Arthur Conan Doyle

Do Sherlocka Holmesa zgłasza się pewna dama, Dora Langley, prosząc słynnego detektywa, aby towarzyszył jej w podróży na kontynent. Pani Langley wybiera się do Bawarii, gdzie mieszka jej siostrzenica, Helen, wraz ze swoim ojczymem. Dwa miesiące wcześniej w tajemniczych okolicznościach zmarła jej siostra bliźniaczka, Julia. Helen obawia się, że teraz śmiertelne niebezpieczeństwo wisi nad nią, dlatego wezwała ciotkę na pomoc. Obie panny miały wkrótce, z chwilą ukończenia 21 lat, przejąć odziedziczony po matce wielki majątek. Z chwilą śmierci siostry cała fortuna przeszła na Helen. Ale jeśli i ona umrze, wszystko przejmie ojczym. Holmes przyjeżdża z Watsonem do bawarskiego zamku, uważnie obserwuje zachowanie hrabiego. Helen wyjawia mu, że umierająca Julia mówiła coś o "cętkowanej wstędze". Detektyw postanawia pójść tym tropem.

Do Sherlocka Holmesa zgłasza się młody mężczyzna, Paul Devon. Rok wcześniej uczestniczył wraz z trzema współtowarzyszami w wyprawie archeologicznej do Egiptu. Badacze odkryli tam grobowiec, który - jak powiadano - rzuca klątwę. Znajdowała się w nim mumia faraona. Zginęli już dwaj uczestnicy wyprawy. Pierwszy, prof. Martin, dostał dziwnego ataku, próbując otworzyć sarkofag i przepadł w labiryntach grobowca. Przebite strzałą zwłoki drugiego poszukiwacza policja znalazła dzień przed wizytą Devona. Zaraz po wyjściu z mieszkania Sherlocka Holmesa ginie również Paul Devon. Wszystko wskazuje na to, że sprawcą zbrodni jest czwarty z archeologów, prof. Taunton, ale dla Holmesa nie jest to wcale takie oczywiste.

Policja znajduje na ulicy zwłoki mężczyzny, który należał do słynnego gangu Harry'ego Rigby. Harry wyszedł właśnie po trzech latach z więzienia, gdzie odsiadywał wyrok za napad na bank. Policja nie znalazła zrabowanych pieniędzy, podejrzewa więc, że Rigby chce wyeliminować wspólników, aby nie dzielić się z nimi łupem. Inspektor Lestrade zarządza całodobową obserwację mieszkania Rigby'ego, ale pilnujący nie zauważają niczego podejrzanego. Tymczasem ginie kolejny członek bandy. Obie ofiary rozpoznaje żona jednego ze złodziei, Charliego. Sam Charlie ukrywa się, nie chcąc zginąć jako następny. Ostrożność na niewiele mu zdaje, wkrótce policja znajduje także i jego zwłoki. Tymczasem stale pilnowany Rigby ma żelazne alibi.

Szaleniec włamuje się do budynku, gdzie są przechowywane ściśle tajne dokumenty. Chce wysadzić w powietrze całe skrzydło gmachu. Inspektor Lestrade prosi Sherlocka Holmesa o pomoc. Na jakiekolwiek działania detektyw na zaledwie godzinę, później - zgodnie z zapowiedziami szaleńca - nastąpi eksplozja. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w gmachu dochodzi do morderstwa.

W małym francuskim miasteczku dochodzi do tragedii. Kolejno giną trzy osoby, których nazwiska znajdowano wcześniej wypisane kredą na schodach miejscowej kaplicy pogrzebowej. Młoda nauczycielka szkoły dla chłopców, Marie Grande, odkrywa nocą, że jeden z uczniów, Antoine, lunatykuje. Marie śledzi go w towarzystwie dyrektora szkoły, pana Carolana. Okazuje się, że Antoine idzie na cmentarz i wypisuje kredą na schodach kaplicy nazwisko kolejnej osoby, która wkrótce ma zginąć. Osobą tą ma być właśnie pan Carolan. Dyrektor próbuje lekceważyć ostrzeżenie, ale i tym razem przepowiednia się sprawdza. Przerażona Marie, nie wierząc, że dyrektor umarł z przyczyn naturalnych, wzywa na pomoc Sherlocka Holmesa. Detektyw rozmawia z personelem szkoły, a także miejscowym lekarzem, doktorem Dimanche, wypytując go, czy zmarli nie cierpieli wcześniej na jakieś schorzenia oraz o okoliczności ich śmierci. Lekarz zapewnia, że nie stwierdził niczego podejrzanego, sugeruje natomiast, że to Antoine ma niezwykły dar przewidywania nieszczęść. Kolejnej nocy Antoine znów wyrusza na cmentarz, ale Holmes powstrzymuje go. Idzie do kaplicy sam. Na schodach znajduje napis zapowiadający jego własną śmierć. To utwierdza go w przekonaniu, że lunatykujący chłopiec był tylko narzędziem w czyichś rękach. Niebawem demaskuje jego "zleceniodawcę".

