Wykorzystujemy pliki cookies i podobne technologie w celu usprawnienia korzystania z serwisu Chomikuj.pl oraz wyświetlenia reklam dopasowanych do Twoich potrzeb.

Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, wyrażasz zgodę na ich umieszczanie na Twoim komputerze przez administratora serwisu Chomikuj.pl – Kelo Corporation.

W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia dotyczące cookies w swojej przeglądarce internetowej. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności - http://chomikuj.pl/PolitykaPrywatnosci.aspx.

Jednocześnie informujemy że zmiana ustawień przeglądarki może spowodować ograniczenie korzystania ze strony Chomikuj.pl.

W przypadku braku twojej zgody na akceptację cookies niestety prosimy o opuszczenie serwisu chomikuj.pl.

Wykorzystanie plików cookies przez Zaufanych Partnerów (dostosowanie reklam do Twoich potrzeb, analiza skuteczności działań marketingowych).

Wyrażam sprzeciw na cookies Zaufanych Partnerów
NIE TAK

Wyrażenie sprzeciwu spowoduje, że wyświetlana Ci reklama nie będzie dopasowana do Twoich preferencji, a będzie to reklama wyświetlona przypadkowo.

Istnieje możliwość zmiany ustawień przeglądarki internetowej w sposób uniemożliwiający przechowywanie plików cookies na urządzeniu końcowym. Można również usunąć pliki cookies, dokonując odpowiednich zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Pełną informację na ten temat znajdziesz pod adresem http://chomikuj.pl/PolitykaPrywatnosci.aspx.

Nie masz jeszcze własnego chomika? Załóż konto
wiesina
  • Prezent Prezent
  • Ulubiony
    Ulubiony
  • Wiadomość Wiadomość

widziany: 8.12.2025 14:45

  • pliki muzyczne
    3
  • pliki wideo
    205055
  • obrazy
    126759
  • dokumenty
    2705

343256 plików
176501,92 GB

  • 8 KB
  • 13 maj 16 14:08
Janusz Jerzy Gajos (ur. 23 września 1939 roku w Dąbrowie Górniczej) – polski aktor teatralny i filmowy. Profesor sztuki teatralnej, artysta fotograf. Studiował na Wydziale Aktorskim PWSFTiT w Łodzi (1961–1965), dyplom uzyskał
w 1971. Debiutował w filmie Marii Kaniewskiej "Panienka z Okienka" w roli Pietrka (1964). Aktor Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi, teatrów warszawskich (Komedia, Polski, Kwadrat i Dramatyczny) (od 1970), Teatru Powszechnego w Warszawie
(od 1985), Teatru Narodowego w Warszawie (2003). Wykładowca PWSFTiT w Łodzi
(od 2003). Od 2006 roku Członek Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej. Wystąpił w roli Tureckiego w odcinkach Kabaretu Olgi Lipińskiej
oraz w skeczach telewizyjnego programu specjalnego Kabaretu Dudek pt. W telewizyjnej kawiarni. Nagrodzony Orłem 2007 Polskiej Akademii Filmowej za rolę Brata Zdrówko w filmie Jasminum (marzec 2007).

z chomika Korttez

  • 27 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jan Nowicki (ur. 5 listopada 1939 w Kowalu k. Włocławka) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, pedagog. W latach 1958–1960
studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej,
Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W 1964 ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. 7 października 1964 zadebiutował w "Zaproszeniu
do zamku" Jeana Anouilha na deskach Starego Teatru w Krakowie, którego aktorem jest do dziś. Na ekranie debiutował w 1963, wystąpił w kilkudziesięciu filmach. Związany z kręgiem twórców kabaretu Piwnica pod Baranami. Jest wykładowcą PWST w Krakowie, gdzie w latach 1973–1974 był prodziekanem wydziału aktorskiego. W 1998 podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd. Autor książki Między niebem a ziemią – zbiór felietonów-listów publikowanych w latach 1998–2000 na łamach "Przekroju". Adresatem listów był nieżyjący już twórca Piwnicy pod Baranami Piotr Skrzynecki. Od 2006 członek Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

