School 3D.jar

(1972) Dwunastoletni Edek przyjeżdża na wakacje do miesz ...

(1972) Dwunastoletni Edek przyjeżdża na wakacje do mieszkającej nad jeziorem ciotki Heli. Wakacje zapowiadają się interesująco: las, woda, pogoda i gromada rówieśników. Od nich Edek dowiaduje się, że w sąsiedniej gajówce przebywa na letnisku Monika, dziewczynka w ich wieku, bardzo ładna, zawsze wystrojona. Edek przekonuje się, że chłopcy nie przesadzili mówiąc o jej urodzie; zafascynowany Moniką, usiłuje się do niej zbliżyć. Wkrótce znajdzie się całkowicie pod urokiem kokieteryjnie zachowującej się dziewczynki. Razem chodzą na plażę i długie spacery po lesie, podczas których Monika czyta mu często pełne miłości listy od matki zapowiadającej, że niedługo wyjadą razem do ojca pracującego w Sudanie. Nie zważając na drwiny zawistnych kolegów i objawy zazdrości ze strony córki ciotki Heli, Honorki, zadurzony coraz bardziej w Monice chłopak szuka bez przerwy jej towarzystwa.

Awans CD2_by_adam_xyz.avi

Wolność jest darem Boga_by_adam_xyz.rmvb

(2006) Narkotyki wciągają jak bagno - to prawda stara i ...

(2006) Narkotyki wciągają jak bagno - to prawda stara i banalna, a jednak stale ktoś wpada w pułapkę z tą samą naiwną wiarą, że w każdej chwili, jeśli tylko zechce, będzie mógł się z niej wydostać. Wpadł w nią również autor tego filmu. Cezary Ciszewski, rocznik 1970, należał do tych młodych, zdolnych, którym w dodatku dopisuje szczęście. Absolwent geologii UW, od pierwszego roku studiów współpracował z radiem, zdobywając dziennikarskie szlify. Później przez kilka lat przebywał w Holandii jako korespondent. Gdy wrócił w 1996 r., od razu trafił do TVP. Tu robił reportaże interwencyjne, materiały reporterskie do "Kuriera Warszawskiego". Jednocześnie studiował realizację w łódzkiej filmówce i kręcił własne filmy dokumentalne, pisał scenariusze. Został redaktorem naczelnym miesięcznika "Hip-Hop Archiwum", a w regionalnej TVP3 prowadził pierwszy w publicznej telewizji program poświęcony hip-hopowi. Popularność przyniósł mu telewizyjny program "Muzyka łączy pokolenia", którego był pomysłodawcą i współprowadzącym. Był na fali, wszystko mu się udawało. Chciał zrobić coś oryginalnego, odważnego, niecodziennego. Uznał, że taki może być film o warszawskich squattersach - narkomanach. Przystępując do pracy nad "Wolnością...", nie przypuszczał jednak, jakie będą skutki tego kroku. Dziś mówi, że gdyby mógł cofnąć jedną jedyną decyzję w swoim życiu, to ten film by nie powstał. Bo choć od ponad roku "nie bierze", uzależniony od heroiny będzie już do końca życia. Wszystko zaczęło się w starej, na pół zrujnowanej, ale noszącej jeszcze ślady dawnej świetności, kamienicy w centrum Warszawy, przy ul. Foksal 13. Opuszczone mieszkania na trzech jej piętrach podzieliło między siebie kilkudziesięciu punków, narkomanów i ulicznych grajków. Wśród nich byli także bohaterowie tego filmu: Czarek, Eryka, Ola, Młody, Poziomka i inni. Byli, bo wielu z nich odeszło już na zawsze. Chcąc się do nich zbliżyć, lepiej poznać, zobaczyć, jak naprawdę żyją, autor filmu zdecydował się wejść na dłużej w tę mikrospołeczność. Stał się ich częstym gościem, a w końcu jednym z nich. Dzień narkomana dzieli się na "grzanie" i zdobywanie pieniędzy na towar. Ola potrafi zebrać nawet tysiąc złotych, a przeciętna dniówka narkomana to 200-300 zł. Na towar potrzeba przynajmniej stówę. Z czasem coraz więcej. W przerwach się gada, śpi, gapi w telewizor. Kpi się z tych, co gonią za pieniędzmi i karierą, co stali się niewolnikami konsumpcyjnego stylu życia. Tak jakby zniewolenie przez nałóg było wyższą formą istnienia.

Umarli rzucaja cien CD2_by_adam_xyz.avi

Wściekły_by_adam_xyz.avi

(1979) W Opolu, wśród tłumu spacerowiczów, zostaje zastr ...

