Virtual_Girlfriend.jar

Sowizdrzał świetokrzyski CD2_by_adam_xyz.avi

Ostatni liść_by_adam_xyz.avi

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotn ...

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotności i złudnej nadziei.

Ostatni liść_by_adam_xyz(1).avi

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotn ...

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotności i złudnej nadziei.

Chleba naszego powszedniego_by_adam_xyz.avi

(1974) Bohater, kreowany przez Bolesława Płotnickiego, p ...

(1974) Bohater, kreowany przez Bolesława Płotnickiego, przybywa do Warszawy wraz z synem. Zatrudniają się na budowie Trasy Łazienkowskiej, zamieszkują w hotelu robotniczym. Wiejskie przysmaki owinięte w czyste płótno, celebrowanie codziennych czynności, odmienna kultura bycia rodem z tradycyjnej polskiej wsi - budzą zdumienie tutejszego towarzystwa. Przybysze, zwłaszcza ojciec, wcale nie wstydzą się swego pozornego "zacofania". Przeciwnie, to właśnie on, pełen dostojeństwa chłop, sceptycznie ocenia miejskie zwyczaje i mentalność. Jego upór, rzetelność, wrodzona szlachetność, przywiązanie do ziemi utożsamianej z ojczyzną - czynią z niego postać monumentalną. Gdy w olbrzymim kożuchu i czapie spaceruje po mieście, to choć jest tylko stróżem na moście Łazienkowskim, przypomina legendarnego Piasta Kołodzieja.

Gorzka miłość_by_adam_xyz.avi

(1989) Na stacji pełnej repatriantów Hanna Powiłańska ws ...

(1989) Na stacji pełnej repatriantów Hanna Powiłańska wspomina dzieje swej miłości . . . Początek 1939 roku. Hanna udaje się na bal w towarzystwie porucznika Biesiekierskiego i inżyniera Leszka Oleszkiewicza. Sierpień 1939. W Powiłańcach odbywa się rekwizycja koni. Na tereny Polski wkraczają wojska radzieckie. Hanna szuka schronienia u krewnych i spotyka Oleszkiewicza, który szuka noclegu. Idą razem do hotelu, dochodzi do zbliżenia. Rankiem Oleszkiewicz oświadcza, że jest żonaty. Hanna ucieka z hotelu. Hanna odwiedza znajomych w Naczy i spotyka tam Lecha, który jest koniuszym. Rozwija się między nimi burzliwy romans. Razem prowadzą młyn w środku puszczy. Muszą go jednak wkrótce opuścić. Zajmują dom w poniemieckim miasteczku. Oleszkiewicz ma opinię kolaboranta. Aby zatrzeć ten obraz, Lech przyjmuje na poddasze swego domu ukrywającego się mężczyznę z podziemia. Hanna na wycieczce do lasu na grzyby dostrzega Lecha kochającego się z sąsiadką. Pewnego razu Hanna idzie na górę do ukrywającego się mężczyzny. Wraca Lech, następuje scena zazdrości, po czym Lech twierdzi, że zgodziłby się nawet, gdyby Hanna przespała się z mężczyzną na górze. Hanna sama jedzie pociągiem . . .

Życie wewnętrzne_by_adam_xyz.avi

(1986) Jak co dzień po pracy Ja jedzie windą. Na próbę z ...

