GAWROWANIE

Co dwa lub trzy lata wiosną Wenus góruje nad Słońcem. Podobnie niedźwiedzica wychowuje niedźwiadki do drugiego lub trzeciego roku życia i wtedy nie ma intymnych kontaktów z niedźwiedziami. Musi też strzec młodych, aby stare niedźwiedzie nie zabiły ich skracając jej okres gdy stroni od spłodzenia następnych. Tajemnica czasu dojrzewania młodych niedźwiedzi, aż osiągną samodzielność, prowadzi nas do prawa astronomicznego występowania Jutrzenki w okresie tygodnia przaśników około równonocy wiosennej i pełni Księżyca.

Umiejętność kontroli poradzenia sobie z chłodem zimowym przez zamknięcie się w gawrze z zapasem tłuszczu a w nim wody przy spowolnieniu przemiany materii pozwala przetrwać zimę, gdy inne słabe zwierzęta giną, stając się pokarmem padlinożerców. Tajemnicze zniknięcie niedźwiedzi przed chłodami zimy i ich pojawienie się wiosną, wraz z młodymi to tajemnica gawry. Tłuszcz niedźwiedzi zamienia się na energię, uwalnia wodę i wytwarzają się ketony oraz dwucząsteczkowy wodór.

Badania naukowe dowiodły, że również człowiek próbował naśladować ten sposób przetrwania gromadząc w jaskiniach zapasy żywności i chronić się przed chłodami zimy. Większa ilość snu, spalenie tłuszczu zapasowego, może przyczynić się do dłuższego życia i lepszego zrozumienia fenomenu Jutrzenki w latach co 2 lub 3 w ośmioletnim cyklu, gdy Wenus 5-krotnie okrąża Słońce, obracając się wokół własnej osi, odwrotnie do innych planet Układu Słonecznego, podobnie do Urana.

J b M

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder