F.D.ponad2000

Zaglądamy do jądra Słońca, by zbadać, jakie kryje w sobie tajemnice. Sprawdzimy także, co naukowcy wiedzą o tak ważnym dla nas ciele niebieskim.

Autorzy filmu odkrywają tajemnice meteorów. Komety i asteroidy przelatujące przez Układ Słoneczny niosą informacje o naszej planecie oraz wszechświecie. Ich pojawienie się przynosi ze sobą pytania: czy meteory mogą zniszczyć cywilizację, czy to one przyniosły zagładę dinozaurom, czy dzięki nim na Ziemi powstało życie? Dzięki symulacji komputerowej oraz autentycznym materiałom filmowym poznamy, czym naprawdę są te tajemnicze kosmiczne skały.

Ludzkość od zawsze marzyła o podboju innych planet. Ekspedycją na Marsa interesował się już w połowie lat 40. ubiegłego wieku Wernher von Braun. W czasach rywalizacji między Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi o prymat w kosmicznej przestrzeni oba mocarstwa pracowały nad własnymi programami marsjańskimi. Dokument opowiada o kulisach przygotowań do misji na Marsa. Wpływowi konsultanci tego programu opowiedzą o postępie przygotowań do wyprawy, która zakończyć ma się pierwszym krokiem ludzkości postawionym na obcej planecie.

Basil wybiera się na lodowy księżyc Jowisza, Kallisto. Szybko jednak natyka się na problem, którym jest zabójcze promieniowanie. Długa podróż w kierunku Jowisza naraziłaby kosmicznych podróżników na zbyt wielką dawkę radioaktywnych substancji. Wobec tego Basil postanawia użyć nowego, nuklearnego silnika rakietowego, który pozwoliłby mierzyć czas podróży nie latami, a miesiącami. Kolejny problem to kwestia, jak przeżyć promieniowanie na powierzchni księżyca. Okazuje się jednak, że rozwiązaniem jest leżący wokół lód, z którego można wybudować schrony. Po zdobyciu Kallisto, Basil odwiedza jeszcze bardziej niezwykłe miejsce: inny księżyc Jowisza, Europę. Promieniowanie jest tam tak zabójcze, że do zbadania oceanu ukrytego pod grubą skorupą lodu Basil musi użyć bezzałogowych łodzi podwodnych, sterowanych z bazy na Kallisto.

Rzut oka na Księżyc, obiekt w przestrzeni kosmicznej położony najbliżej Ziemi. Stanowi on klucz do wyjaśnienia jednego z najstarszych sekretów naszej planety.

Tym razem Basil wybiera się na Wenus - planetę tak gorącą, że woda zniknęła z niej miliardy lat temu. Tamtejsze chmury zawierają kwas siarkowy, który rozpuszcza każdy metal, a ciśnienie jest tak wielkie, że zgniotłoby i zabiło każdego, kto zdołałby wylądować na jej powierzchni. Basil spotyka się z naukowcami, którzy wyjaśniają, jak umożliwić ludziom podziwianie z bliska wielkich wenusjańskich wulkanów. Będzie to realne dzięki intensywnie chłodzonym statkom o konstrukcji podobnej do łodzi podwodnych. Dowiaduje się też o planach NASA, zmierzających do przeniknięcia w głąb wenusjańskiego oceanu gazu za pomocą metalowych balonów. Przeprowadza również wyjątkowy eksperyment, w którym udowadnia, że ludzie mogliby żyć w specjalnych siedliskach umieszczonych wysoko w atmosferze Wenus.

Pluton to planeta karłowata leżąca na obrzeżach Układu Słonecznego. Autorzy programu obserwują warunki, jakie panują na niej. Zastanawiają się również, czy lód może być źródłem cennych informacji z historii naszego świata.

Sylwetki inżynierów, którzy swoją karierę zawodową poświęcili programowi Apollo. Dzisiejszy odcinek opowie o tych, którzy zaprojektowali kombinezony dla astronautów.

Hawaje to wyspy najbardziej na całej planecie oddalone od lądów. Ich powstanie frapuje ludzi od pokoleń. Opowieść o wulkanach, tsunami i dziwnych siłach z głębi Ziemi.

Poszukiwanie obcych form życia zawsze ekscytowało ludzi na Ziemi. Przemierzymy zatem kosmos, by przyjrzeć się odległym światom i znaleźć odpowiedź na największe pytanie: "Czy ktoś tam jest ?".