(1986) Jak co dzień po pracy Ja jedzie windą. Na próbę zatrzymania windy przez sąsiadkę z niższej kondygnacji reaguje błyskawicznie naciśnięciem guzików. Jego ucieczka powoduje pełen furii odwet słowny: "z dzieckiem na ręku tu jestem hołoto jedna wredna wściekła". Podobna zasada obopólnej agresji określać będzie wszystkie dalsze relacje Ja z otoczeniem. W drodze ze zsypu, skąd zabiera butelkę po whisky, by następnego dnia odnieść ją z powrotem jako własną, przez siebie opróżnioną, zostaje zaatakowany przez psa sąsiada. Przerażony Ja rzuca się do ucieczki i w panice forsuje wiecznie zepsute drzwi do mieszkania, gdy tymczasem Tenodpsa z nieskrywanym uśmiechem zadowolenia wykrzykuje: "ale nie bać się, nie bać się!". W czasie obiadu żona opowiada o swoim spotkaniu z postrachem okolicy, "wampirem". Ja nie słucha, idzie pożyczyć sól od sąsiadki Ewci. Przy kolacji z towarzyszeniem włączonego bez dźwięku telewizora Ja roztrząsa problem różnicy w kolorze skóry u Murzynów i Szwedów. Nadchodzi noc, a wraz z nią rojenia o erotycznych kontaktach - wyłącznie z sąsiadkami i wyłącznie w miejscach, w których spotyka je na co dzień: w windzie, na strychu, na korytarzu. Każdy następny dzień w życiu Ja jest repryzą dnia poprzedniego: winda, wyjście ze śmieciami, obiad, majsterkowanie przy szafie, kolacja, pokrzykiwania na żonę, wieczorny spacer, a w nocy sen z jedną z sąsiadek w roli głównej. Zmieniają się tylko osoby napotykane na klatce schodowej: raz Młodybyk, raz Tenodpsa; mężczyźni towarzyszący Blondewci: raz Arab, raz Murzyn; przyczyny awantury z żoną: raz niedogotowane jajko, raz zgubiona skarpetka. Zdawkowe rozmowy krążą wokół grasującego w okolicy "wampira" i romansów sąsiadek, a kończą się na ogół krzykiem i wyładowywaniem wzbierającej wciąż agresji. Nagabnięty na klatce schodowej przez reportera o wynik meczu, Ja gwałtownie wykrzykuje, że kibicuje Włochom, bo: "po co nam wygrana! Żebyśmy ją roztrwonili?!"

Ziemia obiecana_by_adam_xyz.avi

(2000/1975) 9 października 2000 odbyła się w Teatrze Wie ...

(2000/1975) 9 października 2000 odbyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie premiera nowej wersji filmu. W stosunku do pierwowzoru była krótsza o ok. 30 min. Zmieniona została kolejność niektórych scen filmu, pojawią się także sceny znane z serialu tv, których nie było w pierwotnej wersji filmu (montażu dokonali Andrzej Wajda i Halina Prugar-Ketling). Nowa taśma eksploatacyjna wykonana została na taśmie Kodaka (poprzednia była na ORWO), a dźwięk przygotowany został w systemie Dolby Digital Stereo (prace, które doprowadziły do tego celu, wykonali m.in. specjaliści z warszawskiego studia Sonoria: Małgorzata Przedpełska-Bieniek, Grzegorz Lindemann, Jacek Kuśmierczyk, Andrzej Andruszkiewicz i Ewa Guziołek ze Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia, zaproszona przez Sonorię w charakterze konsultantki; w pracach uczestniczyli także: Krzysztof Wodziński, z którym ściśle współpracował Robert Buczkowski; brakujące efekty synchroniczne stworzył Henryk Zastróżny; końcowego zgrania nowego dźwięku dokonał Marek Wronko). Za restaurację obrazu (korektę barwną) odpowiedzialny był Witold Sobociński przy współpracy Ewy Chudzik z Zakładu Obróbki Taśmy Filmowej WFDiF. Oto wypowiedź Andrzeja Wajdy na temat zmian wprowadzonych do nowej wersji filmu: "Patrząc na "Ziemię obiecaną" po 25 latach i proponując widzom jej nową wersję, wprowadziłem trzy zasadnicze zmiany. Najważniejsza zmiana polegała na przeniesieniu całej sekwencji, rozgrywającej się we dworze w Kurowie, z prologu do drugiej części filmu. Sekwencja ta otwierała pierwszą wersję "Ziemi obiecanej", gdyż wtedy jako adaptatorowi powieści Reymonta, wydawało mi się, że muszę najpierw pokazać świat, z którego wywodzili się romantyczni bohaterowie moich wcześniejszych filmów. Świat sielski, z polskim dworem, w którym mieszka - i ciągle żyje szlachecką przeszłością - ojciec Karola Borowieckiego. Dopiero później ujawniałem widzom, że o dziwo z tego świata wywodzi się również Karol: człowiek o zdecydowanym charakterze i silnej woli działania, prawdziwy Lodzermensch. Dziś, ćwierć wieku później, widzę to zupełnie inaczej. Uważam, że prawdziwym początkiem filmu "Ziemia obiecana" jest modlitwa: Niemca, Żydów i Polaka. Ważne, że ten początek ma miejsce w Łodzi, bo jest to także film o tym mieście. Co dziwniejsze, różni ludzie, których informowałem, że w nowej wersji "Ziemi obiecanej" przesuwam Kurów, a film zaczynam od modlitwy i Łodzi, mówiło mi ze zdziwieniem, że ich zdaniem on zawsze tak się zaczynał. Czyli, że - niezależnie od stanu faktycznego - tak go zapamiętali. I nowa wersja to uwzględnia. Borowieckiego poznajemy jako człowieka bezwzględnego, nierzadko postępującego brutalnie, a w dalszej kolejności zobaczymy, jakie są jego prawdziwe korzenie. Zderzenie "potwora" z łagodnością świata jego dzieciństwa jest uderzające. Takie rozwiązanie wydaje mi się ciekawsze, bliższe dzisiejszemu pojmowaniu dramaturgii filmowej i samej powieści Reymonta. Druga zmiana polega na skróceniu całości.