z chomika Korttez

  • 42 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jan Henryk Machulski (ur. 3 lipca 1928 w Łodzi, zm. 20 listopada 2008 w Warszawie) – polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, reżyser i pedagog. Pomysłodawca Alei Gwiazd w Łodzi. W 1947 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne Pierwszego Stopnia w Aleksandrowie Łódzkim. W roku 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Łodzi, a w 1971 Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Trzy lata później zaczął wykładać w łódzkiej szkole filmowej na wydziale aktorskim. Występował na scenach wielu teatrów: w latach 1954-1955 Teatr Jaracza w Olsztynie, Teatr Ziemi Opolskiej w Opolu (1955-1957), Teatr Lubelski (1957-1963), Teatr Nowy w Łodzi (1963-1966), teatrów Polskiego oraz Narodowego
w Warszawie (1966-1970). Założyciel m.in.: "agencji" w Teatrze Lubelskim (1961), "Sceny studyjnej" w Łodzi (1964). Współzałożyciel Teatru Ochoty w Warszawie (1970). Pedagog w PWSTTviF w Łodzi. Wieloletni dziekan Wydziału Aktorskiego tej uczelni. Zagrał ok. 120 ról teatralnych oraz ok. 45 ról filmowych.
W młodości aktywnie uprawiał sport, grając nawet w III-ligowym klubie piłkarskim Włókniarz Aleksandrów. Był ambasadorem Łodzi w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. Zmarł na zawał serca
w warszawskim Szpitalu Bielańskim w wieku 80 lat.

z chomika Korttez

  • 9 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jan Kobuszewski (ur. 19 kwietnia 1934 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, komik, artysta kabaretowy, także wokalista.
Absolwent PWST w Warszawie. Aktor warszawskich teatrów Młodej Warszawy (1956-1957), Klasycznego (1957-1958), Polskiego (1958-1964), Wielkiego (1964-1969), Polskiego (1969-1975) oraz Teatru Nowego w Łodzi (1975-1976) i Teatru Kwadrat
w Warszawie (1976-nadal). Związany z ZAKR oraz kabaretami Dudek i Olgi Lipińskiej. Współgospodarz (razem z Janem Kociniakiem) pierwszego cyklicznego, satyrycznego programu telewizyjnego Wielokropek (od 1963). Narrator popularnego cyklicznego, humorystycznego programu telewizyjnego Bajka dla dorosłych. Dziadek Jacek Maria Poszepszyński ze słuchowiska radiowego Rodzina Poszepszyńskich. W 2008 ukazał się wywiad - rzeka, przeprowadzony przez Roberta Mirosława Łukaszuka, zatytułowanyJan Kobuszewski. Patrzę w przyszłość
(i przeszłość) z uśmiechem i radością...

z chomika Korttez

  • 12 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jan Aleksander Englert (ur. 11 maja 1943 w Warszawie) – polski aktor
i reżyser. Profesor Akademii Teatralnej w Warszawie. Absolwent PWST
w Warszawie (1964). Debiut rolą łącznika Zefirka w filmie Andrzeja Wajdy "Kanał" (1956). Aktor Teatru Współczesnego w Warszawie (1964-1981), Teatru Polskiego (1981-1994), Teatru Narodowego w Warszawie (od 1997), od 2003 dyrektor artystyczny tej sceny. Wykładowca w PWST, dziekan Wydziału Aktorskiego (1981-1987), rektor (1987-1993, 1996-2002). Członek Rady ds. Kultury przy Prezydencie RP (1992-1993). W 1989 roku otrzymał tytuł profesora.
Obecnie wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie.

z chomika Korttez

  • 43 KB
  • 13 maj 16 14:08
Igor Przegrodzki (właść. Robert Igor Przegrodzki) (ur. 15 kwietnia 1926 w Landwarowie koło Wilna, zm. 27 lipca 2009 w Skolimowie) — polski aktor filmowy
i teatralny. Zawodu aktora uczył się w czasach okupacji w tajnym
Studium Teatralnym w Wilnie. Jego debiut teatralny w roli Freda w Pigmalionie Shawa miał miejsce w marcu 1945 na scenie Teatru na Pohulance. Ostatnie lata życia spędził jako aktor warszawskiego Teatru Narodowego. Jednak przez większość kariery związany był z wrocławskim Teatrem Polskim, gdzie stworzył dziesiątki słynnych ról: m.in. Starego w Krzesłach Ionesco, starego aktora w Garderobianym Harwooda i króla-ojca w Ślubie Gombrowicza. Stworzył dziesiątki kreacji w spektaklach Teatru Telewizji, w filmach i serialach oraz w Polskim Radiu. Poza tym Przegrodzki reżyserował w operze i operetce, uczył na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu, pełnił funkcję dziekana
w krakowskiej PWST, przez pięć lat był dyrektorem Teatru Polskiego, był też wykładowcą w Studium Dramatycznym przy Teatrze. Grał w przedstawieniach wielu uznanych reżyserów: od Tadeusza Minca, przez Jerzego Grzegorzewskiego, po Pawła Miśkiewicza.

