Atomic_Erotix.jar

Ostatni liść_by_adam_xyz(1).avi

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotn ...

(1972) Sugestywna, liryczna opowieść o przyjaźni, samotności i złudnej nadziei.

Ugór_by_adam_xyz.rmvb

(2005) "Ugór" to zręcznie skonstruowana opowieść o dwóch ...

(2005) "Ugór" to zręcznie skonstruowana opowieść o dwóch braciach, którzy mieszkają w popadającej w ruinę i nędzę wsi. Z dużego, zasobnego rodzinnego gospodarstwa nic już nie zostało poza domem, w którym bracia mieszkają wraz z ciężko chorą, sędziwą matką. Staruszka od dawna nie wychodzi na zewnątrz i nie wie, że zmuszeni trudną sytuacją finansową synowie stopniowo wyprzedali ziemię, inwentarz, maszyny. Ukrywają to jednak przed nią w obawie, że staruszka nie zniosłaby strasznej dla niej prawdy. Starszy Jan - poważny, zasadniczy, wręcz despotyczny - próbuje kierować domem, nadawać ich wspólnemu życiu pozory dawnego ładu i porządku. To on głównie zajmuje się matką, on też zarządza pieniędzmi i on zmusza brata, by udawał przed matką. Ale ta fikcja i apodyktyczne rządy Janka coraz bardziej ciążą młodszemu Tomkowi, który najchętniej sprzedałby także i rodzinny dom i przeniósł się do miasta. Wierzy bowiem, że tam byłoby mu łatwiej, przyjemniej i ciekawiej żyć, choć nie za bardzo ma pomysł na to, co konkretnie mógłby tam robić. Na wsi nie widzi dla siebie żadnej przyszłości, a przykład coraz bardziej biedniejących sąsiadów działa na niego przygnębiająco. Rzadkie chwile odprężenia i zapomnienia przychodzą tylko wtedy, gdy Tomka odwiedza jego kolega Karlos i podrzuca nową dawkę prochów. Kolorowy odjazd szybko się jednak kończy i trzeba wracać do ponurej rzeczywistości. Pewnego dnia Janek wysyła Tomka do młodej sąsiadki Anki po mleko dla matki. Dziewczyna mieszkała kiedyś w mieście, ale przeniosła się do dziadków, gdy zaszła w ciążę, a ojciec dziecka odszedł w siną dal. Po śmierci dziadków została sama na gospodarstwie. Tomek pomaga jej zawieźć do szpitala córkę, która właśnie zwichnęła sobie rękę. Z wdzięczności za pomoc dziewczyna zaprasza go następnego dnia na herbatę. W rewanżu Tomek zabiera ją i małą Zosię do zoo w mieście. Zaczyna snuć plany wspólnej przyszłości.

Wróżby Kumaka_by_adam_xyz.avi

(1989) Jesień 1989 roku. Alexander Reschke, niemiecki ba ...

(1989) Jesień 1989 roku. Alexander Reschke, niemiecki badacz sztuki pracuje nad nową książką. Do Gdańska - miasta, w którym się urodził i wychował - sprowadza go tajemniczy nagrobek XVIII-wiecznego burmistrza Daniela Gralatha. Przez przypadek, potrąca na ulicy Aleksandrę Piątkowską, polską konserwatorkę zabytków. Początkowe nieporozumienie zaciera się podczas wspólnie spędzonego wieczoru. Jeszcze nie wiedzą, że ktoś wywróżył ich spotkanie. Okazuje się, mają ze sobą wiele wspólnego, o wiele więcej niż wspólne zainteresowanie sztuką. Obydwoje w młodości musieli opuścić rodzinne strony, obydwoje tęsknią za "powrotem do domu". Rodzące się między nimi uczucie przypieczętują wspólną inicjatywą. Zakochani założą w Gdańsku, mieście dwóch kultur, "Polsko-niemieckie towarzystwo cmentarne". Jego celem będzie uszczęśliwienie wszystkich, którzy chcą po śmierci osiąść na ziemi, którą kiedyś musieli opuścić. Pomysł stworzenia Cmentarza Pojednania, zyskuje nowych zwolenników. Aleksandra nawiązuje kontakty z przedsiębiorczymi Polakami, Alexander przedstawia propozycję niemieckim związkom uchodźców. Do tworzącej się rady nadzorczej Towarzystwa wchodzą duchowni - polski ksiądz katolicki i niemiecki pastor protestancki. Kiedy Towarzystwo odnosi sukces, członkowie rady myślą o nowych inwestycjach, poszerzających ofertę. Postępująca komercjalizacja sprawia, że Aleksandra i Alexander wycofują się. Postanawiają wyjechać i spędzić resztę szczęśliwego życia w innym kraju.

