Iketeru Futari

Poniższa recenzja pochodzi ze strony: Tanuki-Anime

Dane techniczne:

Rok wydania: 1999
Czas trwania: 16×5 min
Tytuły alternatywne: Cool Couple
Gatunki: Komedia, Okruchy życia, Romans

Recenzja:

Iketeru Futari to szesnaście pięciominutowych odcinków, opowiadających historię miłosną. Historię dosyć nietypową, przynajmniej dla anime – nie zawiera ona miłosnych grafów skierowanych ani Straszliwie Tragicznej Historii, co, przynajmniej w moich oczach, daje jej kilka dodatkowych punktów (chyba ostatnio widziałam nieco za dużo romansów).

Należałoby jednak zacząć od początku. W pewnej szkole, a konkretnie w trzeciej klasie, uczy się nietypowa dziewczyna. Nietypowa, bo otacza ją aura tajemnicy. Nikt nie wie, gdzie mieszka ani kim właściwie jest i co robi poza szkołą. Jak to zwykle bywa, rodzi to całą masę plotek, przy czym najbardziej popularna wersja głosi, że Koizumi sprzedaje się za pieniądze starszym mężczyznom. Pewnego dnia jej kolega z klasy, Kaji, zabiera telefon komórkowy ojca – wiadomo, dla szpanu. Jak to czasem bywa, posiadanie przedmiotu do ciebie nie należącego może spowodować, że trafisz na informacje, które również nie były dla ciebie przeznaczone. Po chwili zastanowienia, po co jakaś nieznajoma dziewczyna informuje jego ojca, że gotowa jest „wymienić dobra materialne na niematerialne”, chłopak postanawia pójść na zaproponowane spotkanie. Na miejscu okazuje się, że po okolicy łazi co najmniej kilku podstarzałych facetów, wypytujących o tajemniczą Alice. A na ławeczce w cieniu po cichu zaśmiewa się w kułak Koizumi. Znamy więc już dwa fakty. Raz, że to ona jest Alice. A dwa, że Koji się zakochał. Jest jeszcze trzy, ponieważ obiekt jego uczuć stanowczo sobie tej miłości nie życzy, czego dowodzi przy użyciu ciężkich argumentów (mimo swych małych rozmiarów).

Dalszy scenariusz jest łatwy do przewidzenia – zdobywanie uczuć damy swego serca. W sposób dość nietypowy, bo poprzez płaszczenie się. Wszystko okraszone sporą liczbą „rzutów izometrycznych majteczek”, fantazji głównego bohatera, lekkiej golizny i scen z podtekstami – bo wiadomo, żaden „normalny” trzecioklasista nie zainteresuje się panienką platonicznie. Czyli ecchi, co do tego nie ma żadnych wątpliwości.

Wbrew pozorom, to niezbyt szkodzi całości, z wyjątkiem być może samego początku (rumieniec i charakterystyczne wygięcie w łuk gdy w kieszeni bluzki dzwoni komórka jest chyba nieco przerysowane). Wydaje się, że w miarę rozwoju fabuły autorzy odeszli od aż tak ewidentnych podtekstów, co moim zdaniem wyszło serii na dobre (ale też ja nie jestem amatorką roznegliżowanych panienek, więc moja opinia może być nieco jednostronna). Muszę też przyznać, że te sceny, które nie są ewidentnie przerysowane (pod względem pozy bądź proporcji), są naprawdę ładne.

Skrócenie czasu trwania odcinków również zrobiło sporo dobrego – w większych dawkach prawdopodobnie byłoby to niestrawne. A tak co prawda nie ogląda się jednym tchem, ale w jeden dzień spokojnie można. Rozbicie na malutkie odcinki zamiast zrobienia jednej dużej OAVki uwiarygadnia epizodyczność historii oraz sprawia, że drobne niekonsekwencje są wprawdzie widoczne, ale nie rażą. O dziwo, portrety bohaterów na tym nie ucierpiały – są może nieco przerysowane w niektórych momentach, ale nawet dosyć prawdopodobne i, co wydaje się prawie niemożliwe – dosyć kompletne. Historia co prawda jest nieco naciągana (tak, nadal nie wiem jaka dziewczyna z dostatecznie silną osobowością dałaby się skusić na szmatę… nawet bardzo zakochaną szmatę), ale nie ma ideałów na tym świecie.

Podsumowując, jeśli wspomniany już fanserwis nie odrzuca kogoś już na samym wstępie, Iketeru Futari to dosyć miło spędzona godzinka.

Powyższa recenzja pochodzi ze strony: Tanuki-Anime

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder