Od początku

Zaczęło się w roku 1998, kiedy to pierwszy raz można było usłyszeć eRę w radiu. Pieśń Ameno szybko wzbijała się na szczyty list przebojów jako oryginalny pomysł łączący wzniosły śpiew chóru z brzmieniem nowoczesnych instrumentów. Wkrótce w telewizji zaczęto nadawać teledyski Ameno oraz Mother, które pogłębiły ciekawość zainteresowanych tą muzyką. 23 sierpnia odbył się koncert w Sopocie. Wśród zagranicznych wykonawców pojawiła się również Era promująca swoją pierwszą płytę "Era". Występ trzech młodych kobiet w zwiewnych sukienkach i trzech mężczyzn ubranych na czarno spotęgował wrażenie, co odzwierciedliło się w liczbie sprzedanych płyt w Polsce - pow.260tys. (na świecie ok. 5mln). Mimo sukcesu, jaki odniosła Era w 1998r., pozostała nadal tajemnicą. Wszyscy byli mylnie przekonani, że Era składa się z zaledwie sześciu osób...

Oczywiście dobra passa nie mogła trwać wiecznie. O Erze zapomniano. Słuchali jej tylko ci, którzy odnaleźli w tej muzyce cząstkę siebie. Tak minęły dwa lata. W czerwcu 2000r. niespodzianie Era wydała drugą płytę "Era2". Divano zaistniało co prawda na "30TON", ale nie okazało się takim przebojem jak Ameno. Może, gdyby Era przyjechała znów do Polski, byłoby inaczej. Na płytce "Era2" kompozytor i gitarzysta Ery, Eric Levi, zaprezentował 10 utworów o brzmieniu trochę pogodniejszym, jednak nadal owianych mistyczną mgiełką.

I znów o Erze ucichło. Przez jakiś czas na listach przebojów obecne było Ameno zremixowane przez DJa Quicksilver. Trzecią płytę Eric Levi zaplanował na kwiecień 2002 roku. Została ona jednak wydana dopiero w marcu 2003r. "The Mass", bo tak został nazwany nowy album, różni się znacznie od poprzednich, ale nadal to ta sama chwytająca za serce i pobudzająca wyobraźnię ERa.

Pod koniec roku 2004 Eric Levi zamierza dotychczasową trylogię zwieńczyć albumem "The Very Best Of Era" wydanym także w limitowanej wersji wraz z płytą DVD zawierającą zebrane videa zespołu. Kompilacja zawiera oprócz znanych utworów dodatkowo instrumentalną wersję utworu "I Believe", skomponowanego przez Leviego w 1998 roku z okazji wizyty Papieża w Paryżu, a wykonaną w oryginale przez Andreę Bocellego. Na tej klamrze do dzis historia ERy sie zatrzymuje.

6 KB
8 lip 08 12:45

mont.jpg

O magii

Czym muzyka zespolu Ery zachwyca? Gdyby spytać o to zakochanych w niej, których wbrew pozorom na świecie jest niemało, padały by bardzo różne odpowiedzi. W Polsce najczęściej miłość do ERy związana jest z nurtem fantasy. Na świecie natomiast można zauważyć zainteresowanie muzyką "new age", którym to terminem niewłaściwie nazywa się muzykę ERy. Osoby te traktują "new age", a więc także ERę, jako muzykę pogodzenia z naturą, muzykę czystą. Czasami jednak spotkać się można z łączeniem ERy z satanizmem. Wszystko to jest dowodem, że muzyka ERy jest bardzo wieloznaczna. Każdy może ją interpretować według własnego uznania. Wystarczy odnaleźć ERę w części samego siebie i czerpać z tej niewyczerpanej studni tajemnicy.

Magia muzyki Ery i Montsegur

When the children of Montsegur came down from the pog
The sun had not yet returned day to the world
On their pale faces could be seen their grief and sadness
Without faith they went.
Time had passed, the children have grown with great hope
And sometimes, when they look up to the mountains
They can hear those strong and beautiful voices
Beating on the sound of a rhythm, the Cathar rhythm.

Kiedy dzieci Montseguru zeszły ze szczytu
Słońce jeszcze nie zwróciło światu dnia
Na ich bladych obliczach widoczny był smutek i żal
Odchodzili bez wiary.
Minęly wieki, dzieci rosły ze wspaniałą nadzieją
I czasami, kiedy podnoszą oczy by popatrzeć na góry
Mogą usłyszeć tamte wyraźne i piękne dźwięki
Układające się w rytm, rytm Katarów.
Historia Montsegur

W Langwedocji w południowej Francji na skale o wysokości 1207m nazywanej Pog stoi zamek Montsegur (Bezpieczna Góra). Został on zbudowany w I poł. XIIIw., ale skała prawdopodobnie była zamieszkiwana przez wiele stuleci przedtem. U podstawy skały leży mała wioska Montsegur. Zamek jest bardzo sławny dzięki jego długiej i krwawej historii. To symbol męstwa Katarów.

Podstawą Kataryzmu był dualizm czyli wiara, że na świecie walczą ze sobą dwie równe siły Dobro i Zło. Dobrem jest duchowość, Złem świat materialny. Zło uwięziło Dobro w ciałach ludzi. Człowiek wstępuje do Królestwa Bożego przez swoją duszę. Aby to osiągnąć musi praktykować ascezę odrywając się od świata materialnego. Zbawienie można odnaleźć przez połączenie duszy i ducha. Ich świętą księgą był Nowy Testament.

Nazywali siebie "innymi Chrześcijanami", "Dobrymi Ludźmi", "Przyjaciółmi Bogów". Kataryzm zrzeszał 40.000 Croyants (wiernych) i 1000 Parfaits ("doskonałych" czyli kapłanów). Wierni żyli normalnym życiem, oprócz szacunku do Parfaits, udziału w ich ceremoniach i dzielenia rytualnego posiłku. Wierni mogli zostać Parfaits po 3 latach praktycznego potwierdzenia przestrzegania surowych nakazów etycznych i ascezy. Wspólnota Parfaits dzieliła się na biskupów, diakonów i diakonissy. Męscy i żeńscy kapłani spędzali czas na kaznodziejstwie i regularnej pracy. Owoce pracy Parfaits i dary Croyants stanowiły bogactwo Kościoła Katarskiego. Parfaits ubierali się na czarno. Żyli we wspólnocie oraz w parach, wychwalając doktryny ich kościoła, odrzucając świeckie prawa. Według Kościoła Katarskiego nie ma praw nad ludzkością. Nie wierzyli oni w feudalną hierarchię. Nauczali w

22 KB
8 lip 08 12:45