Uszano - Hosanna.mp3
-
2 Wielki Poniedziałek -
2 Wielki Wtorek -
albański -
Albański -
angielski -
Angielski -
arabski -
Arabski -
asyryjskie -
Cerkiewnosłowiański -
Cerkiewno-słowiański -
chorwacki -
Chorwacki -
Czeskie, słowackie -
fiński -
Fiński -
francuski -
grecki -
Grecki -
hiszpański -
Hiszpański -
hymny -
ikony -
indyjskie -
Indyjskie -
Inne -
Instrumentalne -
koptyjski -
łacina -
Łacina -
polski -
Polski -
Portugalski -
Portugalskie -
Prawosławne orientalne -
rosyjski -
Rosyjski -
różne -
Różne -
rumuński -
Rumuński -
Rumuński - pełny kanon -
Rzymsko-katolickie -
Serbski -
Stichera Domie Efrato -
Suahili -
Ukraiński -
Wersja z powtarzanymi śpiewnie wersetami (cs) -
Wigilia -
zdjęcia z nabożeństw
Sobota Św. Łazarza i Niedziela Palmowa są ściśle ze sobą związane, co widać dobrze w tekstach liturgicznych (jeden z troparionów jest ten sam; zdaje się, że jedyny taki przypadek).
Niedziela Palmowa - święto tryumfalnego wejścia Chrystusa do Jerozolimy jest z jednej strony bardzo radosnym świętem, z drugiej - kilka dni później ten wiwatujący tłum pośle Jezusa na krzyż/ W Dzień, kiedy wybierano Baranka na ofiarę na drugi dzień Paschy żydowskiej, Chrystus na osiołku tryumfalnie wjeżdża do Jerozolimy – po wskrzeszeniu Łazarza tłum widzi w Nim oczekiwanego Mesjasza. I tak jest w istocie, w tym roku to ma być prawdziwa Ofiara – Baranek to Chrystus.
Wieczorem już sytuacja robi się bardziej napięta - Chrystus wyrzuca kupców sprzed Świątyni, faryzeuszów i książęta oburza ten fakt, oraz takie przywitanie. Zaczyna się Tydzień Męki Pańskiej, co Kościoły wschodnie odzwierciedlają w wieczornych, już smutnych nabożeństwach: w Kościele Koptyjskim The General Funreal, w Kościele syryjskim i Kościele maronickim Nahire, w Kościele ormiańskim tzw. ceremonia Otwarcia Drzwi.
Mt 21, 1-10. Łk 19,29-39
POLECAM WYŚWIETLANIE WG NAZWY PLIKU (WTEDY JEST WŁAŚCIWA KOLEJNOŚĆ)
"Spełniwszy pożyteczną dla dusz Czterdziesiątnicę,
prosimy o ujrzenie Świętego Tygodnia Twojej Męki, Przyjacielu człowieka,
aby wysławiać w nim wspaniałość Twoją i niewypowiedzianą Twoja Opatrzność względem nas, jednomyślnie śpiewającym: Panie, chwała Tobie
Spełniwszy pożyteczną dla dusz Czterdziesiątnicę,
zawołajmy: Raduj się, miasto Betanio, ojczyzno Łazarza.
Radujcie się, Marto i Mario, jego siostry, bowiem jutro przyjdzie Chrystus ożywić słowem zmarłego brata. Gdy usłyszawszy gorzka i nienasycona otchłań usłyszy Jego głos, zadrży
ze strachu i bardzo zajęczawszy wypuści Łazarza związanego przepaskami.
Zobaczywszy ten cud zgromadzenie hebrajskie zadziwi się i z palmami oraz
gałązkami spotka Go, i ukażą się sławiące dzieci, ktorym zazdroszczą ojcowie.
Błogosławiony, ktory idzie w imię Pańskie, Król Izraela."
[prawosławne hymny wieczerni czterdziestego a zarazem ostatniego dnia Wielkiego Postu
przypadający w piątek, dzień przed Sobotą Wskrzeszenia Łazarza; jest to de facto ostatnie nabożeństwo Wielkiego Postu]
Jeszcze krótki tekst o. Antoniego Coniarisa: Po wyjściu Łazarza z grobu w pełni blasku południowego słońca, ktoś mógłby pomyśleć, iż każdy powinien był uwierzyć. Lecz cuda nie są lekarstwem na niewiarę. Niektórzy nie uwierzą nawet jeśli ktoś został wskrzeszony. To zmartwychwstanie Łazarza przyniosło tłumy w Niedzielę Palmową, ale to także zbudowało krzyż; jak pisze Apostoł Jan, „Od tego dnia spiskowali, by zginął [Jezus]”.