Nikki_Hardcore_.jar

(1979) Film obnaża postawy i zachowanie ludzi, którzy my ...

(1979) Film obnaża postawy i zachowanie ludzi, którzy myślą tylko o sobie, lekceważąc uczucia innych. Akcja rozgrywa się w prowincjonalnym hotelu w czasach peerelowskich. Jeden z pokoi zajmuje inżynier Artur Karcz, który jest w delegacji służbowej. 35-letni mężczyzna pnie się po szczeblach zawodowej kariery, jest zastępcą dyrektora zjednoczenia. Nie znosi kompromisów, nie liczy się z innymi, bez skrupułów usuwa nawet najlepszych pracowników, którzy odważą się podejmować własne decyzje, nawet jeżeli są słuszne. Podczas posiedzenia komisji dyscyplinarnej zamierza zdecydowanie głosować przeciwko młodemu, ambitnemu inżynierowi, który nie respektując ślepo absurdalnych przepisów może "zaszkodzić" zjednoczeniu swoimi nowatorskimi pomysłami. Wkrótce po przyjeździe Karcza pojawia się jego kochanka, która zwykle towarzyszy mu podczas wyjazdów służbowych. Spotykają się ukradkiem, deklarując swoje wielkie uczucia w marnych hotelowych pokojach. Nie pokazują się razem publicznie, obydowje nie są wolni. Ona ma męża, ale dla ukochanego gotowa jest się rozwieść, poczyniła już nawet pewne kroki, składając pozew. On jest żonaty, ale nie spieszy się z rozwodem. Zasłania się pozycją zawodową i chorobą żony. Nie ma sumienia zostawić małżonki, zdrada i oszustwa wydają mu się bardziej moralne. Chętnie więc ocali rodzinę i nie zrezygnuje z potajemnych schadzek z kochanką. W tym samym hotelu w pokoju obok zatrzymuje się Seweryn Karcz, który podpisał nowy kontrakt na występy po długiej przerwie spowodowanej chorobą. Seweryn cierpi na astmę, jego stan jest dość poważny, musi unikać stresów i zbytniego wysiłku. Na dole przy barze Artur i Seweryn natykają się na siebie przypadkowo. Nie widzieli się kilka lat. Ojciec dawno porzucił matkę dla innej, odniósł międzynarodowy sukces, jeździł z koncertami po całym świecie, nie próbując nawet utrzymywać stałych kontaktów z synem. Spotkanie po latach wywołuje bolesne wspomnienia, ujawniają się zabliźnione rany, odżywają dawne pretensje i żale. Krótka rozmowa wywołuje jeszcze większy konflikt między rodzicem a synem. Niewiele mają sobie do powiedzenia, chociaż ojciec wyraźnie szuka kontaktu, może oczekuje słów przebaczenia.

Fort 13_by_adam_xyz.avi

(1983) Kapitan i porucznik armii rosyjskiej zostają podc ...

(1983) Kapitan i porucznik armii rosyjskiej zostają podczas I wojny światowej zasypani w podziemiach twierdzy przemyskiej. Woda ze studni oraz duże zapasy żywności i świec pozwalają im przeżyć. Kapitan traci jednak zmysły i popełnia samobójstwo. Porucznik godzi się ze swoim losem, prowadzi pamiętnik, a po ośmiu latach znajdują go żywego robotnicy rozbierający podziemia fortu.

Hasło_by_adam_xyz.avi

(1976) "Robiłem ten film dla telewizji, więc musiałem pa ...