z chomika Korttez

  • 7 KB
  • 13 maj 16 14:08
Ignacy Machowski (ur. 5 lipca 1920 w Rzeszowie, zm. 11 stycznia 2001
w Warszawie) – polski aktor, teatralny, filmowy i telewizyjny. Już w 1944
w wyzwolonym Rzeszowie występował w tamtejszym teatrze. Jedną z pierwszych ról był Wernyhora w "Weselu". Dopiero po wojnie zdał eksternistyczny egzamin aktorski w Łodzi, by rozpocząć pracę w Jeleniej Górze, gdzie przeniósł się macierzysty Teatr Ziemi Rzeszowskiej, tworząc tym samym pierwszą polską scenę na ziemiach odzyskanych. Od 1950 pracował we Wrocławiu, w Warszawie (gdzie zagrał Włodzimierza Lenina w sztuce Nikołaja Pogodina Człowiek z karabinem w Teatrze Narodowym), w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (Murzyn w "Ladacznicy z zasadami" Jean-Paul Sartre'a w reż. Zygmunta Hübnera). Lata pięćdziesiąte były szczególnie płodne w kreacje filmowe. Uznano wówczas Machowskiego za "mistrza dugiego planu". Wystąpił w 'Popiele i diamencie" Wajdy, "Cieniu i Pociągu" Kawalerowicza, w "Eroice" Munka, a także w Pętli Hasa. Tymi rolami wpisał się na trwałe w ikony "polskiej szkoły filmowej". W 2000 zagrał swoją ostatnią rolę – doradcę króla Heroda – Ireneusza w "Biwaku pod gołym niebem" Mariana Pankowskiego w reżyserii Jana Kulczyńskiego. Ignacy Machowski ogółem w teatrze zagrał ponad sześćset ról, przeszło pięćdziesiąt ról filmowych, ponad sto w Teatrze Telewizji i tysiące w spektaklach radiowych. Wiele z nich przeszło na stałe do historii polskiego teatru i filmu.

z chomika Korttez

  • 7 KB
  • 13 maj 16 14:08
Henryk Machalica (ur. 18 czerwca 1930 w Chybiu, zm. 1 listopada 2003
w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny. Początkowo (1952-1955)
pracował w Teatrze Lalek w Bielsku-Białej, a od 1955 roku także jako aktor dramatyczny. Występował w teatrach: Teatry Dolnośląskie w Jeleniej Górze i Wałbrzychu. Teatr Polski w Bielsku-Białej, Teatr Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, Teatr Dramatyczny im. A. Węgierki w Białymstoku, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Narodowy w Warszawie, Teatru Ateneum w Warszawie, Teatr Dramatyczny w Warszawie, Teatr Nowy w Warszawie, Teatr Powszechny w Warszawie, Teatr Ochoty w Warszawie. Szeroką popularność przyniosła mu rola Dionizego Złotopolskiego w polskim serialu telewizyjnym Złotopolscy, gdzie występował od 1998 do 2003 roku. Zmarł w wyniku obrażeń odniesionych podczas upadku z konia.

z chomika Korttez

  • 28 KB
  • 13 maj 16 14:08
Henryk Bąk (ur. 2 stycznia 1923 w Krasnymstawie, zm. 29 sierpnia 1987 w Skolimowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Studiował prawo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej oraz uczęszczał
do Studia Dramatycznego przy Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie.
W sezonie 1946/1947 występował na deskach Teatru im. Stefana Żeromskiego
w Kielcach, po czym został przyjęty na III rok PWST w Łodzi, którą ukończył w 1949.
Zadebiutował w teatrze 24 września 1949. Aktor Teatrów Dramatycznych
we Wrocławiu (1949–1950), Teatrów Dramatycznych w Krakowie (1950–1954)
i Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1954–1958). Występował w teatrach warszawskich: Dramatycznym (1958–1961), Polskim (1961–1971, 1974–1976 i 1979–1980), Narodowym (1971–1974) i Na Woli (1976–1979). W latach 80. XX w. z powodu choroby zaprzestał działalności artystycznej i zamieszkał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

z chomika Korttez

  • 6 KB
  • 13 maj 16 14:08
Gustaw Lutkiewicz (ur. 29 czerwca 1924 w Kownie) – polski aktor
i piosenkarz. Absolwent PWST w Warszawie (z siedzibą w Łodzi) (1949).
Aktor teatrów łódzkich (1949-1961) i warszawskich (od 1961).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1970) i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985). W ostatnim czasie wycofał się z życia artystycznego z uwagi
na postępującą utratę wzroku.