Chleba naszego powszedniego_by_adam_xyz.avi

(1974) Bohater, kreowany przez Bolesława Płotnickiego, p ...

(1974) Bohater, kreowany przez Bolesława Płotnickiego, przybywa do Warszawy wraz z synem. Zatrudniają się na budowie Trasy Łazienkowskiej, zamieszkują w hotelu robotniczym. Wiejskie przysmaki owinięte w czyste płótno, celebrowanie codziennych czynności, odmienna kultura bycia rodem z tradycyjnej polskiej wsi - budzą zdumienie tutejszego towarzystwa. Przybysze, zwłaszcza ojciec, wcale nie wstydzą się swego pozornego "zacofania". Przeciwnie, to właśnie on, pełen dostojeństwa chłop, sceptycznie ocenia miejskie zwyczaje i mentalność. Jego upór, rzetelność, wrodzona szlachetność, przywiązanie do ziemi utożsamianej z ojczyzną - czynią z niego postać monumentalną. Gdy w olbrzymim kożuchu i czapie spaceruje po mieście, to choć jest tylko stróżem na moście Łazienkowskim, przypomina legendarnego Piasta Kołodzieja.

Meta_by_adam_xyz.avi

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym mia ...

(1971) W poczekalni dworca kolejowego w jakimś małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go "Trzy czwarte". Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława, lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie, jest stale przy forsie, którą zdobywa kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, czyli jakiegoś lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach. Dzieli pokój z kuchnią wraz z żoną Ireną i dwojgiem małych dzieci, synem Czarkiem i nieco starszą córką Irminą. Irena dość szybko zgadza się na sublokatora skuszona dwoma tysiącami, które gość oferuje. Kazik ma spać w kuchni na łóżku po babci. Nie zniechęcają go złe warunki, wręcz przeciwnie, potrafi się błyskawicznie zadomowić i czuje się mniej skrępowany niż sami gospodarze. Staje się jakby członkiem rodziny, coraz bardziej ingerując w domowe sprawy kolegi. Władysław ma poważne kłopoty. Otrzymał wymówienie z pracy, bo odważył się mówić prawdę i stawić czoło oszustwom. Z fatalną opinią, jaką mu wystawiono w kadrach, nie może znaleźć nowej posady. Codziennie odbywa wędrówki do pośredniaka, ale bez rezultatu. Tymczasem Kazik szasta pieniędzmi, przynosi kwiaty, kupuje prezenty Irenie i dzieciom, zaskarbiając sobie ich sympatię i wdzięczność. Spokojnego i uczciwego Władysława coraz bardziej drażni obecność kolegi kombinatora. On zawsze wiódł uczciwe życie, brzydził się kancierstwem i oszustwami.