(1979) W Opolu, wśród tłumu spacerowiczów, zostaje zastrzelona dziewczyna. Nikt z przechodniów nie widział sprawcy, i nikt nie słyszał strzału. W kilka dni później w podobnych okolicznościach w Krakowie zostaje zabity zegarmistrz. Śledztwo przejmuje kapitan Zawada z Komendy Głównej MO. Z dotychczas zebranych materiałów wynika jedynie to, iż oba strzały padły z tej samej broni. Poza tym nic nie łączy ofiar tajemniczych zbrodni, brak jakichkolwiek motywów. Tymczasem morderca znowu daje o sobie znać. Ofiarą staje się dyrektor Instytutu Automatyki we Wrocławiu. I znów nikt nie widział mordercy, a jego motywy pozostały nieznane. Należy przypuszczać, że dalsze morderstwa są już tylko kwestią czasu. Kapitan Zawada trafia na nikły ślad: oglądając zdjęcie z pogrzebu dziewczyny w Opolu zwraca uwagę na niewyraźną postać mężczyzny widoczną także na zdjęciach z pogrzebu dyrektora we Wrocławiu. Człowiek ten, nieznany nikomu, z niewiadomych powodów uczestniczy w obu pogrzebach, co dla Zawady stanowi jedyny trop, którym postanawia pójść. Kapitan Zawada usiłuje określić motywy psychologiczne kierujące mordercą. Przypuszcza, że wszystkie dotychczasowe zabójstwa były popełniane z nienawiści do wszystkich, którzy są szczęśliwi. Jest jednak bezsilny: zdaje sobie sprawę z tego, że aby ująć mordercę, należy czekać na nową zbrodnię. Morderca może być wszędzie i każdy może stać się jego ofiarą. Wówczas nadchodzi meldunek z Torunia, gdzie zostaje zabity młody monter. Zawada natychmiast udaje się na miejsce zbrodni i organizuje akcję. Rozpoczynają się poszukiwania w toruńskich hotelach, patrole milicji obstawiają cmentarz, gdzie ma się odbyć pogrzeb ofiary. W czasie tej akcji kapitan natrafia na nowy ślad. Kontrolując jedną z prywatnych kwater, zwraca uwagę na lalkę, którą otrzymała dziewczynka, córka właścicieli mieszkania, od mężczyzny korzystającego z noclegu.

Meta_by_adam_xyz.avi

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym mia ...

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go "Trzy czwarte". Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława, lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie, jest stale przy forsie, którą zdobywa kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, czyli jakiegoś lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach. Dzieli pokój z kuchnią wraz z żoną Ireną i dwojgiem małych dzieci, synem Czarkiem i nieco starszą córką Irminą. Irena dość szybko zgadza się na sublokatora skuszona dwoma tysiącami, które gość oferuje. Kazik ma spać w kuchni na łóżku po babci. Nie zniechęcają go złe warunki, wręcz przeciwnie, potrafi się błyskawicznie zadomowić i czuje się mniej skrępowany niż sami gospodarze. Staje się jakby członkiem rodziny, coraz bardziej ingerując w domowe sprawy kolegi. Władysław ma poważne kłopoty. Otrzymał wymówienie z pracy, bo odważył się mówić prawdę i stawić czoło oszustwom. Z fatalną opinią, jaką mu wystawiono w kadrach, nie może znaleźć nowej posady. Codziennie odbywa wędrówki do pośredniaka, ale bez rezultatu. Tymczasem Kazik szasta pieniędzmi, przynosi kwiaty, kupuje prezenty Irenie i dzieciom, zaskarbiając sobie ich sympatię i wdzięczność. Spokojnego i uczciwego Władysława coraz bardziej drażni obecność kolegi kombinatora. On zawsze wiódł uczciwe życie, brzydził się kancierstwem i oszustwami.

Europa Europa_by_adam_xyz.rar

(1990) Życie często tworzy historie, których nie wymyśliłby żaden pisarz ani filmowiec. Potwierdza to dobitnie biografia Salomona Perela - kanwa scenariusza "Europy, Europy" Agnieszki Holland. Historia zakpiła sobie z żydowskiego nastolatka, nie niszcząc go, ale w pewnym sensie wynosząc ponad innych, nie pozwalając mu stać się postacią tragiczną. Perel urodził się w żydowskiej rodzinie w Saksonii. Wkrótce, uciekając wraz z rodzicami przed faszystowskimi prześladowaniami, wyemigrował wraz z rodzicami i rodzeństwem do Polski. Po jej zajęciu przez hitlerowców rodzice wysłali go wraz z bratem dalej na Wschód. W Grodnie Sally wylądował w sierocińcu. Tu dostał się pod wpływ komunistycznej indoktrynacji. Wstąpił do Komsomołu. Niebawem jednak w jego biografii dokonał się gwałtowny zwrot. Wpadł w ręce Niemców, którzy nie wiadomo jakim cudem uznali go za typ czystego...aryjczyka. Sally, chcąc przetrwać, robi wszystko, żeby ukryć prawdę i przeżyć. Mimowolnie zostaje niemieckim bohaterem wojennym, gorliwym wyznawcą nazistowskich haseł. Usynowiony przez oficera junkra, zostaje wysłany w nagrodę do elitarnej szkoły Hitlerjugend... Krytyka porównywała film Agnieszki Holland do filozoficznych przypowiastek Woltera, a jego głównego bohatera do Kandyda. Motto "Europy, Europy" mogłoby brzmieć: "Najważniejszym motorem ludzkiego działania jest chęć przetrwania. Inne motywacje, takie jak np. poczucie tożsamości rasowej lub narodowej czy normy moralne mają znaczenie drugorzędne". Instynkt samozachowawczy był tym, co uratowało Perela. Za jaką jednak cenę? Reżyserka nie odpowiada na to pytanie. Nie odpowiada też na inne, co mieli jej za złe niektórzy recenzenci. Bo kto jest właściwie oskarżonym w "Europie, Europie"? "Anonimowe mechanizmy historii? Ułomna ludzka natura? Dekadencka kultura Europy, dzięki której mogły narodzić się totalitaryzmy?" - pytał branżowy "Film". Czy Sally Perel to geniusz oportunizmu czy zaszczuty, zdezorientowany chłopak, rozpaczliwie walczący o życie? Kim jest: Żydem, Polakiem, komunistą, nazistą, "Europejczykiem"? Według pierwotnej wersji scenariusza film miała kończyć scena, w której Perel spotyka się po latach z kolegami - Niemcami i ze wzruszeniem śpiewa hitlerowskie pieśni. Czy gdyby producenci nie przestraszyli się żydowskiej publiczności, odpowiedź na pytanie o tożsamość Perela byłaby łatwiejsza? W końcowej scenie filmu na ekranie pojawia się autentyczny Salomon Perel, który po wojnie dokonał kolejnej mistyfikacji i jeszcze raz zmienił sobie życiorys, by móc wyjechać do Izraela. "Europa, Europa" spotkała się z bardzo przychylnym przyjęciem po obu stronach Atlantyku. W 1992 roku uhonorowano ją Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego. W USA otrzymała ponadto Nagrodę Krytyki Nowojorskiej, Nagrodę Krytyki Bostońskiej i kilka pomniejszych wyróżnień.

Przedwiośnie_by_adam_xyz.rar

(2001) Bardzo się cieszę, że powstał taki film jak "Przedwiośnie". Wszyscy, którzy czytali moją recenzję filmu "Syzyfowe prace" wiedzą doskonale, że bardzo wysoko cenię sobie twórczość Żeromskiego i ubolewam nad faktem, iż większość uczniów na dźwięk jego nazwiska dostaje nerwowych drgawek. Przyczyna takiego stanu rzeczy tkwi niestety w niewłaściwym omawianiu dzieł wielkiego pisarza w polskiej szkole, gdzie większą uwagę zwraca się na ich społeczną wymowę niż na opisane w nich historie i losy bohaterów. Szczególnie ucierpiało na tym "Przedwiośnie", które wszystkim absolwentom szkół średnich kojarzy się z wielkim dyskursem politycznym i przedstawicielami trzech różnych idei odbudowy Polski, natomiast Cezary Baryka i jego życiowe perypetie są już uważane za mniej ważne i mniej znaczące. Z dużym zatem zadowoleniem przyjąłem fakt, iż Filip Bajon odszedł od tej złej, moim zdaniem, interpretacji i nie uczynił z ekranizacji "Przedwiośnia" filmu publicystycznego, ale nakręcił trzymający w napięciu obraz opowiadający o trudnym procesie dojrzewania Cezarego Baryki.

Ostatnie okrążenie_by_adam_xyz.avi

(1977) Film zrealizowany w konwencji fabularno - dokumen ...

(1977) Film zrealizowany w konwencji fabularno - dokumentalnej przedstawia obraz ostatnich sześciu miesięcy życia wielkiego sportowca - złotego medalisty Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles, Janusza Kusocińskiego. Aresztowany przez gestapo w dniu 28 marca 1940 r., mimo stopniowania przez Niemców form nacisku - od prób namówienia do współpracy, do tortur - nie ugina się. Rozstrzelany został w Palmirach 21 czerwca 1940 r.

Antyki_by_adam_xyz.avi

(1977) Paradokumentalna opowieść o nielegalnym wywozie d ...

(1977) Paradokumentalna opowieść o nielegalnym wywozie dzieł sztuki i metodach walki z elementami przestępczymi, mająca na celu trwałe zabezpieczenie dóbr kultury narodowej. Wicedyrektor przedsiębiorstwa zajmującego się zabezpieczaniem antyków ucieka na Zachód. Jego stanowisko zajmuje dyr. Nawik. Współdziałając z milicją demaskuje szajkę trudniącą się nielegalną sprzedażą dzieł sztuki prywatnym kolekcjonerom oraz przemytem za granicę. Nie wszystkie dzieła sztuki wrócą jednak do kraju.

School 3D.jar

Yuji221S