DjVuBrowserPlugin.exe

Saul Bellow - Dar Humboldta

To osnuta wokół losów dwóch przyjaciół, poety Von Humboldta Fleishera i pisarza Charliego Citrine’a, fascynująca opowieść o wyzwaniach i pułapkach, z jakimi musi się zmierzyć współczesny człowiek. W tle – panorama Ameryki XX wieku.

Michal Viewegh - Cudowne lata pod psem

Błyskotliwa, przepojona czarnym humorem opowieść o uczuciowych i twórczych perypetiach młodego czeskiego pisarza o imieniu Kvido oraz jego osobliwej rodziny złożonej z sympatycznych dziwaków.

Truman Capote - Harfa traw, Drzewo nocy i inne opowiadania

Harfa traw Osierocony Collin Fenwick ląduje u swoich ciotek na amerykańskim przedmieściu. Dość powiedzieć, że obie stare panny są dość charakterystycznymi typami o drastycznie różnych osobowościach. Verena, businesswoman i przedsiębiorca w jednym, dzierży nieoficjalne stery władzy w miasteczku, gdzie jest właścicielką większości lokali usługowych. Apodyktyczna i skąpa, podporządkowała sobie całkowicie mieszkańców rodzinnego domu. Jej siostra Dolly, wrażliwa i delikatna dama, to chodzące usposobienie łagodności i posłuszeństwa. W wolnych chwilach zajmuje się rozprowadzaniem ziołowego lekarstwa na puchlinę wodną, które cieszy się sporym zainteresowaniem klientów. Do tej gromadki uroczych dziwaków należy jeszcze czarna służąca Katarzyna, która uparcie podaje się za Indiankę. Sielanka kończy się gdy Verena orientuje się, że na lekarstwie Dolly można by było nieźle zarobić. Jednak zawsze posłuszna siostra nagle się buntuje i nie chce zdradzić tajemnego składu medykamentu, ucieka z domu wraz z Collinem i Katarzyną. Zabierają pudło pełne prowiantu, parę dolców i osiedlają się w starym domku na drzewie.

Thornton Wilder - Idy marcowe

"Odtworzenie prawdy historycznej nie jest naczelnym zadaniem tej książki. Mozna by ją nazwać fantazją na temat wydarzeń i pewnych osób, które żyły w ostatnich dniach istnienia Republiki Rzymskiej" - od autora Przełożyła Mira Michałowska

Emmanuel Carrère - Nie moje życie

Codziennie od sześciu miesięcy, z własnej woli, spędzam kilka godzin przed komputerem i piszę o tym, co budzi mój największy z możliwych strach: o tym, czym jest śmierć dziecka dla rodziców, śmierć młodej kobiety dla jej dzieci i męża. Życie uczyniło mnie świadkiem tych dwóch nieszczęść, jednego po drugim, i obarczyło — tak przynajmniej to zrozumiałem — zadaniem opowiedzenia o nich. Oszczędziło mi podobnych tragedii i modlę się, żeby to się nie zmieniało.