DjVuBrowserPlugin.exe

Saul Bellow - Dar Humboldta

To osnuta wokół losów dwóch przyjaciół, poety Von Humboldta Fleishera i pisarza Charliego Citrine’a, fascynująca opowieść o wyzwaniach i pułapkach, z jakimi musi się zmierzyć współczesny człowiek. W tle – panorama Ameryki XX wieku.

Antonio Tabucchi - Robi się coraz później. Powieść w formie listów

Powieść ukazała się we Włoszech w 2001 roku i od razu stała się najważniejszym wydarzeniem literackim. Sam autor określa ją ironicznie jako „małą kieszonkową komedię ludzką”, ale w istocie jest to proza miłosna, w formie 18 listów, z których tylko jeden napisany jest przez kobietę.

Ana María Matute - Wieża strażnicza

„Wieża strażnicza” (wyd. 1971 r.), niewątpliwie najwybitniejsza pozycja w dotychczasowym dorobku Any Maríi Matute, otwiera kolejny etap jej twórczości, etap prozy kreacyjnej, jak stwierdza sama autorka mówiąc również o dwóch następnych książkach tego nowego cyklu (…): „El olvidado rey Gudu” i „El diablo vuelve a casa”. „Kiedy piszę – wyznaje – staram się zapomnieć o wszystkim, co wiem; nie ma we mnie nic z pisarza intelektualisty”. „Wieża strażnicza” wprowadza nas w wyimaginowany świat średniowiecznych zwyczajów, obrzędów i symboli, w świat wyobrażeń i myśli człowieka owej epoki, który, uwikłany w walkę dobra i zła, nękany jest przez te same niepokoje i lęki, jakich doznaje człowiek współczesny poszukujący sensu własnego życia. Format: PDF + RTF + EPUB

Romain Rolland - Colas Breugnon

Romain Rolland, laureat Nagrody Nobla, powieść "Colas Breugnon" napisał w hołdzie swej ojczystej Burgundii, ziemi miodem, mlekiem i... winem płynącej, zainspirowany dziejami swego pradziada Boniarda. Colas Breugnon gada, pije i zajada, kocha kobiety, przyrodę, swą pracę stolarza-artysty, zwalcza zarazę, wojuje ze złoczyńcami i możnymi tego świata, zawsze z równym zapałem, soczystym humorem, wierząc w piękno życia i przyjaźń między ludźmi. "Colas Breugnon" to jedna z najbardziej pogodnych i optymistycznych powieści w światowej literaturze.

David Wong - John ginie na końcu

"John ginie na końcu jest powieścią, która wymyka się wszelkim klasyfikacjom. Choć dzieją się tu zjawiska nadzwyczajne, nie jest to typowy horror ani science fiction. Absurdalne stwory, zwariowane przygody bohaterów, ich dziwaczne uzbrojenie przeciw złu, bezsensowne piosenki i wiele innych niespodzianek – wszystko to daje komiczny efekt z autentyczną przyjaźnią w tle. Rzecz dzieje się w amerykańskim miasteczku na środkowym zachodzie, w... Anonimowym. John i Dave mają po dwadzieścia kilka lat, lecz już przytłacza ich brzemię mocy zbawiania świata. Moc tę posiedli przyswajając – John dobrowolnie, David wbrew swej woli – sos sojowy, czyli narkotyczny specyfik o konsystencji opiłków metalu. A świat trzeba ratować przed zakusami bardzo złośliwego Korroka, który wyciąga po nas swe macki z równoległego bytu… Akcja powieści to czyste szaleństwo, którego nie sposób ogarnąć i ująć w logiczne ramy. To znakomita zabawa z kolejnymi wytworami niespożytej wyobraźni autora. Efektem ubocznym przeczytania tej książki jest niepohamowana potrzeba opowiadania jej każdemu, kto zechce słuchać.