Pingwiny.avi

Do tragicznego wypadku doszło w trakcie lotniczego pikniku w Płocku. W czasie akrobacji jeden z samolotów wpadł do Wisły. Ciało Marka Szufy zostało wydobyte z wraku. Niestety, nie przeżył.Pilot samolotu, który uległ katastrofie, pan Marek Szufa został przetransportowany z miejsca zdarzenia do szpitalalnego oddziału ratunkowego o 18.30. Następnie czekał na niego tu zespół wielu specjalistów, którzy od 18.30 do 19.20 prowadził czynności resuscytatyjne (podtrzymujące podstawowe funkcje życiowe). Niestety nie przyniosły one skutku, takiego jakbyśmy chcieli i o godzinie 19.20 pilot samolotu został uznany za osobę zmarłą. W imieniu dyrekcji i pracowników szpitala, chciałbym złożyć rodzinie wyrazy współczucia. Wszystkich nas to dotknęło - powiedział lekarz szpitala w Płocku.

On wierzył w Polskę

Film dokumentalno-biograficzny o generale A. E. Fieldorfie. Reżyserem filmu jest wybitna polska dokumentalistka – Alina Czerniakowska.

Generał brygady August Emil Fieldorf "Nil" (1895-1953) był komendantem Kedywu AK. Wybitny oficer Polskiego Państwa Podziemnego. Od wczesnej młodości walczył ażeby Polska odzyskała niepodległość - już w 1912 roku był w Związku Strzeleckim, a w 1914 jako żołnierz Pierwszej Kompanii Kadrowej i l Brygady Legionów, był uczestnikiem wojny z bolszewikami (1919-20). W 1919 roku został odznaczony Krzyżem "Wilno", czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości (1932), Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta (1937), Złotym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari (1944), i wieloma innymi, a Orderem Orła Białego pośmiertnie (2006). W trakcie wojny obronnej 1939 był dowódcą 51 pułku piechoty, a od 1940 w Komendzie Głównej ZWZ, następnie został Inspektorem Obszaru Krakowskiego i Komendantem Obszaru Białostockiego ZWZ-AK. Działał pod pseudonimem "Nil". Od roku 1942 w Komendzie Głównej AK, został członkiem Kierownictwa Walki Podziemnej i szef Kedywu, organizator skutecznego zamachu na Franza Kutscherę. Zostaje komendantem organizacji NIE (jak niepodległość), której celem było przeciwstawienie się sowietyzacji Polski po wojnie. Został aresztowany przez NKWD, nie rozpoznany i zesłany pod Swierdłowsk (1945-47), gdzie dzięki Opatrzności przeżył. Po powrocie z zesłania ujawnił się, po inwigilacji aresztowany przez UB w 1950 roku, był nakłaniany do współpracy z bezpieką. Jednakże jako oficer Wojska Polskiego odmówił. 20 października 1952 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok śmierci wydany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie, który został wykonany 24 lutego 1953 w więzieniu na Mokotowie w Warszawie, przez powieszenie. Nie jest znane miejsce pochówku Generała, a żaden z uczestników zbrodni sądowej nie poniósł kary.