Proust Marcel

W poszukiwaniu straconego czasu (fr. À la recherche du temps perdu) – siedmiotomowy quasi-autobiograficzny cykl powiesciowy Marcela Prousta, uznawany przez krytyków i badaczy literatury za arcydzielo. W swiadomosci czytelników powiesc laczona jest przede wszystkim z motywem reminiscencji wywolanej przypadkowo przez zewnetrzny bodziec; dla bohatera bodzcem takim jest smak zamoczonej w herbacie magdalenki.

Historycy literatury okreslaja cykl jako kontynuacje tradycji powiesci francuskiej, dopatrujac sie inspiracji w esejach Montaigne'a i pamietnikach Saint-Simona oraz w Komedii ludzkiej Balzaka. Sytuuja go w obrebie dominujacych pod koniec XIX wieku nurtów literackich, takich jak bergsonizm, Freudowska psychoanaliza oraz impresjonizm. Elementami innowacyjnymi sa rozbudowane analizy uczuc, uniewaznienie intrygi powiesciowej rozumianej jako ciag uporzadkowanych wydarzen, zmiana struktury wypowiedzi artystycznej, w tym perspektywy i technik narracji, a takze konstrukcji czasu powiesciowego i psychoanalityczna introspekcja. Nowoscia bylo takze wymaganie stawiane czytelnikowi, który stal sie wspóltwórca dziela w procesie lektury, a nie tylko jego biernym odbiorca.

Proust rozpoczal prace nad powiescia w lipcu 1909 roku, zakonczyl na krótko przed swoja smiercia w 1922 roku. Fragmenty pierwszego tomu (W strone Swanna) ukazaly sie w 1911 roku na lamach czasopisma Le Figaro, w calosci opublikowane zostaly w 1913 roku. Ostatni tom (Czas odnaleziony) wydano juz po smierci autora w 1927 roku.

1 W strone Swanna	2 W cieniu zakwitajacych dziewczat	3 Strona Guermantes
4 Sodoma i Gomora	5 Uwieziona	6 Nie ma Albertyny
7 Czas odnaleziony

Nie ma plików w tym folderze