Gnoje_by_adam_xyz.avi

(1995) Gąsior, Mały, Wasyl, Kostek-mężczyzna około 30-le ...

(1995) Gąsior, Mały, Wasyl, Kostek-mężczyzna około 30-letni-spotykają się w kawiarni Na Rozdrożu. Mocno pijani, wyruszają Fordem Capri Gąsiora do przyjaciela z dzieciństwa-Cześka, który zaszył się na pustkowiu w górach. Ich perypetie w podróży to po części gra absurdalnych przypadków. Ale też ważna jest rola sprawcza Kostka, nieudanego pisarza, który próbuje układać fabułę, jakby bawił się żywymi marionetkami. Kostek utrzymuje, że kiedy Gąsior i Mały spali, Wasyl potrącił człowieka i uciekł. Już w górach psuje się samochód. O zmierzchu, na górskiej drodze, Kostek bez powodu atakuje spotkanego WOP-istę. Mały pomaga go obezwładnić, a Kostek zadaje żołnierzowi śmiertelny, jak się wydaje cios. Zszokowani bohaterowie uciekają gazikiem WOP-isty. Potem jadą pustym nocnym pociągiem. Beztroska eskapada zmienia się w ucieczkę. Chcą ukryć się u Cześka i przeczekać. Retrospekcje ukazują ich życie w latach 80-tych-aresztowanie Cześka za dezercję, wyjazd Gąsiora sa saksy do Szwecji, balangi w stanie wojennym, spotkanie całej grupy z Kostkiem, złym duchem tej wyprawy. Nie zastają Cześka w domu, więc na oślep błąkają się dalej. Są coraz bardziej zmarznięci (rzecz dzieje się zimą) i wymęczeni. Gąsior zaczyna chorować. Czesiek dowiaduje się o ich obecności w górach. Podąża ich śladem. Spotyka ścigających ich WOP-istów. Okazuje się, że napadnięty żołnierz przeżył. Krańcowo wyczerpani docierają do opustoszałej cerkwi, do której później dotrą Wasyl i Kostek. Okazało się, że policjanci zjawili się po kogoś innego. Kostek po drodze wyjawia Wasylowi, że ten potrącił nie człowieka tylko psa. Kiedy obaj dochodzą do cerkwi, Mały i Gąsior biorą ich za pościg i ukrywają się na strychu. Pod Gąsiorem załamuje się spróchniały strop, ginie na miejscu. Zjawia się Czesiek. Wasyl chce iść po pomoc. Kostek terroryzuje pozostałych odbezpieczonym pistoletem. W szamotaninie pada strzał, śmiertelny dla Kostka. Wasyl w popłochu wybiega z cerkwi. Mały i Czesiek rozstają się, prawdopodobnie ostatecznie, nad zwłokami przyjaciół.