W latach 1950-53 na Półwyspie Koreańskim toczyła się wojna, w którą zaangażowały się światowe mocarstwa. Sytuacja międzynarodowa była jeszcze bardziej napięta niż podczas kryzysu kubańskiego i wydawało się, że trzecia wojna światowa może wybuchnąć w każdym momencie. Obie strony podejrzewały, że wojna w Korei jest wstępem do większego i groźniejszego konfliktu na skalę światową. Po raz pierwszy i ostatni w historii zimnej wojny na polu bitwy spotkały się jednocześnie Chiny i Związek Radziecki z jednej strony i Stany Zjednoczone wraz z zachodnioeuropejskimi sojusznikami z drugiej . Armie Chin brały udział w wielkich starciach lądowych z wojskami ONZ. O dominację w powietrzu nad Koreą Północną walczyły samoloty chińskie, radzieckie i amerykańskie. Konflikt ten zmienił stosunki między Wschodem a Zachodem i miał kluczowe znaczenie dla zmiany sposobu prowadzenia wojen.

Działania wojenne na płaskowyżu wokół Khe Sanh trwały przez ponad rok. W rzeczywistości była to nie jedna bitwa, a seria połaczonych ze sobą starć. Żadne z nich nie miało decydującego znaczenia strategicznego, a mimo to media poświęcały im nieproporcjonalnie dużo uwagi. Obronę Khe Sanh przyrównywano stale do obrony Dien Bien Phu przez wojska francuskie 13 lat wcześniej. Przez 77 dni oblężenia prasa wciąż wróżyła klęskę piechoty morskiej. Mimo pewnych podobieństw obie bitwy pod względem taktyki i strategii miały ze sobą niewiele wspólnego. Media nie dostrzegały, że w bitwie o Khe Sanh brało udział zaledwie 6680 marines, zaś przeciwnik musiał użyć aż 4, a potem 5 dywizji, które zablokowane pod Khe Sanh nie mogły wesprzeć ofensywy "Tet"

Po zakończeniu II wojny światowej, 4 września 1945 roku, południe Korei zajął XXIV Korpus Armii Stanów Zjednoczonych. Północ była okupowana przez Armię Czerwoną od 12 sierpnia. Kraj podzielił się na dwie części; granicę wyznaczał 38. równoleżnik przebiegający na północ od Seulu. Chociaż ONZ próbowała zorganizować wybory władz, które zjednoczyłyby obie części kraju, starania te nie dały żadnego rezultatu. Wojska północnokoreańskie przekroczyły 38. równoleżnik o godzinie 4.00 dwudziestego piątego czerwca 1950 roku. Ani Amerykanie, ani Koreańczycy z Południa nie byli na to przygotowani. Generał Douglas MacArthur stworzył plan desantowego ataku, którym chciał zaskoczyć nieprzyjaciela i przeciąć mu linie komunikacji, co zmusiłoby wojska północnokoreańskie do wycofania się za 38. równoleżnik. Ponieważ armia amerykańska i południowokoreańska była wówczas na skraju klęski, wielu uznało ten plan za zuchwały, nierozważny i skazany na porażkę.

Szczere spojrzenie na seks, narkotyki, skandale wielkich ludzi, militarne wpadki i morderstwa w starożytnych czasach. W programie rekonstrukcje i wywiady ze specjalistami.

Początkowo opancerzone bestie, nieubłaganie przetaczające się przez pasy ziemi niczyjej, skutecznie paraliżowały przerażonych Niemców. Rozwój wydarzeń szybko jednak pokazał, iż czołg nie zdoła przełamać impasu wojny pozycyjnej i nie umożliwi podjęcia nowych działań na froncie zachodnim. Wbrew powszechnej opinii pierwsze czołgi nie tylko nie były niezniszczalne, ale były powolne, zawodne i bardzo wrażliwe na wszelki typ ostrzału. Po pierwszych rozczarowaniach przystąpiono do zwiększenia użyteczności tego wynalazku i starano się wykorzystać czołgi w operacji uwzględniającej ich atuty: element zaskoczenia i koncentracji sił. Raczkującemu Korpusowi Pancernemu nadarzyła się pierwsza ku temu okazja w listopadzie 1917 roku pod Cambrai.