z chomika Korttez

  • 99 KB
  • 13 maj 16 14:08
Wiesław Drzewicz (ur. 19 marca 1927 w Warszawie,
zm. 31 grudnia 1996 tamże) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, radiowy i dubbingowy. Na stałe zapisał się w pamięci widzów jego dubbing postaci Gargamela z serialu animowanego Smerfy. W 1948 ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W 1946 zadebiutował w przedstawieniu
"Droga do świtu" Bohdana Pepłowskiego w reż. Józefa Wyszomirskiego na scenie Starego Teatru w Krakowie. W latach 1948–1955 występował w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W latach 1955–1963 był aktorem Teatru Zagłębia w Sosnowcu. Na sezon 1963/1964 wrócił do Krakowa zaangażowany do zespołu Teatru im. Juliusza Słowackiego. W latach 1963–1968 grał w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, w sezonie 1968/69 w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. Od 1969 był aktorem teatrów warszawskich:
Klasycznego (1969–1972), Studio (1972–1982), Komedia (1982–1990). W 1976 zagrał małą rolę
(właściciel lokalu w Zakopanem) w filmie Człowiek z marmuru. W sezonie 1990/1991 oraz w latach 1993–1996 występował w Teatrze Syrena w Warszawie. Był silnie związany z Polskim Radiem. Grał w radiowych serialach W Jezioranach i Matysiakowie. Występował także w pierwszej polskiej telenoweli – 'W labiryncie". Zmarł na raka płuc w warszawskim szpitalu.

z chomika Korttez

  • 83 KB
  • 13 maj 16 14:08
Kazimierz Rudzki (ur. 6 stycznia 1911 w Warszawie,
zm. 2 lutego 1976 w Warszawie) - polski aktor, reżyser,
konferansjer i pedagog. Ukończył studia ekonomiczne, słuchacz Instytutu Reduty związanego z Juliuszem Osterwą, a następnie Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie, który
ukończył w 1938. W tym samym roku zadebiutował w Warszawie.
W 1939 powołany do wojska, brał udział w Kampanii wrześniowej
i dostał się do niewoli pod Kockiem, trafiając do obozu jenieckiego
w Woldenbergu. Tam zorganizował teatr, w którym był aktorem, reżyserem i konferansjerem. Po wojnie wrócił do Warszawy i występował w teatrze, radiu i telewizji
(niemal od początku). Jego dorobek sceniczny to ok. 20 ról, filmowy ponad 20 ról. Wykorzystywał w nich perfekcyjnie swoje warunki fizyczne (był wysoki, szczupły z orlim nosem i bardzo charakterystycznym tembrem głosu, podawał mistrzowsko błahe i komiczne teksty z kamienną twarzą i tonem), wypracował swoisty styl konferansjerki estradowej i kabaretowej. Od 1956 profesor warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, a następnie jej prorektor. Sukces przyniosła mu rola podporucznika Turka w filmie "Eroica" Andrzeja Munka, lecz dziś pamiętany jest z roli ojca Pawła w serialu "Wojna domowa" Jerzego Gruzy. Prowadził też w Polskim Radiu audycje dla młodzieży propagujące kulturę słowa, uczące podstawowych umiejętności aktorskich.

z chomika Korttez

  • 98 KB
  • 13 maj 16 14:08
Stanisław Niwiński (ur. 8 maja 1932 w Warszawie,
zm. 4 maja 2002 tamże) – polski aktor teatralny, filmowy
i telewizyjny. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku zegarmistrzowskim w Krakowie, a następnie Liceum Techniki Dentystycznej. Rozpoczęte studia na krakowskiej Akademii Medycznej przerwał i zdał egzaminy do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej
im. Ludwika Solskiego, którą ukończył w 1956. Od 1956 występował
w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W 1958 przeniósł
się do Teatru Dramatycznego w Poznaniu, a w 1959 do Teatru Śląskiego w Katowicach. Od 1963 wystepował w teatrach warszawskich: Klasycznym (1963–1965), Ateneum (1965–1967) i Polskim (1967–1997).

z chomika Korttez

  • 7 KB
  • 13 maj 16 14:08
Franciszek Pieczka (ur. 18 stycznia 1928 w Godowie, powiat wodzisławski) – polski aktor teatralny i filmowy. Absolwent PWST
w Warszawie (1954). Debiutował w teatrze w Jeleniej Górze.
Aktor Teatru Powszechnego w Warszawie. Sławę przyniosły mu głównie role filmowe. Niesłychaną popularność zyskał jako Gustlik Jeleń w telewizyjnym serialu "Czterej pancerni i pies" (1966-71). W 1967 r. zagrał rolę Matisa w "Żywocie Mateusza" Leszczyńsikego, za którą otrzymał nagrodę na festiwalu w Chicago.

