YoWindow 3.exe

Dowody zbrodni Katyń 1940-2010

Gatunek:.......... Dokumentalny Premiera Polska:.. 2010 Czas trwania:..... 45 minut

Film dokumentalny poświęcony jednemu z najważniejszych dowodów zbrodni katyńskiej. To historia o mechanizmie zbrodni, której dokonało NKWD w Katyniu. Przesłuchanie Dimitrija Tokariewa, szefa NKWD w Kalininie, zarejestrowane przez rosyjską Prokuraturę Generalną w 1991 roku w sprawie śledztwa katyńskiego, pozwoliło poznać dokładnie kulisy tak zwanej sowieckiej roboty. Gdyby nie te zeznania, Polacy nigdy nie dowiedzieliby się jak ten mechanizm wyglądał.

TUTAJ

Pełna wersja gry strategicznej w świecie fantasy. Jako władca średniowiecznego królestwa będziemy budować wsie i miasta, bronić ich przed najeźdźcami, dbać o pokój i dobrobyt mieszkańców i wykonywać rozmaite zadania. W grze mamy 37 poziomów po przejścia, 12 typów budynków z trzema poziomami unowocześnienia oraz hordy potworów i bandytów do pokonania

On wierzył w Polskę

Film dokumentalno-biograficzny o generale A. E. Fieldorfie. Reżyserem filmu jest wybitna polska dokumentalistka – Alina Czerniakowska.

Generał brygady August Emil Fieldorf "Nil" (1895-1953) był komendantem Kedywu AK. Wybitny oficer Polskiego Państwa Podziemnego. Od wczesnej młodości walczył ażeby Polska odzyskała niepodległość - już w 1912 roku był w Związku Strzeleckim, a w 1914 jako żołnierz Pierwszej Kompanii Kadrowej i l Brygady Legionów, był uczestnikiem wojny z bolszewikami (1919-20). W 1919 roku został odznaczony Krzyżem "Wilno", czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości (1932), Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta (1937), Złotym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari (1944), i wieloma innymi, a Orderem Orła Białego pośmiertnie (2006). W trakcie wojny obronnej 1939 był dowódcą 51 pułku piechoty, a od 1940 w Komendzie Głównej ZWZ, następnie został Inspektorem Obszaru Krakowskiego i Komendantem Obszaru Białostockiego ZWZ-AK. Działał pod pseudonimem "Nil". Od roku 1942 w Komendzie Głównej AK, został członkiem Kierownictwa Walki Podziemnej i szef Kedywu, organizator skutecznego zamachu na Franza Kutscherę. Zostaje komendantem organizacji NIE (jak niepodległość), której celem było przeciwstawienie się sowietyzacji Polski po wojnie. Został aresztowany przez NKWD, nie rozpoznany i zesłany pod Swierdłowsk (1945-47), gdzie dzięki Opatrzności przeżył. Po powrocie z zesłania ujawnił się, po inwigilacji aresztowany przez UB w 1950 roku, był nakłaniany do współpracy z bezpieką. Jednakże jako oficer Wojska Polskiego odmówił. 20 października 1952 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok śmierci wydany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie, który został wykonany 24 lutego 1953 w więzieniu na Mokotowie w Warszawie, przez powieszenie. Nie jest znane miejsce pochówku Generała, a żaden z uczestników zbrodni sądowej nie poniósł kary.