Devilman(2004)

Devilman(2004)



reżyseria: Hiroyuki Nasu
scenariusz: Machiko Nasu
gatunek: Fantasy
produkcja: Japonia
premiera: 9 października 2004 (świat)

"Devilman" jest filmem, który trudno jednoznacznie sklasyfikować i chyba właśnie w tym tkwi największe z nim zamieszanie. Z jednej strony jest to pełne klasycznie mangowego horroru, z wszelakimi "potworami" w rolach głównych, kino akcji dla nastolatków, z naciskiem na płeć męską. Z drugiej jednak strony odnieść można wyraźne wrażenie, jakby autorka scenariusza, zasiadając do pracy, zupełnie zapomniała o tym drobnym fakcie, spychając go zupełnie na dalszy plan i skoncentrowała się prawie w stu procentach nie na akcji, lecz na elementach psychologicznych, trudnych sytuacjach, w jakich postawieni zostali bohaterowie ? ich reakcjach oraz uczuciach. To bardzo śmiały i niebezpieczny zabieg, ponieważ wywołał on wśród fanów tejże mangi i anime masę mieszanych uczuć, gdyż spodziewano się mimo wszystko pełnokrwistego (dosłownie i w przenośni) filmu akcji. Tymczasem otrzymano surowy w swej formie obraz ludzkich uczuć, słabości i koszmarów, które wydobywają się z nas w momentach, gdy znajdujemy się w sytuacjach ekstremalnych. I taki właśnie jest ten film: ekstremalnie przejaskrawiony emocjonalnie, skoncentrowany na uczuciach jednostek, wyrwany z fabuły, która tu posłużyła wyłącznie jako wymówka do ukazania konkretnych sytuacji i zachowań. Surowość i naturalność tejże formy podkreśla tu jeszcze charakterystyczny dla nowego kina japońskiego zabieg, polegający na zetknięciu ze sobą na planie filmowym dwóch rodzajów aktorów: tych doświadczonych oraz zupełnie nowych, młodych kandydatów do tego zawodu, osiągając w ten sposób bardzo realistyczny sposób gry z jednoczesnym zachowaniem nierealistycznej tematyki. W rezultacie otrzymujemy typowo japoński, surowy obraz rozgrywających się wydarzeń ? trudnych niekiedy do ogarnięcia. Wszystko to jednak ma na celu stworzenie konkretnych ciągów obrazów, podporządkowanie konwencji pod ściśle określony ?efekt surowości?, charakterystycznej dla japońskiego kina "okresu odnowy". Nie spodziewajmy się zatem po ?Devilmanie? licznych scen akcji, wypełniających ten obraz od początku do końca (to nie kino amerykańskie i nie amerykańscy superbohaterowie!), gdyż te będą tu się pojawiały bardziej dla ozdoby i podkreślenia panujących w tej historii realiów ? i choć ujrzymy je tutaj nie raz ? nie zdominują tej opowieści.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder