Dokumenty

Nie zawsze musi dojść do wojny, by nastąpił znaczący zwrot polityczny. Kula, ładunek wybuchowy, cios noża potrafią skierować historię świata na nieprzewidziane tory. W naszych czasach mord polityczny był popularniejszym niż wojna środkiem korygowania losów całych narodów.

"Zaproszenie do Moskwy" - to najbardziej autentyczna relacja tych wydarzeń i tego co się działo za kulisami komunistycznego procesu opowiedziana przez naocznego świadka, który odważył się nie przyznać do winy
Książka jest barwnym opisem wojennych przeżyć autora i bardzo cenną analizą metod śledczych NKWD stosowanych wobec aresztowanych członków władz polskich (a w konsekwencji także wobec innych ofiar procesów pokazowych w ZSRR i innych krajach komunistycznych doby stalinizmu).

Prezentowana praca stanowi zapis rozmów, które przeprowadził Błażyński ze zbiegłym z PRL zastępcą dyrektora X Departamentu MBP Józefem Światłą. Informacje Światły ujawnione na falach RWE doprowadziły do zmian w kraju i stały się drugim po śmierci Stalina i likwidacji Berii wydarzeniem, które umożliwiło odwilż i otworzyło drogę do polskiego Października. W aneksie przedstawiono wybór dokumentów dotyczących J. Światły znajdujących się w zbiorach IPN.

Dziennik znanej rosyjskiej reporterki - jej ostatnia książka - obejmuje okres prawie dwuletni: od 7 grudnia 2003 roku do końca sierpnia 2005. Zaczyna się wyborami do Dumy Państwowej, w których partie demokratyczne poniosły dotkliwą porażkę. Konsekwencją tej porażki był pewny wybór Władimira Putina na drugą kadencję prezydencką. Autorka z ogromnym przejęciem śledzi kulisy władzy: tajemnicze zamachy terrorystyczne, niewyjaśnione zabójstwa i porwania, okrucieństwa w armii. Z bólem obserwuje bierność społeczeństwa, które, zajęte przede wszystkim narastającymi problemami bytowymi, z obojętnością godzi się na ograniczanie swobód obywatelskich i podporządkowywanie sobie przez prezydenta parlamentu i sądów. Emocje Politkowskiej mogą się wydawać czasem przesadne, czytając jednak opisywane przesz nią historie, czytelnik przeżywa prawdziwy szok i zaczyna rozumieć autorkę.

Prawdziwa historia Mariny Nemat o walce, przetrwaniu i pozostaniu sobą... Na kartach pełnej pasji i dramatyzmu książki Uwięziona w Teheranie jej autorka, Marina Nemat, z elegancją i wrażliwością opowiada przejmującą historię swojego życia w ojczystym Iranie, w pierwszych latach po zwycięstwie brutalnej rewolucji islamskiej pod wodzą Ajatollaha Chomeiniego. W styczniu 1982 roku Marina Nemat, wówczas szesnastoletnia dziewczyna, została aresztowana, następnie poddana torturom i skazana na śmierć za przestępstwa polityczne. Do tego momentu jej życie wyznaczała szkoła, letnie prywatki nad morzem i nastoletnia miłość do Andre, starszego kolegi, poznanego w lokalnym kościele. Jednak gdy nauka matematyki i historii została zastąpiona obowiązkowym studiowaniem Koranu i polityczną propagandą, Marina zaprotestowała. ?Jeśli ci się to nie podoba, wyjdź" ? oznajmiła nauczycielka. Ku jej zdumieniu, Marina opuściła klasę, a w jej ślady poszli inni uczniowie. Wkrótce została aresztowana wraz z setkami innych młodych ludzi, którzy mieli odwagę głośno wyrazić swój sprzeciw. Trafiła do cieszącego się najgorszą sławą więzienia Evin w Teheranie. Marinę przesłuchiwało dwóch strażników: jeden pobił ją do nieprzytomności, drugi ? zakochał się w niej. Skazaną na śmierć za odmowę podania nazwisk przyjaciół, Marinę dzieliły minuty od śmierci przez rozstrzelanie, gdy Ali ? wykorzystując powiązania swojej rodziny z Chomeinim ? zabrał ją sprzed plutonu egzekucyjnego i doprowadził do zamiany wyroku na dożywotnie więzienie. Cena za uratowanie życia była jednak wstrząsająca ? w atmosferze strachu, choć też prawdziwej czułości, poprosił ją o rękę, żądając jednocześnie, by wyrzekła się swojej wiary chrześcijańskiej i przeszła na islam. Odmowa oznaczała narażenie życia najbliższych. Kolejne dwa lata Marina spędziła jako więzień polityczny, pozostając jednocześnie zakładniczką człowieka, od którego zależał los jej rodziny i jej samej. Pełna pasji, liryzmu i wrażliwości, opowieść Mariny Nemat nie ma sobie równej. W kręgu poszukiwań własnego emocjonalnego odkupienia znajdują się jej oprawcy, mąż z rodziną, a także ojczysty kraj ? im wszystkim Marina ofiarowuje największy z możliwych darów: przebaczenie. Książka została wydana w 2007 roku w Kanadzie i USA. Wszędzie towarzyszyło jej duże zainteresowanie czytelników i mediów. O fakcie, iż mamy do czynienia ze światowym bestsellerem, świadczą liczne wznowienia i dodruki oraz kolejne wydania w 22 językach na świecie, a także liczne artykuły i wywiady z autorką w prasie z całego świata.

Czytelnikom o mocnych nerwach polecamy tę książkę. Nie każdy bowiem będzie chciał razem z autorem śledzić skróconą drogę do śmierci, która dla niego nie była naturalnym przeznaczeniem, lecz narzuconą koniecznością, świadomie przyjętym nakazem podniesionym do rangi zaszczytnego wróżnienia. Odebrano mu nie tylko prawo do życia, lecz nawet własnej mogiły, bo miał zginąć w rozbłysku eksplozji, zderzając się z pokładem nieprzyjacielskiego okrętu. Ten jeden przywilej przysługiwał pilotom-samobójcom, gdy po ceremonialnym pożegnaniu siadali za sterami samolotu, aby już nie wrócić na ziemię.Nagatsuka BYŁEM KAMIKAZE Ryuji Nagatsuka był jednym z nich. Powołany do wojska musiał rozstać się z uczelnią, a po ukończeniu podstawowego kursu pilotażu w szkole lotniczej i przejściu do jednostki bojowej rozminąć się z życiem mimo swoich dwudziestu lat. Wskutek coraz trudniejszej sytuacji militarnej Japonii - kraju, który rozpętał wojnę na Dalekim Wschodzie - skierowano go przecież do "specjalnego korpusu uderzeniowego". Stamtąd do śmierci był już tylko krok. Przygotowywał się do tej misji z przekonaniem i nie bez pasji, wierząc, że w decydującym okresie wojny tylko kamikaze szaleńczymi atakami zdołają odsunąć bliski już dzień inwazji wojsk amerykańskich. Jak inni piloci-samobójcy był gotów zginąć, lecz łaskawy los, rzadki luksus na wojnie, wskazał mu drogę odwrotu i miejsce wśród żywych.