2008 - Chaos In Motion

Wydawanie zapisu DVD po każdej trasie staje się już powoli tradycją w obozie Dream Theater. Po udokumentowaniu występów promujących albumy „Train Of Thought” i „Octavarium” przyszedł czas na krążek „Systematic Chaos”. Grupa prezentowała ten album na monstrualnych rozmiarów tournee, trwającym rok i obejmującym 105 koncertów. Nie dziwić powinno zatem, że artyści nie odmówili sobie zapisania tych chwil dla potomności. Rodzić się jednak może pytanie o ewentualny przesyt tego typu wydawnictw w dyskografii formacji i o to, czy czasem płytka taka (w tym wypadku płytki) nie stają się już dla fana codziennością zamiast świętem, na które wyczekuje odliczając kolejne dni do premiery. Upraszczając sprawę - czy aby czasem, co za dużo, to niezdrowo? Każdy z pewnością sam odpowie sobie na to pytanie, tym bardziej, że…

…Dream Theater ponownie zaoferował swoim oddanym wielbicielom kawał wypasionego materiału, będącego istną skarbnicą wiedzy o ich ukochanym zespole. Całość została pomieszczona na dwóch dyskach. Pierwszy z nich zawiera nagrania koncertowe, drugi – „drobiażdżki” zwane zazwyczaj dodatkami. Nie wnikam już w to, czy jest to najlepsze, czy najgorsze DVD w historii kapeli. Wiem jedno. To DVD zupełnie inne. Przede wszystkim dlatego, iż nie zawiera na pierwszej płycie jednego koncertu lecz 180 – minutowy zapis wybranych fragmentów z występów Teatru Marzeń w Rotterdamie, Buenos Aires, Toronto, Bostonie, Bangkoku i Vancouver. Puryści, ceniący sobie spójność i magiczność koncertu oraz wynikające z tego wrażenia, już z pewnością kręcą nosem. Nie da się ukryć, że coś w tym zawsze jest. Niemniej w wypadku tej płyty wcale to tak nie razi. Wszak trudno przebrnąć w jednym podejściu przez 3 - godzinny materiał. Zatem – mówiąc żartobliwie – kilka przerw na zrobienie herbaty bądź kawy jak najbardziej się przydaje. Poza tym, kawałki DT to nie trzyminutowe singielki tylko zazwyczaj rozbudowane, długie kompozycje, w trakcie słuchania których zapominamy, że dziesięć minut wcześniej naszą uwagę zakłócił rozgadany Portnoy czy… jakaś reklama trasy „Chaos In Motion World Tour”. Co panowie grają, widać powyżej. Dodam tylko, że sposób wykonania każdego z kawałków jest doprawdy niesamowity. Osobiście zaimponowały mi wersje najdłuższych rzeczy na ostatnim krążku: „The Ministry Of Lost Souls” i „In The Presence Of Enemies” i im warto w szczególności się przysłuchać. Tym bardziej, że dźwięk jest jak przysłowiowa żyleta. Nie można tego niestety powiedzieć o jakości obrazu. Z tym ostatnim bywało po prostu lepiej na wcześniejszych wydawnictwach zespołu. Myślę, że jeżeli możemy mówić o braku jakiejś spójności, to właśnie w wypadku obrazu, rejestrowanego wszakże w kilku salach.

źródło: artrock.pl

Nie ma plików w tym folderze