z chomika Korttez

  • 69 KB
  • 13 maj 16 14:08
Emil Karewicz (ur. 13 marca 1923 w Wilnie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy. Swoją karierę aktorską rozpoczął w Wilnie, w tamtejszym Teatrze Małym, gdzie zagrał role Małpy w "Kwartecie" I. Kryłowa.
W czasie II wojny światowej przeszedł szlak z 2 Armią WP do Berlina.
Po wojnie ukończył Studio Aktorskie Iwo Galla. Od 1962 związany z Warszawą, występował w teatrach: Ateneum, Dramatycznym i od 1967 Ludowym
(w 1975 przemianowanym na Nowy). Na emeryturę przeszedł w 1983.
W 2005 powraca na scenę Teatru Nowego w Łodzi, by zagrać rolę Kalmity
w "Chłopcach" S. Grochowiaka. Jest znany z wielu ról filmowych, popularność przyniosły mu role: SS-Obersturmführera w filmie "Jak rozpętałem II wojnę światową", króla Władysława Jagiełły (Krzyżacy i Wawelski conventus dowódców) oraz serialach "Idea i miecz", "Przyłbice i kaptury",
a zwłaszcza Hermanna Brunnera w "Stawce większej niż życie'. Uznanie natomiast zyskał rolą
Warszawiaka w "Bazie ludzi umarłych" oraz dziadka w "W kogo ja się wrodziłem". Ponadto
wystąpił m. in. w Kanale, Cieniu, Bajlandzie, serialach Czarne chmury, Lalka, Polskie drogi,
Szaleństwo Majki Skowron, Alternatywy 4, Sztos, M jak miłość, Barwy szczęścia Sukces,
Tak czy nie, Na dobre i na złe. Występował również w Teatrze TV.

z chomika Korttez

  • 23 KB
  • 13 maj 16 14:08
Witold Dębicki (ur. 3 maja 1943 w Dubnie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Absolwent PWST w Warszawie.
Aktor teatrów: im. W. Horzycy w Toruniu (1967-69),
Ziemi Mazowieckiej (1969-73), oraz warszawskich: Rozmaitości (1973-83), Komedia (1983-86), Powszechny (1987-89).
Od 1989 roku aktor Teatru Nowego w Poznaniu.

z chomika Korttez

  • 41 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jerzy Bińczycki (ur. 6 września 1937 w Witkowicach,
zm. 2 października 1998 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy. Całe swoje życie związał z Krakowem – tutaj też ukończył studia, w Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego. Zaraz po studiach zaczął pracować w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Zadebiutował rolą Starka w inscenizacji Ludzi królestwa Roberta Penna Warrena. W roku 1965 został zaangażowany przez Zygmunta Hübnera do Starego Teatru w Krakowie. Pozostał wierny tej scenie do końca życia, kilka miesięcy przed śmiercią (w lipcu 1998) został jej dyrektorem. Bińczycki zrobił też karierę w filmie – debiutował już w 1962, epizodyczną rolą policjanta w Drugim brzegu. W kolejnych latach wcielał się w niewielkie role, głównie czarnych charakterów. W 1975 nastąpił przełom – Jerzy Antczak zaangażował go do roli Bogumiła w adaptacji Nocy i dni Marii Dąbrowskiej. Rola Bińczyckiego zachwyciła krytyków i publiczność, przeszła do historii polskiego kina. Aktor otrzymał za nią wiele nagród, a film został nawet nominowany do Oscara. Bińczycki angażował się także politycznie, działał w Unii Demokratycznej, przekształconej następnie w Unię Wolności – z ramienia tej partii kandydował do Senatu w 1991, zabrakło mu niespełna 2000 głosów. Zmarł nagle na zawał serca, w szpitalu im. Narutowicza w Krakowie.

z chomika Korttez

  • 67 KB
  • 13 maj 16 14:08
Tomasz Zaliwski (ur. 15 grudnia 1929 w Rudzieńcu,
zm. 13 lipca 2006 w Warszawie) - polski aktor teatralny i filmowy. Przerwał studia na Uniwersytecie Poznańskim (wydział matematyczny)
i przeniósł się na studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, które ukończył w 1955 roku. Swój debiut teatralny miał 16 kwietnia 1956 roku. Całe jego zawodowe życie
(do momentu przejścia na emeryturę w 1996 roku) związane było
z warszawskim Teatrem Ludowym (od 1975 Teatrem Nowym).
Zajmował się również dubbingiem. Znany jako "Magneto" z serialu Czterej pancerni i pies.

z chomika Korttez

  • 65 KB
  • 13 maj 16 14:08
Edmund Andrzej Fetting (ur. 10 listopada 1927
w Warszawie, zm. 30 stycznia 2001 w Warszawie) – polski aktor
i piosenkarz. W latach 1947-48 współzałożyciel i kierownik zespołu jazzowego "Marabut". W 1949 przerwał studia w warszawskiej PWST
i rozpoczął występy w teatrze. Egzamin zdał eksternistycznie w 1951 r. Był aktorem Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu (1949-1952),
Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1952-1953), Teatru
im. S. Jaracza w Łodzi (1953-1956) i Teatru Nowego w Łodzi (1956-1957). Przełomem w karierze okazał się angaż do Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1957-1960). Gdańska Fetting trafił do Teatru Dramatycznego w Warszawie (1960-1966), Z Warszawą Fetting związał się do końca życia, występując kolejno w Teatrze Ateneum (1966-1974), Teatrze Powszechnym (1974-1982), Teatrze Na Woli (1982-1986) i Teatrze Nowym
(1987-1988), gościnnie pojawiał się także na scenach Teatru Współczesnego, Teatru Rozmaitości
i Teatru "Komedia". Edmund Fetting grywał też w spektaklach Teatru Telewizji. Zagrał w kilkudziesięciu filmach. Wśród najważniejszych kreacji filmowych są m.in. role Józefa Hallera w Śmierci prezydenta Jerzego Kawalerowicza, porucznika Kaplińskiego w Zbrodniarzu i pannie Janusza Nasfetera czy rola tytułową
w filmie Lokis. Z seriali telewizyjnych warto wymienić role w Wielkiej miłości Balzaka, Czarnych chmurach, Królowej Bonie i Nad Niemnem. W latach 80. aktor ograniczył pracę w filmie z powodu choroby serca.
Był wykonawcą popularnych piosenek filmowych. Wykonywał balladę "Deszcze niespokojne", pochodzącą
z czołówki serialu Czterej pancerni i pies. Słowa utworu napisała Agnieszka Osiecka, muzykę skomponował Adam Walaciński. Piosenka Nim wstanie świt z filmu Prawo i pięść powstała specjalnie dla Edmunda Fettinga: tekst napisała Agnieszka Osiecka, muzykę – Krzysztof Komeda. W latach 60. aktor prowadził w radiu audycję "Radiowe Studio Piosenki". Chętnie wykonywał ballady Bułata Okudżawy, piosenki Charles'a Aznavoura i songi Kurta Weilla. Artysta posiadał ciepły, nastrojowy głos. Widzów i słuchaczy ujmował
nie tylko talentem, ale też spokojem, opanowaniem i kulturą osobistą.

z chomika Korttez

  • 5 KB
  • 13 maj 16 14:08
Bogusz Bilewski (ur. 25 września 1930 w Starachowicach,
zm. 14 września 1995 we Wrocławiu) - polski aktor filmowy i teatralny.
Absolwent Gimnazjum Towarzystwa Salezjańskiego w Ostrzeszowie.
Występował m. in. w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie,
Teatrze Wybrzeże w Gdańsku i teatrach warszawskich: Dramatycznym, Powszechnym, Ateneum, Polskim, Narodowym i Na Woli.
Zmarł w 1995 roku z powodu krwotocznego udaru mózgu.

z chomika Korttez

  • 2 KB
  • 13 maj 16 14:08
Andrzej Kopiczyński (ur. 15 kwietnia 1934 w Międzyrzecu Podlaskim) – polski aktor teatralny i filmowy. Wykształcenie zdobył na łódzkiej PWST,
którą ukończył w 1958. Zadebiutował na ekranie już w 1957 roku w filmie
Jerzego Kawalerowicza 'Prawdziwy koniec wielkiej wojny". W latach 1958-1960 występował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W latach 1960-1961
aktor Teatru Współczesnego w Bydgoszczy, 1961-1962 Teatru Dramatycznego, 1962-1963 Teatru Bałtyckiego w Koszalinie, 1963-1970 Teatru Dramatycznego
w Szczecinie. Od 1970 roku aktor występuje na scenach teatrów warszawskich.
W latach 1970-1979 aktor Teatru Narodowego, 1979-1982 Teatru Rozmaitości, 1982-1986 Teatru Na Woli, a od roku 1986 do dziś występuje w Teatrze Kwadrat.Początkowe zamiary aktora skłaniające się ku sztuce dramatycznej radykalnie zmieniły się po roli inż. Stefana Karwowskiego
w serialu Jerzego Gruzy "Czterdziestolatek". Aktor zagrał w reklamie grzejników oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych. Również za role w Czterdziestolatku i filmie będącym nieodłączna częścią serialu – Motylem jestem czyli romans 40-latka – aktor został obsypany nagrodami, m.in. Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (zespołowo) 1976. W latach dziewięćdziesiątych przez pewien czas aktor prowadził teleturniej nadawany w TVP Koło Fortuny. W ostatnich latach występował w serialu telewizyjnym Lokatorzy.