Europa Europa_by_adam_xyz.rar

(1990) Życie często tworzy historie, których nie wymyśliłby żaden pisarz ani filmowiec. Potwierdza to dobitnie biografia Salomona Perela - kanwa scenariusza "Europy, Europy" Agnieszki Holland. Historia zakpiła sobie z żydowskiego nastolatka, nie niszcząc go, ale w pewnym sensie wynosząc ponad innych, nie pozwalając mu stać się postacią tragiczną. Perel urodził się w żydowskiej rodzinie w Saksonii. Wkrótce, uciekając wraz z rodzicami przed faszystowskimi prześladowaniami, wyemigrował wraz z rodzicami i rodzeństwem do Polski. Po jej zajęciu przez hitlerowców rodzice wysłali go wraz z bratem dalej na Wschód. W Grodnie Sally wylądował w sierocińcu. Tu dostał się pod wpływ komunistycznej indoktrynacji. Wstąpił do Komsomołu. Niebawem jednak w jego biografii dokonał się gwałtowny zwrot. Wpadł w ręce Niemców, którzy nie wiadomo jakim cudem uznali go za typ czystego...aryjczyka. Sally, chcąc przetrwać, robi wszystko, żeby ukryć prawdę i przeżyć. Mimowolnie zostaje niemieckim bohaterem wojennym, gorliwym wyznawcą nazistowskich haseł. Usynowiony przez oficera junkra, zostaje wysłany w nagrodę do elitarnej szkoły Hitlerjugend... Krytyka porównywała film Agnieszki Holland do filozoficznych przypowiastek Woltera, a jego głównego bohatera do Kandyda. Motto "Europy, Europy" mogłoby brzmieć: "Najważniejszym motorem ludzkiego działania jest chęć przetrwania. Inne motywacje, takie jak np. poczucie tożsamości rasowej lub narodowej czy normy moralne mają znaczenie drugorzędne". Instynkt samozachowawczy był tym, co uratowało Perela. Za jaką jednak cenę? Reżyserka nie odpowiada na to pytanie. Nie odpowiada też na inne, co mieli jej za złe niektórzy recenzenci. Bo kto jest właściwie oskarżonym w "Europie, Europie"? "Anonimowe mechanizmy historii? Ułomna ludzka natura? Dekadencka kultura Europy, dzięki której mogły narodzić się totalitaryzmy?" - pytał branżowy "Film". Czy Sally Perel to geniusz oportunizmu czy zaszczuty, zdezorientowany chłopak, rozpaczliwie walczący o życie? Kim jest: Żydem, Polakiem, komunistą, nazistą, "Europejczykiem"? Według pierwotnej wersji scenariusza film miała kończyć scena, w której Perel spotyka się po latach z kolegami - Niemcami i ze wzruszeniem śpiewa hitlerowskie pieśni. Czy gdyby producenci nie przestraszyli się żydowskiej publiczności, odpowiedź na pytanie o tożsamość Perela byłaby łatwiejsza? W końcowej scenie filmu na ekranie pojawia się autentyczny Salomon Perel, który po wojnie dokonał kolejnej mistyfikacji i jeszcze raz zmienił sobie życiorys, by móc wyjechać do Izraela. "Europa, Europa" spotkała się z bardzo przychylnym przyjęciem po obu stronach Atlantyku. W 1992 roku uhonorowano ją Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego. W USA otrzymała ponadto Nagrodę Krytyki Nowojorskiej, Nagrodę Krytyki Bostońskiej i kilka pomniejszych wyróżnień.

Fort 13_by_adam_xyz.avi

(1983) Kapitan i porucznik armii rosyjskiej zostają podc ...

(1983) Kapitan i porucznik armii rosyjskiej zostają podczas I wojny światowej zasypani w podziemiach twierdzy przemyskiej. Woda ze studni oraz duże zapasy żywności i świec pozwalają im przeżyć. Kapitan traci jednak zmysły i popełnia samobójstwo. Porucznik godzi się ze swoim losem, prowadzi pamiętnik, a po ośmiu latach znajdują go żywego robotnicy rozbierający podziemia fortu.

Hasło_by_adam_xyz.avi

(1976) "Robiłem ten film dla telewizji, więc musiałem pa ...

(1976) "Robiłem ten film dla telewizji, więc musiałem pamiętać, że nie ma tu miejsca na rozbudowany pejzaż, szerokie plany. Tu operuje się zbliżeniem, skupioną kompozycją kadru. Myślę też, że bez wspaniałych aktorów nie byłoby tego filmu. I to nie tylko zawodowych, ale i grających tu autentycznych smolarzy i wozaków" - mówił po premierze swego debiutu Henryk Bielski. Oprócz telewizyjnej "poetyki", umożliwiającej większą koncentrację na człowieku, jego zachowaniach i psychice niewątpliwą siłę "Hasła" stanowi znakomity scenariusz. Jego kanwą było słuchowisko Jerzego Janickiego (wybrane nawet "premierą roku 1976"), które autor nieco przerobił na potrzeby filmu. W rezultacie powstała dająca do myślenia, osadzona w surowych bieszczadzkich realiach, opowieść o ludzkiej chciwości. Temat niby nie odkrywczy, ale Bielskiemu udało się uniknąć stereotypów i łatwego moralizatorstwa. Spora w tym zasługa jego kilkunastoletniego doświadczenia, które zdobywał pracując jako asystent i II reżyser pod okiem takich twórców jak Leonard Buczkowski, Jan Rybkowski, Jerzy Kawalerowicz, Jerzy Antczak, Jan Łomnicki czy Ewa i Czesław Petelscy. Akcja "Hasła" toczy się w środowisku bieszczadzkich wozaków. Ich praca polega na przewożeniu drzewa z gór w doliny i dostarczaniu klientom. Profesja to mozolna i niebezpieczna. W każdej chwili bale mogą się osunąć z wozu i przygnieść woźnicę lub konia. Taki właśnie nieszczęśliwy wypadek przydarza się Michałowi Koperze. Koła grzęzną w błocie. Bohater, próbując poruszyć wóz, podpiera je swoimi barkami, ale wtedy pękają osie. Drzewo zwala się na Michała i przygniata go. Kopera ląduje w szpitalu. Jego życie wisi na włosku. W lecznicy odwiedzają go przyjaciele, znajomi, członkowie rodziny. Wszystkich jednak najbardziej interesuje hasło, którym zabezpieczone jest bankowe konto poszkodowanego.

Niedzielne dzieci_by_adam_xyz.avi

(1976) Kiedyś jeden z krytyków porównał wczesną twórczoś ...

(1976) Kiedyś jeden z krytyków porównał wczesną twórczość Agnieszki Holland do zabiegu chirurgicznego. Polegać on miał na otwieraniu świeżych jeszcze ran w celu zbadania postępów chorób, toczących polskie społeczeństwo. Alienacja, nietolerancja, polityczne manipulacje i obyczajowa obłuda - oto patologie współczesności, które młoda reżyserka ukazywała ze szczególną ostrością i szczerością. Taką gorzką, bezwzględną diagnozą są także "Niedzielne dzieci". W filmie tym Holland poruszyła problemy związane z adopcją. Utwór, który początkowo miał się koncentrować na kwestiach moralnych, pod wpływem wrażliwości i zmysłu obserwacyjnego reżyserki przerodził się niemal w obyczajowy dokument. Agnieszka Holland bez osłonek ukazała w nim urągającą zdrowemu rozsądkowi organizację "procesu adopcji", chamstwo urzędników, prymitywne warunki życia wielu polskich rodzin. Głównymi bohaterami filmu jest młode małżeństwo. On jest mechanikiem samochodowym, ona sekretarką w szkole. Na ich pożyciu cieniem kładzie się niemożność posiadania dziecka. Wreszcie decydują się na adopcję. Chcą ją jednak przeprowadzić w tajemnicy. Kiedy po wielu perturbacjach udaje im się "odkupić" niemowlę od młodej, niezamężnej matki, okazuje się, że mogą mieć własne dzieci.

Przedwiośnie_by_adam_xyz.rar

(2001) Bardzo się cieszę, że powstał taki film jak "Przedwiośnie". Wszyscy, którzy czytali moją recenzję filmu "Syzyfowe prace" wiedzą doskonale, że bardzo wysoko cenię sobie twórczość Żeromskiego i ubolewam nad faktem, iż większość uczniów na dźwięk jego nazwiska dostaje nerwowych drgawek. Przyczyna takiego stanu rzeczy tkwi niestety w niewłaściwym omawianiu dzieł wielkiego pisarza w polskiej szkole, gdzie większą uwagę zwraca się na ich społeczną wymowę niż na opisane w nich historie i losy bohaterów. Szczególnie ucierpiało na tym "Przedwiośnie", które wszystkim absolwentom szkół średnich kojarzy się z wielkim dyskursem politycznym i przedstawicielami trzech różnych idei odbudowy Polski, natomiast Cezary Baryka i jego życiowe perypetie są już uważane za mniej ważne i mniej znaczące. Z dużym zatem zadowoleniem przyjąłem fakt, iż Filip Bajon odszedł od tej złej, moim zdaniem, interpretacji i nie uczynił z ekranizacji "Przedwiośnia" filmu publicystycznego, ale nakręcił trzymający w napięciu obraz opowiadający o trudnym procesie dojrzewania Cezarego Baryki.

Atomic_Erotix.jar

Yuji221S