Produkcja: Polska
Rok produkcji: 1978
Premiera: 14.01.1980
Dane techniczne: Barwny.
Plenery: Płock, Wołomin
Reżyseria: Stanisław Jędryka
Scenariusz: Aleksander Minkowski
Obsada aktorska: Joanna Pacuła (Jola "Sarna"), Hanna Bieluszko (Iwona), Jan Frycz (Paweł Budny), Andrzej Pieczyński ("Bursztyn"), Barbara Wrzesińska (Magda, matka "Sarny"), Mieczysław Milecki (doktor Mieczysław Mazur), Bronisław Pawlik (Karol, ojczym "Sarny"), Bolesław Płotnicki (doktor Stefan Rylski, pacjent w szpitalu), Mieczysław Voit (doktor Budny, ojciec Pawła), Roman Wilhelmi (Błażej Morawiecki, ojciec "Sarny", sekretarz wojewódzki PZPR), Joanna Jędryka (pielęgniarka), Bohdana Majda (pielęgniarka Wanda Korycka), Witold Dederko ("Dziadek", pacjent w szpitalu), Janusz Kłosiński (Bida, pacjent w szpitalu), Marian Opania (Heniek, pacjent w szpitalu), Piotr Skiba (pilot Wojtek, pacjent w szpitalu), Janusz Paluszkiewicz (majster, podwładny Karola), Zygmunt Kołodziejski (nie występuje w napisach), Jerzy Moes (urzędnik; nie występuje w czołówce)
Bohaterowie tego serialu to młodzi ludzie, którzy już osiągnęli pierwszy stopien dojrzałości - maturę, ale naprawdę dopiero stanęli u progu dojrzałości życiowej.
Bohaterkę filmu - Sarnę - poznajemy w chwili, kiedy jej plany na przyszłość nie są jeszcze sprecyzowane. Marzy o szkole muzycznej, ale matka wybrała dla niej medycynę i Sarna musi pracować w szpitalu, aby zdobyć dodatkowe punkty. Dyżury w szpitalu są dla niej udręką. Wolne chwile spędza z przyjaciółmi na plaży. Rodzi się jej pierwsza milość, która przynosi dramat. Sarna i jej przyjaciółka - Iwona, kochają jednego chłopca - Pawła. Sarna skłócona z rodzicami, bezradna wobec rodzącej się miłości, odwołuje się do swojej wyobraźni - tylko "Bursztyn", jej wyimaginowany przyjaciel, potrafi ją zrozumieć. Podczas nocnego dyżuru do szpitala przywożą nieprzytomną Iwonę, która usiłowała popełnić samobójstwo na skutek zawiedzionej miłości do Pawła.
zachomikowany
Życie Sarny zmienia się zasadniczo. Jej największą troską jest walka o życie Iwony. W szpitalu Sarna spędza coraz więcej czasu, oswaja się z pracą, zaprzyjaźnia z pacjentami, jest dla nich wyrozumialsza i milsza. Unika spotkań z Pawłem, broni się przed miłością. Oboje w napięciu czekają na uratowanie Iwony. I wreszcie po ryzykownym zabiegu chirurgicznym Iwona odzyskuje przytomność.
zachomikowany
Stan zdrowia Iwony po ryzykownym zabiegu chirurgicznym poprawia się. Jej życiu nie zagraża już niebezpieczeństwo, ale dziewczyna wciąż pozostaje w głębokiej depresji. Z nikim nie chce rozmawiać. Nie może wyrzucić z pamięci zawodu miłosnego, który pchnął ją do próby samobójstwa. Wciąż ma przed oczami Sarnę całującą się z jej ukochanym Pawłem. Oni z kolei, podczas długich dni wspólnego niepokoju o los Iwony, bardzo się do siebie zbliżyli. Oboje dręczą wyrzuty sumienia, poczucie winy i bezradności. Ku ich radości wkrótce psychiczne samopoczucie Iwony zaczyna się poprawiać. Dzieje się tak dzięki przyjaźni dziewczyny z ciężko chorym młodym pilotem szybowcowym. Wakacyjne przeżycia i praca w szpitalu odmieniły też Sarnę. Miejsce nieco naiwnej buntowniczości i arogancji zajmuje dojrzała akceptacja świata i świadomość celu w życiu. Podobną metamorfozę przechodzi też Paweł. Jego uczuciowa niefrasobliwość przekształca się w "dorosłą" i odwzajemnioną miłość do Sarny
zachomikowany
- Pobierz folder
Zachomikuj folder