18 Milord.mp3
-
Angel-A -
Apocalypto -
Ave, Cezar (Hail, Caesar) -
Aviator -
Carte Blanche -
Dlaczego on (Why him) -
Drakula (Dracula) [1992] -
Dynastia Tudorów -
Dziewczyna z portretu (Danish Girl) -
E-Book -
Eragon -
Facet na miarę (Un homme à la hauteur) -
Gru, Dru i Minionki -
Hanna -
Hannibal -
Hellboy -
Iluzjonista (The Illusionist) -
Incepcja (Inception) -
Intruz (The Host) -
Kochanek (L'amant) -
Król Lew -
Król Lew 2 Czas Simby -
Kryptonim U.N.C.L.E -
Lana Del Rey - Honeymoon -
Lolita [1997] -
Londyn w Ogniu (London Has Fallen) -
Młodość (Youth) -
Moulin Rouge -
Niebiańskie stworzenia (Heavenly Creatures) -
Ogniem i Mieczem -
Piotruś Pan (Peter Pan 1953) -
Prestiż (The Prestige) -
Programy treningowe - Ewa Chodakowska -
Projektantka (The Dressmaker) -
Sara -
Sekretarka (Secretary) -
Seria Niefortunnych Zdarzeń -
Sezon 2 -
Sezon 7 -
Sherlock -
Spectre -
Stages -
Step up - Taniec Zmysłów (Step up) -
Terminator (The Terminator) -
Threat To Survival -
Toy Story -
Toy Story 3 -
Uciekaj (Get Out) -
W głowie się nie mieści (Inside Out) -
Whiplash
![obrazek](https://simg.chomikuj.pl/c5b11d6b87af5076db0439e632d996ebeef79380?url=http%3a%2f%2fuserserve-ak.last.fm%2fserve%2f_%2f79691955%2fThe%2bAbsolute%2bBest%2bOf%2bdith%2bPiaf%2b3ff9e_eminemliveatcomericapark.jpg)
Édith Piaf, właściwie Édith Giovanna Gassion (ur. 19 grudnia 1915 w Paryżu, zm. 10 października 1963 w Grasse) – pieśniarka francuska.
Napisano o niej wiele biografii, ale niektóre fakty z jej życia pozostały tajemnicą. Urodziła się 19 grudnia 1915 jako Édith Giovanna Gassion[3] w paryskim osiedlu Quartier de Belleville, gdzie żyło wielu imigrantów. Podobno przyszła na świat na chodniku przy ul. (rue) de Belleville nr 72, natomiast w jej akcie urodzenia wpisany był szpital Tenon, który znajduje się w tej samej dzielnicy (XX) co rue de Belleville. Otrzymała imię po siostrze Edith Cavell, przełożonej szpitala wojskowego w Brukseli, słynnej brytyjskiej pielęgniarce, której bohaterstwo przyniosło sławę i miano męczennicy okresu I wojny światowej po rozstrzelaniu przez Niemców za pomoc brytyjskim żołnierzom w ucieczce z niewoli. Edith Piaf była córką Louis Aphonse Gassion (ur. 10 maja 1881 r. w Castillon, Francja; zm. 3 marca 1944 r. w Paryżu), akrobaty cyrkowego i Annetta Maillard (ur. 4 sierpnia 1895 r. w Livorno; zm. 6 lutego 1945 r.), śpiewaczki znanej pod pseudonimem artystycznym Line Marsa. Louis Aphonse Gassion był synem pochądzącego z Normandii Victora Alphonse Gassion, stajennego cyrkowego, i Léontine Louise Descamp, znanej jako Maman Titine właścicielki domu publicznego w Bernay w Normandii. Annetta Maillard była zaś córką Auguste Eugène Maillard (1866-1912) i Emma Saïd Ben Mohamed, znanej artystki kabaretowej (ur. w 1876 r. w Soissons, Francja zm. w 1930 r. w Paryżu). Rodzicami Emmy Saïd Ben Mohamed byli Said Ben Mohammed (ur. w 1827 r. w Essaouira, Maroko, zm. w 1890 r. w Montluçon), artysta cyrku marokańskiego, i Margueritte Bracco (ur. w 1830 r. w Murazzano, zm. w 1898 r. w Paryżu). Rodzice Edith Piaf mieli jeszcze syna, Herberta Gassion (ur. 31 sierpnia 1918 r. w Marsylii). Porzucona przez matkę, krótko mieszkała z babką, Emmą (Aïcha) Saïd ben Mohammedov (1876–1930). Zanim ojciec wstąpił do wojska, aby walczyć na froncie, zabrał ją do swojej matki, która w Normandii prowadziła dom publiczny. Tamtejsze prostytutki pomagały ją wychować[2]. Gdy miała 3 lata, straciła wzrok[6] i była niewidoma do 7 roku życia[potrzebne źródło]. Młodość spędziła na ulicach Paryża. W wieku 15 lat zajęła się ulicznym śpiewaniem. Została odkryta w 1935 przez impresaria Louisa Leplée i rozpoczęła występy w jego kabarecie "Le Gerny's" przy Champs-Élysées, pod pseudonimem "La Môme Piaf" (mały wróbelek), który stał się później znany milionom wielbicieli jej talentu. W 1936 miała pierwsze nagranie dla wytwórni Polydor. W 1935, w wieku 2 lat, zmarła jej jedyna córka. W czasie wojny występowała w lokalach, współpracując z francuskim ruchem oporu.
Słynęła z niebywałej ekspresji i dramatyzmu[potrzebne źródło] w wykonywaniu piosenek specjalnie dla niej pisanych. Jej chropowaty i stosunkowo niski głos kontrastował z drobną sylwetką (147 cm), co fascynowało widzów m.in. w paryskiej Olympii, z którą była przez lata związana.
Śpiewała także w USA, odnosząc spore sukcesy. Oprócz jej talentu, widzów przyciągała otaczająca Piaf legenda, wynikająca z jej przeszłości, a także nieudane związki uczuciowe, które z jednej strony zwiększały dramatyzm jej recitali, a z drugiej pogłębiały chorobę, z którą zmagała się heroicznie do końca życia.
Osiągnąwszy szczyty kariery zaczęła pomagać młodym piosenkarzom, ułatwiając im start artystyczny (m.in. Yves Montand, z którym miała trwający kilka lat romans, Gilbert Bécaud, Charles Aznavour). Była dwukrotnie zamężna. Ze swym pierwszym mężem (Jacques Pills) wzięła ślub 20 września 1952, jednak po czterech latach, w 1956 rozwiedli się. W latach 1948–1949 miała romans z żonatym Marcelem Cerdanem, mistrzem świata w boksie. 9 października 1962 wyszła za młodszego od siebie o 21 lat Theophanisa Lamboukasa (znanego jako Théo Sarapo), któremu usiłowała pomóc w karierze piosenkarskiej. Pomimo osobliwości tej sytuacji, krytykowanej przez wielu jej przyjaciół, Lamboukas okazał się jej wiernym przyjacielem, opiekującym się troskliwie piosenkarką aż do jej śmierci.
Piaf zmarła na raka wątroby 10 października 1963 w Grasse, jest pochowana na cmentarzu Père Lachaise. Na jej pogrzebie zebrało się 40 tysięcy ludzi, a na jej grobie do dziś są składane kwiaty. Wiele osób inspirowało się jej muzyką i pisało własne piosenki. Twórczość artystyczna Piaf należy do klasyki francuskiej piosenki i pomimo całkowicie odmienionych dzisiaj standardów i gustów, jest chętnie słuchana na całym świecie i wznawiana przez wydawnictwa muzyczne.
Przyjaźniła się z Jean Cocteau, który zmarł na atak serca 11 października tego samego roku. Wiele osób uważa, że miało to bezpośredni związek z otrzymaniem wiadomości o jej zgonie. Jednak Jean Marais – wieloletni przyjaciel, partner i aktor filmów Cocteau – wspomina, że pisarza nie łączyła zbyt wielka zażyłość z Édith Piaf. Trudno więc jednoznacznie łączyć te dwa fakty.
W 1977 w Paryżu przy Crespin du Gast nr 5, powstało Muzeum Edith Piaf, w całości poświęcone artystce. Założycielem i właścicielem Muzeum jest Bernard Marchois, będący jednocześnie sekretarzem stowarzyszenia przyjaciół Edith Piaf - "Amis d'Edith Piaf". Stowarzyszenie działa od 1967.