Bathory.rmvb

Elżbieta Batory (węg. Erzsébet Báthory) (1560 - 1614) - księżna węgierska, krewna króla polskiego Stefana Batorego.
Ojciec Elżbiety, Grzegorz, który był pastorem, poślubił swoją kuzynkę Annę i zamieszkali w Esced, gdzie urodziła się i wychowała Elżbieta.
Była wyjątkowo inteligentna, władała płynnie węgierskim, łaciną i niemieckim - a w owych czasach nawet panujący książę ledwo umiał pisać i czytać.
W 1573 została zaręczona z Ferencem Nadasdy. W wieku lat piętnastu, 8 maja 1575 odbywa się ślub Elżbiety z Nadasdy na zamku Varranno. Małżeństwo zamieszkało na Węgrzech, w zamku Sarvar, rodzinnej posiadłości Nadasdy.
Ferenc jako żołnierz większość czasu spędzał poza domem - zarządzanie posiadłością przekazał Elżbiecie. Rozkoszowała się zdobytą władzą, już wtedy zyskała sławę z powodu okrucieństwa wobec sług i poddanych.
Około 1585 urodziła córkę Annę, następnie miała jeszcze dwie córki: Urszulę i Katarzynę oraz jedynego syna Pawła.
Ponieważ nudziła się na zamku, wymyślała coraz bardziej wyszukane tortury. Terror, ból i śmierć były dla Elżbiety ekcytującym sposobem spędzania wolnego czasu. Zaczęła też odwiedzać swoją ciotkę-lesbijkę, hrabinę Klarę Batory i uczestniczyć w jej orgiach. Zaczęła również interesować się okultyzmem dzięki Dorocie Szantes, czarownicy.
Mąż Elżbiety również był okrutnym człowiekiem, który zajął się "edukacją" żony w dziedzinie zadawania bólu.
Rankiem 4 stycznia 1604 zmarł nagle mąż Elżbiety, Ferenc. Podejrzewa się, że został otruty. Po śmierci męża Elżbieta przeniosła się do Wiednia, ale najczęściej przebywała na zamku Cachtice nad rzeką Wag.
Kąpała się we krwi młodych dziewcząt, wierząc, dzięki podszeptom Anny Darvulii, że to pozwoli zachować jej młodość. Dziewczęta były werbowane do zamku w charakterze dwórek.
W trakcie procesu przyznała się do zamordowania ponad sześciuset dziewcząt w okresie dziesięciu lat. Dzięki szlacheckiemu pochodzeniu uniknęła śmierci, skazano ją na zamurowanie w komnacie. Zmarła po czterech latach.