Max Romeo

Urodził się 22 listopada 1947 roku na Jamajce. W Wieku 14 lat opuścił dom znajdując prace na plantacji cukru. Prawdopodobnie został by tam długo, gdyby nie wygrał lokalnego konkursu talentów. W wieku 18 lat Romeo z szeroko pojętym optymizmem młodzieńca wyruszył do Kingston , zdeterminowany na jeden cel : by zostać gwiazda! Na jego drodze pojawia się dwóch równie obiecujących artystów Kenneth Knight i Lloyd Shakespeare i w tym momencie rodzi sie Emotions. Debiutuja w 1966r. „(Buy You) A Rainbow”, który staje się natychmiastowym hitem. W 1968r. Max Romeo rozpoczyna solową karierę. Pracując z producentem Bunny Lee, młoda gwiazda nagrywa kilka miłosnych ballad i słodkich singli, lecz żaden z nich nie wzrusza list przebojów. Romeo powraca wiec do Emotions, jednocześnie formując Hippy Boys, z którymi również nagrywał (zespół ostatecznie przekształcił sie w Upsetters).
Istotny moment w jego karierze, to czas kiedy zdecydował sie napisać nowy tekst do riddimu Derricka Morgana „Hold You Jack”, przekazał go Lee Perry’emu. Morgan był zachwycony lecz nie zadawalały go ścieżki wokalne oraz próby z wieloma piosenkarzami. Za namową producenta Max Romeo decyduje się zaśpiewać i jak się okazało był to strzał w ‘10’. Pojawił się „Wet Dream”, który stał się natychmiastowym hitem na Jamajce! Mimo tego, iż numer nie sięgnął szczytu list przebojów, był tak wyrazisty, za nawet Brytyjczycy nie mieli trudności by wczuć się w jego treść. W 1990r. Po wielkim sukcesie „Wet Dream”, którego dawcą był Romeo, powstał mini movement singli w tym klimacie, który kulminował z fenomenalnym sukcesem miejscowego talentu Jugde Dread’a.
Tymczasem Max Romeo powziął się wylansowania swojej własnej etykietki ( Romax ) i sound systemu, lecz niestety zakończyło się to niepowodzeniem.
Powrócił wiec do współpracy z Bynny’m Lee i nagrywając zlepki singli bazujących na klasycznych riddimach rocksteady producenta. Najbardziej intrygujący był „Watch this Sound” ponieważ zawierał zaplecze rocksteady ze słowami klasycznego „For What Its Worth” Buffalo Springfield. Romeo odcinając się od jamajskich producentów min. Winstona Riley’a, Sonii Pottinger, Alvina Ranglina, zaczął tworzyć bardziej rootsowe numery. Jednym z nich był fenomenalny ‘Beardman Feats’ we współpracy z Niney Holness, oraz „Coming of Jah” i „Babylon Burning”, którego współtwórcą był Lee Perry. „Babylon Burning” i jego apokaliptyczny vibe szybko wrodził się w Rastafarianizm równorzędnie na całej Jamajce, która tego czasu pochłonięta była wyborami rządowymi 1972r. W tym czasie Max Romeo wydał wiele politycznych singli min. „Press along Joshua”, który krył w sobie przesłanie wsparcia dla Michael’a Manley’a- głowy opozycji, oraz „Pharaoh”, który emanuje niechęcią do Shearera. Jednakże najbardziej zarażającym swoim politycznym przesłaniem był cover utworu Derrick’a Morgana „Let the power fall on I”, PNP wybrała go na hymn swojej partii, a sam Romeo przyłączył się do kampanii z innymi artystami min. Bobem Marleyem.
W 1972r. Romeo wydał swój ostateczny numer polityczny „No Joshua No”, gdzie artysta delikatnie zasugerował zwycięskiej partii PNP jaka odpowiedzialność na nich teraz ciąży wobec biedoty jamajskiej. Manley już jako premier rządu wziął sobie ten utwór głęboko do serca i rozpoczął serie pozytywnych reform kraju. Od tamtego czasu Max Romeo wycofał się ze sceny politycznej i zajął się dewocjonalną tematyką.
W 1975r. pojawia sie „Revelation Time”, który zawiera w sobie głęboko gospelowo zainspirowane utwory. Jednak kolejne chaotyczne wydarzenia na Jamajce wprowadziły Romeo w kompilacji z Lee Perry’m ponownie w polityczną świadomość jego utworów. Nadwyrężona ekonomicznie Jamajka szybko przyjęła sobie do serca bogate przesłanie „Sipple out Deh”, „One Step Forward”, „Chase the Devil” oraz rewolucyjne brzmienie „Three Blind Mice”. To był moment kiedy Island podpisała kontrakt z Romeo, który zaowocował wydaniem „War In a Babylon”, który wywołał ten sam oddźwięk w świadomości Brytyjczyków co mieszkańców Jamajki.
War In a Babylon był mistrzowskim kawałkiem w jego karierze, jak również stał się perełka producencka Lee Perry’ego. Jednak tragicznie dla odbiorców sceny muzycznej obaj artyści zrezygnowali ze współpracy wskutek nieporozumień. Max Romeo wydal samodzielnie album „Reconstruction”, lecz mimo wszystko czuł się niepewnie. Artysta sam odczuł, że nie było to owocne działanie.
W 1978r. wyemigrował do Nowego Jorku, współpracował i występował w broadwayowskim musicalu reggae.
W 1981r. Keith Richard współprodukuje jego album ‘Holding out my love to you’, na którym można usłyszeć riddimy Sly & Robbie. Trzy lata później pojawia się najlepszy album dekady Max Romeo „Meets Oven Gray at King Tubby’s Studio”.
W 1990 powraca na Jamajkę i zaczyna regularnie koncertować wydajac „The many moods of Max Romeo”, kompilacje utworów z lat 1967-1973. Romeo znów zaczął się liczyć na scenie brytyjskiej. Sukces albumu zachęcił Maxa do grania w Wielkiej Brytanii, gdzie miał szanse spotkać na swej drodze Jah Shaka. „Far I Captain Of My Ship” i „Our Rights” wydane w 1992r. przybliżyły go do sławy z lat 70’, lecz na piedestał wzniósł się ponownie dzięki „Cross Of The Gun” z 95’. Dwa lata później ujrzał światło „Selassie I Forever”, którego sound mocno przyprawili Mafia & Fluxy specjalizujący się w elektronicznym brzmieniu. W kolejnym roku pojawia się kompilacja „Pray for me the best of 1967-1973”, która doskonale komplementowała dorobek jego twórczości.
Max Romeo to artysta, który podczas swojej muzycznej wędrówki miał szanse współpracować z wieloma wybitnymi muzykami i producentami, co nadało jego twórczości różnorodność i wyjątkowość.

On The Beach	Selassie I Forever	War Ina Babylon (1976)

Nie ma plików w tym folderze