(1976) "Robiłem ten film dla telewizji, więc musiałem pamiętać, że nie ma tu miejsca na rozbudowany pejzaż, szerokie plany. Tu operuje się zbliżeniem, skupioną kompozycją kadru. Myślę też, że bez wspaniałych aktorów nie byłoby tego filmu. I to nie tylko zawodowych, ale i grających tu autentycznych smolarzy i wozaków" - mówił po premierze swego debiutu Henryk Bielski. Oprócz telewizyjnej "poetyki", umożliwiającej większą koncentrację na człowieku, jego zachowaniach i psychice niewątpliwą siłę "Hasła" stanowi znakomity scenariusz. Jego kanwą było słuchowisko Jerzego Janickiego (wybrane nawet "premierą roku 1976"), które autor nieco przerobił na potrzeby filmu. W rezultacie powstała dająca do myślenia, osadzona w surowych bieszczadzkich realiach, opowieść o ludzkiej chciwości. Temat niby nie odkrywczy, ale Bielskiemu udało się uniknąć stereotypów i łatwego moralizatorstwa. Spora w tym zasługa jego kilkunastoletniego doświadczenia, które zdobywał pracując jako asystent i II reżyser pod okiem takich twórców jak Leonard Buczkowski, Jan Rybkowski, Jerzy Kawalerowicz, Jerzy Antczak, Jan Łomnicki czy Ewa i Czesław Petelscy. Akcja "Hasła" toczy się w środowisku bieszczadzkich wozaków. Ich praca polega na przewożeniu drzewa z gór w doliny i dostarczaniu klientom. Profesja to mozolna i niebezpieczna. W każdej chwili bale mogą się osunąć z wozu i przygnieść woźnicę lub konia. Taki właśnie nieszczęśliwy wypadek przydarza się Michałowi Koperze. Koła grzęzną w błocie. Bohater, próbując poruszyć wóz, podpiera je swoimi barkami, ale wtedy pękają osie. Drzewo zwala się na Michała i przygniata go. Kopera ląduje w szpitalu. Jego życie wisi na włosku. W lecznicy odwiedzają go przyjaciele, znajomi, członkowie rodziny. Wszystkich jednak najbardziej interesuje hasło, którym zabezpieczone jest bankowe konto poszkodowanego.

Niedzielne dzieci_by_adam_xyz.avi

(1976) Kiedyś jeden z krytyków porównał wczesną twórczoś ...

(1976) Kiedyś jeden z krytyków porównał wczesną twórczość Agnieszki Holland do zabiegu chirurgicznego. Polegać on miał na otwieraniu świeżych jeszcze ran w celu zbadania postępów chorób, toczących polskie społeczeństwo. Alienacja, nietolerancja, polityczne manipulacje i obyczajowa obłuda - oto patologie współczesności, które młoda reżyserka ukazywała ze szczególną ostrością i szczerością. Taką gorzką, bezwzględną diagnozą są także "Niedzielne dzieci". W filmie tym Holland poruszyła problemy związane z adopcją. Utwór, który początkowo miał się koncentrować na kwestiach moralnych, pod wpływem wrażliwości i zmysłu obserwacyjnego reżyserki przerodził się niemal w obyczajowy dokument. Agnieszka Holland bez osłonek ukazała w nim urągającą zdrowemu rozsądkowi organizację "procesu adopcji", chamstwo urzędników, prymitywne warunki życia wielu polskich rodzin. Głównymi bohaterami filmu jest młode małżeństwo. On jest mechanikiem samochodowym, ona sekretarką w szkole. Na ich pożyciu cieniem kładzie się niemożność posiadania dziecka. Wreszcie decydują się na adopcję. Chcą ją jednak przeprowadzić w tajemnicy. Kiedy po wielu perturbacjach udaje im się "odkupić" niemowlę od młodej, niezamężnej matki, okazuje się, że mogą mieć własne dzieci.

Europa Europa_by_adam_xyz.rar

(1990) Życie często tworzy historie, których nie wymyśliłby żaden pisarz ani filmowiec. Potwierdza to dobitnie biografia Salomona Perela - kanwa scenariusza "Europy, Europy" Agnieszki Holland. Historia zakpiła sobie z żydowskiego nastolatka, nie niszcząc go, ale w pewnym sensie wynosząc ponad innych, nie pozwalając mu stać się postacią tragiczną. Perel urodził się w żydowskiej rodzinie w Saksonii. Wkrótce, uciekając wraz z rodzicami przed faszystowskimi prześladowaniami, wyemigrował wraz z rodzicami i rodzeństwem do Polski. Po jej zajęciu przez hitlerowców rodzice wysłali go wraz z bratem dalej na Wschód. W Grodnie Sally wylądował w sierocińcu. Tu dostał się pod wpływ komunistycznej indoktrynacji. Wstąpił do Komsomołu. Niebawem jednak w jego biografii dokonał się gwałtowny zwrot. Wpadł w ręce Niemców, którzy nie wiadomo jakim cudem uznali go za typ czystego...aryjczyka. Sally, chcąc przetrwać, robi wszystko, żeby ukryć prawdę i przeżyć. Mimowolnie zostaje niemieckim bohaterem wojennym, gorliwym wyznawcą nazistowskich haseł. Usynowiony przez oficera junkra, zostaje wysłany w nagrodę do elitarnej szkoły Hitlerjugend... Krytyka porównywała film Agnieszki Holland do filozoficznych przypowiastek Woltera, a jego głównego bohatera do Kandyda. Motto "Europy, Europy" mogłoby brzmieć: "Najważniejszym motorem ludzkiego działania jest chęć przetrwania. Inne motywacje, takie jak np. poczucie tożsamości rasowej lub narodowej czy normy moralne mają znaczenie drugorzędne". Instynkt samozachowawczy był tym, co uratowało Perela. Za jaką jednak cenę? Reżyserka nie odpowiada na to pytanie. Nie odpowiada też na inne, co mieli jej za złe niektórzy recenzenci. Bo kto jest właściwie oskarżonym w "Europie, Europie"? "Anonimowe mechanizmy historii? Ułomna ludzka natura? Dekadencka kultura Europy, dzięki której mogły narodzić się totalitaryzmy?" - pytał branżowy "Film". Czy Sally Perel to geniusz oportunizmu czy zaszczuty, zdezorientowany chłopak, rozpaczliwie walczący o życie? Kim jest: Żydem, Polakiem, komunistą, nazistą, "Europejczykiem"? Według pierwotnej wersji scenariusza film miała kończyć scena, w której Perel spotyka się po latach z kolegami - Niemcami i ze wzruszeniem śpiewa hitlerowskie pieśni. Czy gdyby producenci nie przestraszyli się żydowskiej publiczności, odpowiedź na pytanie o tożsamość Perela byłaby łatwiejsza? W końcowej scenie filmu na ekranie pojawia się autentyczny Salomon Perel, który po wojnie dokonał kolejnej mistyfikacji i jeszcze raz zmienił sobie życiorys, by móc wyjechać do Izraela. "Europa, Europa" spotkała się z bardzo przychylnym przyjęciem po obu stronach Atlantyku. W 1992 roku uhonorowano ją Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego. W USA otrzymała ponadto Nagrodę Krytyki Nowojorskiej, Nagrodę Krytyki Bostońskiej i kilka pomniejszych wyróżnień.

Przedwiośnie_by_adam_xyz.rar

(2001) Bardzo się cieszę, że powstał taki film jak "Przedwiośnie". Wszyscy, którzy czytali moją recenzję filmu "Syzyfowe prace" wiedzą doskonale, że bardzo wysoko cenię sobie twórczość Żeromskiego i ubolewam nad faktem, iż większość uczniów na dźwięk jego nazwiska dostaje nerwowych drgawek. Przyczyna takiego stanu rzeczy tkwi niestety w niewłaściwym omawianiu dzieł wielkiego pisarza w polskiej szkole, gdzie większą uwagę zwraca się na ich społeczną wymowę niż na opisane w nich historie i losy bohaterów. Szczególnie ucierpiało na tym "Przedwiośnie", które wszystkim absolwentom szkół średnich kojarzy się z wielkim dyskursem politycznym i przedstawicielami trzech różnych idei odbudowy Polski, natomiast Cezary Baryka i jego życiowe perypetie są już uważane za mniej ważne i mniej znaczące. Z dużym zatem zadowoleniem przyjąłem fakt, iż Filip Bajon odszedł od tej złej, moim zdaniem, interpretacji i nie uczynił z ekranizacji "Przedwiośnia" filmu publicystycznego, ale nakręcił trzymający w napięciu obraz opowiadający o trudnym procesie dojrzewania Cezarego Baryki.

Meta_by_adam_xyz.avi

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym mia ...

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go "Trzy czwarte". Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława, lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie, jest stale przy forsie, którą zdobywa kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, czyli jakiegoś lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach. Dzieli pokój z kuchnią wraz z żoną Ireną i dwojgiem małych dzieci, synem Czarkiem i nieco starszą córką Irminą. Irena dość szybko zgadza się na sublokatora skuszona dwoma tysiącami, które gość oferuje. Kazik ma spać w kuchni na łóżku po babci. Nie zniechęcają go złe warunki, wręcz przeciwnie, potrafi się błyskawicznie zadomowić i czuje się mniej skrępowany niż sami gospodarze. Staje się jakby członkiem rodziny, coraz bardziej ingerując w domowe sprawy kolegi. Władysław ma poważne kłopoty. Otrzymał wymówienie z pracy, bo odważył się mówić prawdę i stawić czoło oszustwom. Z fatalną opinią, jaką mu wystawiono w kadrach, nie może znaleźć nowej posady. Codziennie odbywa wędrówki do pośredniaka, ale bez rezultatu. Tymczasem Kazik szasta pieniędzmi, przynosi kwiaty, kupuje prezenty Irenie i dzieciom, zaskarbiając sobie ich sympatię i wdzięczność. Spokojnego i uczciwego Władysława coraz bardziej drażni obecność kolegi kombinatora. On zawsze wiódł uczciwe życie, brzydził się kancierstwem i oszustwami.

