Jango Fett

Jango Fett to ostatni ze starych Mandalorian, jeden z najbardziej cenionych łowców nagród w galaktyce w czasach poprzedzających wojny klonów, dawca genów użytych do stworzenia Wielkiej Armii Republiki, "ojciec" Boby Fetta.

Urodził się na Concord Dawn[1] , w roku 66 BBY[1], w rodzinie farmerów. W 58 BBY[1] rodzina Jango, została zamordowana, przez żołnierzy Watahy Śmierci. Jango przyłączył się do Mandalorian, pod wodzą Jastera Mereela i pomścił swoją rodzinę. Okazało się jednak, że przywódca Watahy Śmierci, Vizsla, przeżył, ale zniknął. Przez kilka lat, Jango szkolił się na Mandalorianina, ale wkrótce powrócił Vizsla i zabił on Jastera. Po jego śmierci Jango stał się Mandalorem.

Jakiś czas później, Mandalorianie wpadli w zasadzkę przygotowaną przez Watahę. Spreparowali oni dowody, na zbrodnie Mandalorian i dostarczyli je rycerzom Jedi, którzy postanowili interweniować i pod wodzą Jedi o imieniu Dooku wybili wszystkich prócz Jango. Po bitwie Fett dostał się do niewoli, ale uciekł po ataku piratów, na statek, na którym pracował. Wkrótce odnalazł Vizsle i ostatecznie rozbił Watahę i zabił jej przywódce. W roku 32 BBY został zwerbowany przez Dooku, który odszedł z Zakonu, do stania się wzorcem genetycznym dla armii klonów. Fett zgodził się, ale za sowite wynagrodzenia i własnego klona, bez żadnych ingerencji genetycznych. Nazwał go Boba i traktował jak syna. Zginął w roku 22 BBY[1] w dniu rozpoczęcia wojen klonów na Geonosis, z ręki Mace'a Windu.

Nie ma plików w tym folderze