Install-RunesOfAvalon2.exe

O co tutaj chodzi? Najogólniej rzecz ujmując układamy kolorami rządziki trzech, bądź więcej, klocków. Na planszy mamy już nieco rozrzuconych cegiełek i za każdym razem dokładamy następne, mogąc je oczywiście obracać. Gdy złączy się więcej niż wymagane trzy elementy, na planszy pojawia się zaklęcie (aktywujemy je poprzez usunięcie runy na którym dany czar spoczywa). Może ono zniszczyć parę run, zwolnić czas, bądź zamienić klocki miejscami. W późniejszych etapach, zaklęć jest tak dużo, że czasem nie opłaca się dopasowywać mozolnie następnych klocków, a zamiast tego stosować głównie zaklęcia, szczególnie że dodatkowe mamy zawsze pod ręką i wystarczy oddać parę run z puli usuniętych i dany urok zostaje rzucony. Wyjście takie jest sensowne, gdyż daną plansze zaliczamy nie ilością linii, ale usuniętych cegiełek. W etapach końcowych zaś, narzucone sa takie limity czasowe, że ledwo wyrabiamy się ciskając zaklęcia jedno za drugim.

Mimo że kolejne poziomy zmieniają tylko układ klocków i ilość ich kolorów, gra o dziwo nie nudzi. Do zaliczenia mamy 100 etapów, a poza standardową grą, co 10 leveli napotykamy usuwanie większych brył z planszy, pozbywanie się z pozoru nieusuwalnych klocków czy najzwyklejsze puzzle. Poziom trudności rośnie powoli, więc nawet młodsza siostra poradzi sobie w tej grze jeśli podsuniecie jej taką rozrywkę. Nieco niesmaku jednak wzbudza tragiczne niekiedy wyważenie kolejności etapów. Po szybkim zaliczaniu kolejnych wyzwań zatrzymujemy się nad jednym levelem (zaliczenie go zajęlo mi 3 dni gry, po pół godziny dziennie, pocza gdy standardowo level zaliczamy w 2-3 minuty), by potem znowu z biegu zaliczać kolejne wyzwania.