Oskarżony o zabójstwo swej żony, Phylis, i siedzący w celi śmierci aktor i dyrektor teatru Edward Brighton, którego od egzekucji dzieli już tylko pięć godzin, prosi o spotkanie z Sherlockiem Holmesem. Opowiada mu przebieg feralnego wieczoru, kiedy zginęła Phylis, prosi o odszukanie faktycznego sprawcy zbrodni. Wyjawia, że od czasu ślubu z dużo młodszą, piękną aktorką cierpiał na dziwne dolegliwości: bóle serca, zawroty głowy, nudności, które to objawy - paradoksalnie - ustąpiły w więzieniu. Tamtego wieczoru też poczuł się źle. Czekając, aż żona przygotuje się do wspólnego wyjścia na przyjęcie, wyszedł na powietrze, ale to nie pomagało. Kiedy z trudem wrócił do domu, zobaczył na podłodze dziwny przedmiot nie należący do niego. Schylił się, by go podnieść i stracił przytomność. Gdy się ocknął, w domu było pełno policji. Powiedziano mu, że znaleziono go z rękami zaciśniętymi na szyi martwej żony. Tajemniczego przedmiotu nie było. Co gorsza, on nadal nie może sobie przypomnieć, co wówczas ujrzał na podłodze. Holmes odkrywa, że ową rzeczą była paczuszka tytoniu, ale zupełnie innego niż ten, który palił Brighton. Postanawia pójść tym tropem. Musi się śpieszyć, bo do północy, kiedy ma się odbyć egzekucja, jest coraz bliżej.

Pracownik przechowalni bagażu na londyńskim dworcu znajduje zwłoki kobiety w kufrze, po który zgłasza się John Courtney, młody pracownik galerii sztuki. Wezwany na miejsce inspektor Lestrade aresztuje Johna pod zarzutem morderstwa. Sherlock Holmes nie wierzy jednak w winę Courtneya. Nie widzi powodu, dla którego zbrodniarz miałby się zgłaszać po kufer ze zwłokami swej ofiary, zastanawia go również fakt, że Courtney miał przy sobie dwa kwity: na kufer z antykami, który polecił mu odebrać właściciel galerii, pan Verner, oraz na feralny kufer z trupem. Dziwi go także, dlaczego towarzyszący Courtneyowi tragarz Jenkins uciekł na widok policji. Detektyw składa wizytę Vernerowi, który twierdzi, że po dramatycznych przeżyciach na dworcu Jenkins został przez niego wysłany na krótki urlop. Holmes i doktor Watson odkrywają jednak, że tragarz został zamordowany. W Londynie Holmesa odwiedza piękna i bogata lady Helen, narzeczona Johna, niespokojna o jego los. Helen dobrze zna Vernera, który niegdyś zalecał się do niej, ale ona oddała ostatecznie rękę Johnowi. Usunięcie rywala z drogi mogłoby teraz przywrócić Vernerowi nadzieję na odzyskanie ukochanej. Holmes postanawia pójść tym tropem.

Na jednej z londyńskich ulic sąsiadują ze sobą sklepy dwóch handlarzy herbaty: Herberta Smitha i Huberta Smythe'a. Pewnego dnia ledwie żywy ze strachu Smythe zjawia się u Sherlocka Holmesa, skarżąc się, że Smith dybie na jego życie. Co prawda, nigdy nie zrobił nic podejrzanego, nie powiedział złego słowa o konkurencie i nie próbuje nawet zaniżać cen, ale zabić chce na pewno. Nieco bezradny wobec tak trudnego przypadku Holmes odsyła Smythe'a do inspektora Lestrade'a, który obiecuje objąć handlarza policyjną ochroną. Nazajutrz mieszkanie Holmesa odwiedza równie przerażony Smith, obciążając identycznymi zarzutami Smythe'a. Słynny detektyw i jemu radzi się zwrócić o pomoc do inspektora. Kolejny dzień przynosi wizytę Johna Smythe'a i Jane Smith, dorosłych dzieci skłóconych panów. Młodzi kochają się, ale wzajemna nienawiść ojców odbiera im nadzieję na wspólną przyszłość. Widząc, że urojony konflikt może przynieść tragiczne skutki, Holmes, Watson i Lestrade postanawiają działać. Każdy podsuwa własny pomysł. Inspektor próbuje godzić zwaśnionych, zapraszając ich na obiad. Doktor straszy obu handlarzy tragedią ich dzieci. Holmes dochodzi do wniosku, że nic tak nie konsoliduje jak wspólny wróg i aranżuje odpowiednią sytuację.

Zostaje porwany znany podróżnik, McIntyre. Porywacze listownie żądają od jego rodziny okupu, grożąc, że w razie nieotrzymania pieniędzy zetną nieszczęśnikowi głowę. Na dowód, że nie żartują, do listu dołączają zmumifikowaną, wysuszoną ludzką głowę. Domagają się też, aby osobą, która im dostarczy pieniądze, był pasierb porwanego, Freddy. Przerażeni krewni przystają na te warunki, podejrzewając, że za porwaniem stoi groźny przestępca, Mendoza. Freddy udaje się z walizką pieniędzy we wskazane miejsce, rzekomy porywacz ginie w tajemniczych okolicznościach. Okazuje się jednak, że trup to nie Mendoza, tylko lichwiarz Harry Marx, ale znaleziona przy nim walizka jest pusta - pieniądze zniknęły. Sherlock Holmes, poproszony o rozwiązanie tej tajemniczej sprawy, domyśla się bez trudu, kto uknuł całą intrygę i zręcznie demaskuje sprawcę.

Nocą zostaje zastrzelony w swoim sklepie właściciel jednego z londyńskich lombardów, Henry Posner. Z lokalu nic jednak nie zginęło. Sherlock Holmes kojarzy to tajemnicze zabójstwo z trzema podobnymi, niewyjaśnionymi sprawami w Amsterdamie, Nowym Jorku i Paryżu. Wraz z doktorem Watsonem udaje się na miejsce kolejnej zbrodni. W witrynie lombardu zauważa przyglądającą mu się uważnie młodą kobietę. Postanawia z nią porozmawiać. Okazuje się, że Theresa jest akrobatką, występuje w cyrku. Zwierza się detektywowi, że podobne przypadki morderstw wydarzyły się w trzech innych wielkich miastach, w których cyrk występował. Przerażona dziewczyna boi się więcej mówić, umawia się na następne spotkanie w mieszkaniu Holmesa. Tego samego wieczoru detektyw udaje się z doktorem Watsonem na jej występ. Niestety, gdy docierają na miejsce, dowiadują się, że Theresa spadła z trapezu i zginęła. Właściciel cyrku, klaun Jake, sugeruje, że był to nieszczęśliwy wypadek. Holmes nie wierzy jednak w taką wersję i szybko rozszyfrowuje, co się naprawdę wydarzyło.

Sherlock Holmes i doktor Watson przenoszą się na parę dni do hotelu Bristol, gdzie zatrzymują się bogaci i szacowni goście. W tym samym hotelu działa też sprytny, nieuchwytny złodziej, który kradnie gościom biżuterię. Jego ofiarą padła m.in. lady Noell, która straciła jeden z dwóch bezcennych rubinów. Kolejnym celem rabusia może być piękny, okazały szafir należący do sir Olivera. Poszkodowani zwracają się do Holmesa z prośbą o pomoc w odzyskaniu klejnotów, ale słynny detektyw oświadcza, że chce odpocząć od pracy. Odnalezienia sprawcy podejmuje się więc doktor Watson, który jest pod urokiem ślicznej panny Claire. Kiedy mimo całonocnej straży pod drzwiami pokoju lady Noell złodziej kradnie drugi z jej rubinów, Watson wpada w przygnębienie. Holmes, który domyślił się, kto jest sprytnym rabusiem, postanawia mu trochę pomóc w zdemaskowaniu sprawcy.