z chomika Korttez

  • 64 KB
  • 13 maj 16 14:08
Jerzy Oskar Stuhr (ur. 18 kwietnia 1947 w Krakowie) – polski aktor filmowy i teatralny, profesor oraz reżyser.
Do ukończenia szkoły średniej (III Liceum Ogólnokształcące
im. Stefana Żeromskiego) mieszkał z rodzicami w Bielsku-Białej. Następnie powrócił do Krakowa, gdzie ukończył polonistykę
na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydział Aktorski krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Piastował urząd rektora krakowskiej PWST (1990-1996 i 2002-2008). Od 2006 roku Członek Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.
Jest Przewodniczącym Rady Fundacji Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera. Aktor wspiera Hospicjum od 2004 roku.

z chomika Korttez

  • 43 KB
  • 13 maj 16 14:08
Aleksander Bardini (ur. 17 listopada 1913 w Łodzi,
zm. 30 lipca 1995 w Warszawie) – polski aktor, reżyser teatralny
i filmowy oraz pedagog żydowskiego pochodzenia.
W latach 1932–1939 studiował aktorstwo i reżyserię w Państwowym Instytucie Teatralnym w Warszawie Przed II wojną światową występował w Teatrze Polskim w Warszawie. Obie okupacje:
sowiecką i niemiecką spędził we Lwowie. Po pogromie kieleckim w 1946 wyemigrował z Polski. Po powrocie do kraju w 1950 nawiązał współpracę z warszawskimi teatrami: Wielkim i Polskim. Zrealizował Intrygę i miłość Fryderyka Schillera i Balladynę Juliusza Słowackiego. Ważnym wydarzeniem stała się jego wystawiona w 1955 inscenizacja Dziadów Adama Mickiewicza. Pod koniec lat 70. zrezygnował z reżyserii i zajęć ze studentami. Był członkiem Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI i jurorem na wrocławskim Przeglądzie Piosenki Aktorskiej. Pojawiał się w filmach (m.in. u Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego, Krzysztofa Kieślowskiego) i reżyserował przedstawienia telewizyjne. Zajął się także kształceniem młodzieży
na przyszłych aktorów i reżyserów m.in. w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej i Teatralnej w Łodzi.
W 1994 obchodził jubileusz 60-lecia pracy artystycznej i zarazem 80. urodzin. Był członkiem Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce.

z chomika Korttez

  • 5 KB
  • 13 maj 16 14:08
Leonard Pietraszak (ur. 6 listopada 1936 w Bydgo
szczy) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. 19 czerwca 1959
zadebiutował jako aktor w teatrze, a rok później ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi. Popularność przyniosły mu role w serialach telewizyjnych: wystąpił jako Krzysztof Dowgird w serialu"Czarne chmury" oraz jako doktor Karol Stelmach, przyjaciel głównego bohatera – inż. Stefana Karwowskiego w "40-latku".
Od 1977 związany z Teatrem Ateneum

z chomika Korttez

  • 14 KB
  • 13 maj 16 14:08
Daniel Olbrychski (ur. 27 lutego 1945 w Łowiczu) – polski aktor teatralny i filmowy. Absolwent Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie.
Pracował z takimi reżyserami jak: Andrzej Wajda, Krzysztof Zanussi, Filip Bajon, Claude Lelouch, Volker Schlöndorff, Nikita Michałkowa. Dla kina
odkrył go w 1963 Janusz Nasfeter, angażując do roli Korala w filmie "Ranny w lesie" według powieści Witolda Zalewskiego. Olbrychski miał wówczas 18 lat,
był związany z Teatrem Młodzieżowym TVP pod opieką Andrzeja Konica
i rozpoczynał studia w PWST w Warszawie, których nigdy nie ukończy
W lutym 2009 został zaangażowany do głównej roli męskiej w hollywodzkiej
produkcji pt. "Salt" w reżyserii Philipa Noyce'a, gdzie zagra u boku Angeliny Jolie

z chomika Korttez

  • 188 KB
  • 13 maj 16 14:08
Zbigniew Zapasiewicz (ur. 13 września 1934 w Warszawie, zm. 14 lipca 2009 tamże) – wybitny polski aktor, reżyser i pedagog. W latach 1951-1952
studiował na wydziale chemii Politechniki Warszawskiej. W 1956
ukończył warszawską PWST, gdzie od roku 1987 był profesorem.
Wcześniej, w latach 1969-1971, był prodziekanem wydziału aktorskiego;
od 1979 docentem na wydziale reżyserii tej uczelni, w latach 1981-1984
dziekanem tego wydziału, a w latach 1984-1987 prodziekanem.
Debiutował rolą Ewarysta Galois w Ostatniej nocy wg Leopolda Infelda w Teatrze Młodej Warszawy w 1956. Na ekranie zadebiutował w 1963. Grał kolejno w teatrach: Młodej Warszawy i Klasycznym (1956-1959), Współczesnym (1959-1966), Dramatycznym (1966-1983). Powszechnym (1983-1987). W latach 1987-1990 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego. Następnie pracował w zespole Teatru Polskiego w Warszawie. W ostatnich latach życia ponownie związał się z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Przez wiele lat był stałym współpracownikiem krakowskiego Teatru STU.

zachomikowany

  • 135 KB
  • 13 maj 16 14:08
Witold Conti właśc. Witold Konrad Kozikowski (ur. 1908 w Berlinie,
zm. 1944 w Nicei) - polski aktor i śpiewak. W 1920 przyjechał do Polski.
Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1930-1938 występował
w warszawskich teatrach rewiowych i kabaretach. Okazjonalnie występował
także w Teatrze Letnim oraz Operetce przy ulicy Karowej. Jednocześnie występował w filmach, grając zazwyczaj rolę przystojnych amantów. Wziął udział w następujących filmach: Janko muzykant (1930), Głos Pustyni (1932), Rok 1914 (1932), Każdemu wolno kochać (1933), Śluby ułańskie (1934), Straszny dwór (1936), Ułan księcia Józefa (1937). We wrześniu 1939 wyjechał do Wilna, skąd przedostał się do Francji.
Podczas II wojny światowej występował tam w ośrodkach polonijnych. Zginął podczas bombardowania Nicei.

z chomika Janna_

  • 131 KB
  • 13 maj 16 14:08
Maria Bogda (ur. 25 listopada 1909 we Lwowie, zm. 30 czerwca 1981
w Desert Hot Spring Sky Valley) – polska aktorka. W 1927 roku skończyła
Instytut Filmowy W. Biegańskiego w Warszawie. Przed wojną występowała
w wielu polskich filmach. Była uważana za jedną z najładniejszych polskich aktorek - wygrała konkurs IKC na najpiękniejszy typ Polki. W czasie okupacji pracowała jako kelnerka. W 1961 roku nie wróciła do kraju z gościnnych występów w USA

z chomika Janna_

  • 62 KB
  • 13 maj 16 14:08
Marek Perepeczko (ur. 3 kwietnia 1942 w Warszawie, zm. 17 listopada 2005 w Częstochowie) – polski aktor teatralny i filmowy. Na początku lat 60. występował w Studiu Poetyckim Andrzeja Konica w TVP i w Teatrze Klasycznym.
W 1965 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie.
W tym samym roku zadebiutował na scenie teatralnej i w filmie. W latach 80. przebywał poza granicami Polski. W latach 1997-2003 był aktorem i dyrektorem Teatru im. Mickiewicza w Częstochowie. Wcześniej występował w warszawskich teatrach: Klasycznym i Komedia. W latach 1970-1977 był dyrektorem tego teatru. Zmarł na zawał serca w swoim mieszkaniu w Częstochowie.

z chomika zuzia2303

  • 156 KB
  • 13 maj 16 14:08
Lena Żelichowska, właśc. Helena Żelichowska (ur. 12 sierpnia 1910
w Warszawie, zm. 14 października 1958 w San Francisco), polska aktorka przedwojenna. Jako nastolatka (1926-29) występowała w Teatrze Wielkim,
a następnie w stołecznych teatrzykach rewiowych: "Morskie Oko",
"Wesoły Wieczór", "Rex", "Hollywood" i in. W kinie zadebiutowała w 1933 roku,
u boku Ordonki w "Szpiegu w masce". Szybko zdobyła popularność. Jej uroda, temperament, talent i inteligencja sprawiły, że zaliczano ją do największych gwiazd filmu i teatru. Ostatnią jej rolą była gwiazda kabaretu Kamilla, dla której tracą głowę "wszyscy" mężczyźni. Film wszedł na ekrany w czasie okupacji. Po wybuchu wojny ewakuowała się wraz z mężem do Rumunii, potem przebywała w Indiach (tam urodził się ich syn),
wreszcie po wojnie wyjechała do USA (1946 r.). Nie wróciła już na scenę. Imała się różnych zajęć.
Po samobójczej śmierci męża w 1952 r. pracowała jako manicurzystka. Zmarła 6 lat później w wieku 48 lat.

z chomika Janna_

  • Pobierz folder
  • Aby móc przechomikować folder musisz być zalogowanyZachomikuj folder
  • dokumenty
    0
  • obrazy
    297
  • pliki wideo
    0
  • pliki muzyczne
    0

297 plików
14,79 MB




Zgłoś jeśli naruszono regulamin
W ramach Chomikuj.pl stosujemy pliki cookies by umożliwić Ci wygodne korzystanie z serwisu. Jeśli nie zmienisz ustawień dotyczących cookies w Twojej przeglądarce, będą one umieszczane na Twoim komputerze. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia. Dowiedz się więcej w naszej Polityce Prywatności