Ostatnie okrążenie_by_adam_xyz.avi

(1977) Film zrealizowany w konwencji fabularno - dokumen ...

(1977) Film zrealizowany w konwencji fabularno - dokumentalnej przedstawia obraz ostatnich sześciu miesięcy życia wielkiego sportowca - złotego medalisty Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles, Janusza Kusocińskiego. Aresztowany przez gestapo w dniu 28 marca 1940 r., mimo stopniowania przez Niemców form nacisku - od prób namówienia do współpracy, do tortur - nie ugina się. Rozstrzelany został w Palmirach 21 czerwca 1940 r.

Wściekły_by_adam_xyz.avi

(1979) W Opolu, wśród tłumu spacerowiczów, zostaje zastr ...

(1979) W Opolu, wśród tłumu spacerowiczów, zostaje zastrzelona dziewczyna. Nikt z przechodniów nie widział sprawcy, i nikt nie słyszał strzału. W kilka dni później w podobnych okolicznościach w Krakowie zostaje zabity zegarmistrz. Śledztwo przejmuje kapitan Zawada z Komendy Głównej MO. Z dotychczas zebranych materiałów wynika jedynie to, iż oba strzały padły z tej samej broni. Poza tym nic nie łączy ofiar tajemniczych zbrodni, brak jakichkolwiek motywów. Tymczasem morderca znowu daje o sobie znać. Ofiarą staje się dyrektor Instytutu Automatyki we Wrocławiu. I znów nikt nie widział mordercy, a jego motywy pozostały nieznane. Należy przypuszczać, że dalsze morderstwa są już tylko kwestią czasu. Kapitan Zawada trafia na nikły ślad: oglądając zdjęcie z pogrzebu dziewczyny w Opolu zwraca uwagę na niewyraźną postać mężczyzny widoczną także na zdjęciach z pogrzebu dyrektora we Wrocławiu. Człowiek ten, nieznany nikomu, z niewiadomych powodów uczestniczy w obu pogrzebach, co dla Zawady stanowi jedyny trop, którym postanawia pójść. Kapitan Zawada usiłuje określić motywy psychologiczne kierujące mordercą. Przypuszcza, że wszystkie dotychczasowe zabójstwa były popełniane z nienawiści do wszystkich, którzy są szczęśliwi. Jest jednak bezsilny: zdaje sobie sprawę z tego, że aby ująć mordercę, należy czekać na nową zbrodnię. Morderca może być wszędzie i każdy może stać się jego ofiarą. Wówczas nadchodzi meldunek z Torunia, gdzie zostaje zabity młody monter. Zawada natychmiast udaje się na miejsce zbrodni i organizuje akcję. Rozpoczynają się poszukiwania w toruńskich hotelach, patrole milicji obstawiają cmentarz, gdzie ma się odbyć pogrzeb ofiary. W czasie tej akcji kapitan natrafia na nowy ślad. Kontrolując jedną z prywatnych kwater, zwraca uwagę na lalkę, którą otrzymała dziewczynka, córka właścicieli mieszkania, od mężczyzny korzystającego z noclegu.

Złota kaczka_by_adam_xyz.avi

(1976) Akcja toczy się w XVII w. Do Warszawy powraca z w ...

(1976) Akcja toczy się w XVII w. Do Warszawy powraca z wojen szwedzkich młody zbiedzony żołnierz. Dowiaduje się, że w podziemiach jednego z pałaców znajdują się wielkie skarby, których strzeże królewna zamieniona w Złotą Kaczkę. Aby zdobyć skarby i wyzwolić królewnę z czarów, należy spełnić jeden warunek: wydać 100 dukatów nie czyniąc nic dobrego nikomu. Kiedy bohaterowi zostaje ostatni grosz, daje go jednak napotkanemu ślepcowi - wówczas czar pryska. Człowiek nie potrafi bowiem być do gruntu złą istotą.

Nikki_Hardcore_.jar

Yuji221S