Scorn

„Scorn narodził się w momencie, kiedy grałem w Napalm Death. Nigdy nie wyrastałem w rocku - raczej był to punk i nowa fala, potem industrial. Już wtedy miałem plany i projekty nieco odmiennej, bardziej eksperymentalnej muzyki. Nagrywałem wszystko na 4-śladzie, bawiłem się samplerem, robiłem loopy itd. W pewnym momencie poczułem, że w Napalm Death dałem z siebie już wszystko, i tak zrodził się pomysł na oddzielną grupę.”

W 1991 roku, kiedy muzyka Napalm Death była znana już na całym świecie, Mick „Tornado” Harris postanowił poświęcić się swojej nowej grupie, która za swój cel postawiła sobie „wykreowanie jeszcze bardziej ekstremalnego stylu w muzyce, niż ten, którego protoplastami stał się Napalm Death”. Dwuosobowy trzon stanowili: Harris obsługujący sampler, sekwencer i perkusję, oraz były członek Napalm Death Nicholas James Bullen, którego autorstwa była cała warstwa tekstowa oraz wokalna. Gościnnie występował mieszkający na stałe w New Jersey James Plotkin, gitarzysta z formacji Old, nagrywającej dla brytyjskiej wytwórni Earache, (mającej pod swoimi skrzydłami m.in. Scorn i Napalm Death).

Pierwsze dwie płyty długogrające to próba zmierzenia się z deklaracją zwiastującą pojawienie się Scorna. Na „Vae Solis” (1992, Earache) słychać jeszcze ciężkie echa Napalmu. Każdy instrument brzmiał potężnie a atmosfera była duszna i przytłaczająca: słychać, że muzycy postawili na klimat, a nie na prędkość. Prawie każdy z utworów przekraczał 3 minuty (co było rzadkością na płytach Napalm Death).

Nie ma plików w tym folderze