Niewdzieczność_by_adam_xyz.avi

(1979) Subtelny, kameralny i poruszający dramat psycholo ...

(1979) Subtelny, kameralny i poruszający dramat psychologiczny, odsłaniający skomplikowane relacje między matką i dorosłą córką. Ta pierwsza jest silnie sfrustrowana z powodu nie zrealizowanej kariery pianistycznej. Kompleks niespełnienia popycha ją do bezwzględnej dominacji nad córką, ingerowania w jej życie prywatne i najintymniejsze nawet problemy. Przychodzi jednak dzień, kiedy córka dojrzewa do buntu. Postanawia wreszcie zacząć żyć na własną odpowiedzialność i postępować tak, jak dyktują jej rozum i serce. Jej pierwszą naprawdę samodzielną decyzją jest rezygnacja z rozwodu z mężem. Na wieść o tym matka dostaje zawału serca. Podczas pobytu w szpitalu styka się z cierpieniem, śmiercią i tragediami innych ludzi. Jest to punktem wyjścia dla ponownego przemyślenia własnego życia i rewizji dotychczasowej postawy wobec dziecka. Fabuła "Niewdzięczności" biegnie dwutorowo: wydarzenia aktualne przeplatają się z retrospekcjami. Tak pomyślana narracja sprzyja ukazaniu dwu intrygujących portretów psychologicznych: despotycznej, zawiedzionej w swych ambicjach matki oraz ciepłej, serdecznej córki. Uwagę widza bardziej przykuwa postać tej pierwszej w znakomitej interpretacji Antoniny Gordon-Góreckiej. Za tę rolę aktorka została wyróżniona na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie

Wróżby Kumaka_by_adam_xyz.avi

(1989) Jesień 1989 roku. Alexander Reschke, niemiecki ba ...

(1989) Jesień 1989 roku. Alexander Reschke, niemiecki badacz sztuki pracuje nad nową książką. Do Gdańska - miasta, w którym się urodził i wychował - sprowadza go tajemniczy nagrobek XVIII-wiecznego burmistrza Daniela Gralatha. Przez przypadek, potrąca na ulicy Aleksandrę Piątkowską, polską konserwatorkę zabytków. Początkowe nieporozumienie zaciera się podczas wspólnie spędzonego wieczoru. Jeszcze nie wiedzą, że ktoś wywróżył ich spotkanie. Okazuje się, mają ze sobą wiele wspólnego, o wiele więcej niż wspólne zainteresowanie sztuką. Obydwoje w młodości musieli opuścić rodzinne strony, obydwoje tęsknią za "powrotem do domu". Rodzące się między nimi uczucie przypieczętują wspólną inicjatywą. Zakochani założą w Gdańsku, mieście dwóch kultur, "Polsko-niemieckie towarzystwo cmentarne". Jego celem będzie uszczęśliwienie wszystkich, którzy chcą po śmierci osiąść na ziemi, którą kiedyś musieli opuścić. Pomysł stworzenia Cmentarza Pojednania, zyskuje nowych zwolenników. Aleksandra nawiązuje kontakty z przedsiębiorczymi Polakami, Alexander przedstawia propozycję niemieckim związkom uchodźców. Do tworzącej się rady nadzorczej Towarzystwa wchodzą duchowni - polski ksiądz katolicki i niemiecki pastor protestancki. Kiedy Towarzystwo odnosi sukces, członkowie rady myślą o nowych inwestycjach, poszerzających ofertę. Postępująca komercjalizacja sprawia, że Aleksandra i Alexander wycofują się. Postanawiają wyjechać i spędzić resztę szczęśliwego życia w innym kraju.

Virtual_Girlfriend.jar

Yuji221S