany jest głównie ze swoich kontrowersyjnych postulatów. Od kilkudziesięciu lat utrzymuje, że odkrył skuteczny lek na raka. Według Burzyńskiego tajemnica skutecznej terapii przeciwnowotworowej tkwi w antyneoplastonach. Czym są te tajemnicze związki? Niestety, nie mają ścisłej chemicznej definicji. Lekarz ukuł ten termin na określenie peptydów, których używa w swoim leczeniu. Wiadomo, że są to związki zawarte między innymi w ludzkiej ślinie i moczu. Nazwa pochodzi od słowa "neoplasm", czyli nowotwór, a więc antyneoplastony to po prostu związki przeciwnowotworowe.

Burzyński po raz pierwszy podzielił się ze światem swoją teorią już w 1984 roku, jednak ze względu na brak wystarczających dowodów na skuteczność terapii, FDA nie dopuściła leku do użytku. Nie zniechęciło to jednak chorych, którzy od tamtej pory w nadziei na wyleczenie co roku przyjeżdżają do kliniki Burzyńskiego z całego świata. Dziennikarz BBC, Richard Bilton, oszacował, że organizacje charytatywne zbierają co roku kilkaset tysięcy funtów, aby wysłać chorych Brytyjczyków na leczenie do kliniki w Stanach Zjednoczonych.

Można byłoby przypuszczać, że w związku z brakiem zgody na użycie antyneoplastonów w leczeniu, Burzyński zaprzestanie swojej działalności. Nic bardziej mylnego. Chorzy, którzy zgłaszają się w jego ośrodku, otrzymują lek w ramach eksperymentu klinicznego. Leki podawane jako preparaty testowane nie muszą być zatwierdzone przez FDA. Ośrodek badawczy Burzyńskiego produkuje dziennie około 300 litrów preparatu zawierającego antyneoplastony. Dawniej proces ten polegał na ekstrakcji z ludzkiego moczu, dziś lek wytwarzany jest na drodze syntezy.

Jaki jest rzeczywisty stan wiedzy na temat skuteczności antyneoplastonów? Faza II eksperymentu klinicznego przebiegała pod nadzorem National Cancer Institute. Wzięło w niej udział sześciu pacjentów z guzami mózgu. Chorym podawano środek przez dwa lata. W tym czasie u wszystkich zaobserwowano postępowanie choroby. Pięciu pacjentów doznało skutków ubocznych ze strony układu nerwowego. Wszyscy chorzy zmarli. W publikacji podsumowującej ten etap badań naukowcy napisali: "Efektywność antyneoplastonów A10 i AS2-1 pozostaje nieudowodniona. Nie byliśmy w stanie zaobserwować poprawy u żadnego z sześciu pacjentów". Co więcej, w 2004 roku Amerykańskie Towarzystwo Raka oświadczyło, że leczenie opracowane przez Polaka jest "terapią o obalonej skuteczności".

Mimo tak druzgoczących wyników Burzyński utrzymuje, że wielu chorych, których leczy w klinice dochodzi do zdrowia. Lekarz twierdzi jednak, że wyników tych nie może na razie podać do ogólnej wiadomości. Środowisko naukowe stwierdza, że jeżeli Burzyński rzeczywiście coś odkrył, ale nie chce podać dokładnych danych w obawie o utratę monopolu na lek, jego zachowanie jest po prostu nieetyczne.
Jedną z pacjentek Burzyńskiego była córka pani Petagine, Lena. Lena zmarła w sierpniu ubiegłego roku, jednak jej matka nie żałuje tego, że zgłosiła się na leczenie. "Myślę, że to dało nam dodatkowy rok" – powiedziała Petagine w wywiadzie dla BBC. "Gdybym nie przyjechała na leczenie, cały czas zastanawiałabym się 'Boże, gdybym tylko spróbowała'. Nie można wycenić nadziei".

źródło: BBC
tekst: AG

Rak

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder