PISKOREK MYERSA

Cierniooczek Myersa

Opis


- (Piskorek Myersa) - Acanthophthalmus(Pangio)myersi. Ryby z rodzaju Acanthophthalmus są bardzo podobne do siebie. Rodzaj ten obejmuje wiele gatunków i podgatunków. Charakterystyczne dla tych ryb jest wstęgowate, mocna bocznie spłaszczone ciało oraz trzy pary wąsików otaczających otwór gębowy. Pod każdym okiem znajduje się kolec. Samice mają bardziej uwydatniony brzuch, przez ściany którego przeświecają zielone jajniki. Piskorek Myersa , jak i inne odmiany piskorków znakomicie uzupełniają akwaria zbiorowe. Zamieszkują strefy przydenne.

Rodzina
Bocje.

Pochodzenie
Zasiedla on wody Tajlandii.

Długość
Osiąga długość 8-12 cm.

Odżywianie
Najchętniej jedzą rureczniki i larwy owadów, ale nie gardzą szczątkami zwierzęcymi i roślinnymi. Szczególnie preferuje pokarm opadający na dno.

Temperatura
Temperatura wody w akwarium z Piskorkami powinna miesić się w przedziale 24-28 C

Warunki hodowlane
Do hodowli nadaje się duże, wydłużone akwarium. Lubią różne schowki i przyćmione światło. Preferują dno miękkie, sporządzone np. z włókienek torfu. Zbyt ostry piasek może powodować otarcia lub skaleczenia brzucha. Na zmiany ciśnienia atmosferycznego piskorki reagują nieustannym pływaniem wzdłuż boków akwarium. Parametry wody to: pH 6,5-7, twardość 8ºdGH i 1ºdCH. Należy pamiętać by zbiornik był przykryty szczelną pokrywą, ponieważ potrafi się on przecisnąć najmniejszą szparką.

Rozmnażanie
Ryby te trą się pod powierzchnią wody, bok przy boku, w ruch ślizgowym tak szybkim, że na powierzchni powstają wiry i fale. Po wyrzuceniu z ciała produktów płciowych ryby gwałtownie opadają na dno, wypuszczając z pyska liczne pęcherzyki powietrza. Powtarzają ten proces co 5-10 minut przez dwie do czterech godzin. Zielonkawe jaja o średnicy 1 mm produkowane są w olbrzymiej ilości. Czasami zdarza się, że samice same spontanicznie wycierają się pośród roślin. W niewielkich odstępach czasowych „wystrzeliwują” jednorazowo ponad 100 białych (nie zielonych) jajeczek. Z zapłodnionych jaj po dobie wylęgają się larwy. Mają one pomocnicze, krzaczaste skrzela zanikające po dwóch tygodniach. Najodpowiedniejszym pokarmem dla nich są larwy solowca.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder