Raymond v. Raymond

Regres w amerykańskim r'n'b trwa w najlepsze. Usher niestety wpisał się w tę przykrą tendencję, nagrywając zdecydowanie najgorszy album w karierze.

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że ten naprawdę zdolny facet stał się w pewnym stopniu niewolnikiem swojego sukcesu. Do pewnego momentu wszystko wychodziło mu wspaniale. Artystyczny progres, rosnąca popularność i wielki szacunek na muzycznej scenie w pełni dały o sobie znać w 2004 roku. Wtedy to ukazała się fantastyczna płyta "Confessions", która już na stałe wpisała go do historii. Ponad 20 milionów sprzedanych kopii, mnóstwo nagród, wyprzedane koncerty na całym świecie. No i jak to często bywa, wielki sukces zakończył pewien etap. Już wydany dwa lata temu album "Here I Stand" nie dorównywał poprzednikowi. "Raymond v. Raymond" jest jeszcze gorszy.

Sam Usher śpiewa co prawda bez zarzutu, ale cała reszta płyty zawodzi. Muzycznie jest bez wyrazu. Próba nagrania hitów pokroju niezapomnianych "Yeah!" czy "Caught Up" spełzła na niczym. Kilka niezłych momentów szybko idzie w zapomnienie, a w głowie pozostanie chociażby "OMG" produkcji will.i.ama – koszmar, jakiego u Ushera bym się nigdy nie spodziewał. Marne europopowe popłuczyny na płycie króla klimatycznego r'n'b naprawdę trudno wytłumaczyć. Podobnie jak nie w pełni satysfakcjonującą formę wybitnego duetu Jimmy Jam & Terry Lewis, którzy zupełnie niepotrzebnie próbują wpisać się w nowoczesne trendy.

Można też przyczepić się do tekstów. Usher nie w pełni umie oddać swoje prawdziwe uczucia, mota się we wnioskach, refleksjach i deklaracjach. Niby już tytuł płyty zdradza, że możemy mieć do czynienia z takim podejściem i niejako walką wokalisty z samym sobą, ale koncept ten został zrealizowany słabo. Po prostu nie przekonuje.

Szukając jakiegoś pozytywu, pomyślałem o następnej płycie Ushera. Nie ma chyba możliwości, żeby była jeszcze gorsza od "Raymond v. Raymond". I z taką też nadzieją warto zamknąć temat szóstego albumu w karierze platynowego chłopca z Atlanty.

Do współpracy nad materiałem wokalista zaprosił czołowych producentów takich, jak Polow Da Don, Jim Jonsin, Danja oraz Jimmy Jam & Terry Lewis.


1. Monstar
2. Hey Daddy (Daddy's Home)
3. There Goes My Baby
4. Lil Freak
5. She Don't Know
6. OMG
7. Mars vs. Venus
8. Pro Lover
9. Foolin' Around
10. Papers
11. So Many Girls
12. Guilty
13. Okay
14. Making Love (Into The Night)

Nie ma plików w tym folderze