Download: Facundo Arana.jpg
Facundo Arana-Coraje jest we mnie
Bohater Ojca Coraje zdradza widzom Zone Romantica swoje sekrety! Oto, co nam opowiedział:
Aktorstwo
Jako piętnastolatek nie wiedziałem jeszcze co chciałbym robić w życiu. Jak każde inne dziecko w tym wieku lubiłem rysować, rysowałem całymi dniami i myślałem, że zostanę lekarzem. Potem, że pójdę na prawo i zostanę adwokatem, jak ojciec. Lubiłem wiele rzeczy, ale ponad wszystko rysowanie. W rzeczywistości mój wybór to zbieg okoliczności. Aktor, prowadzący program dla młodzieży w 1993 roku, zobaczył mnie grającego na saksofonie w metrze. Dostrzegł we mnie jedną z postaci do teatru młodzieżowego.
Zdecydowałem się na aktorstwo, bo zawsze lubiłem opowiadać historie. Wyobrażałem sobie, że zostanę aktorem ulicznym, nie wiem, czy gdzie indziej na świecie często się takich widuje, w Argentynie wielu. Nigdy nie sądziłem, że będę pracował w telewizji, a już zupełnie, że kiedyś aktorstwo stanie się moim zawodem.
Aktorstwo i muzyka są formami wyrazu, które dają mi najwięcej szczęścia. Są tym, co mnie definiuje, poza wieloma innymi rzeczami w życiu.
Moim zdaniem bardzo ważne jest, aby praca pozwalała na to, by żyć w pełni. Należy dążyć w życiu do tego, by praca nie była stratą czasu. Ma sprawiać przyjemność. Wielu ludzi marzy o tym, by być aktorami. Wielu się to udaje. Jednak niewielu może opowiadać historie, które przekraczają granice państwa, z którego pochodzą. Mnie się to udało, już w filmie nakręconym w 1999 roku.
Ojciec Coraje
Ojciec Coraje to był film życia. Mieszały się w nim najsilniejsze emocje. Bardzo lubię kino wartkiej akcji, osadzonej w epoce. Realizacja była naprawdę ciężka pracą. Ale bardzo dobrze szedł biznesowo. Ja mam bardzo dobre wspomnienia ze zdjęć, gdyż był dużym wyzwaniem. Gdy doszliśmy do końca i spojrzeliśmy na to, co za nami, to stwierdziliśmy, że zrobiliśmy kawał dobrej roboty. Jak zrobić film odgrywający się w dawnych czasach? Jakim językiem mówić? Jakich użyć strojów? To przecież ksiądz. Zabija czy nie zabija? Udało nam się to i jestem z tego dumny.
Kręciliśmy scenę, w której ja biegnę i wpadam na jednego z wrogów, dalej stała narzeczona Coraje, która ratuje mu życie. Miałem wbiec, wskoczyć na skrzynię, dalej wskoczyć na bagażnik samochodu, zeskoczyć i spaść na materac. Lubię kręcić takie sceny.
Więc biegnę, chciałem wskoczyć na bagażnik samochodu, ale zahaczyłem nogą i spadłem na ziemię, na plecy, oczywiście nie na materac. To było chyba najsilniejsze uderzenie w moim życiu. A naprzeciwko mnie stała najpiękniejsza kobieta Argentyny, Karina Mazocco. Ja, zamiast leżeć na ziemi i poprosić o pomoc, wstałem i zarządziłem "kręcimy od nowa". Kręciliśmy, ale bolało mnie jeszcze z miesiąc.
Coraje jest we mnie i Yago z Yago, pasion morena, Thomas Ladezma z 009 Central, Ivo, wszystkie te postaci pozostają we mnie. Nie żebym postępował, tak jak oni, bo oczywiście nie, ale pozostają w mojej pamięci. To tak jak nagrywasz płytę, muzyka do ciebie nie należy, ale masz ją w domu. Ja mam ją w sercu.
Jest takie zdanie, które Coraje umierając wypowiada do Acosty. Patrzy na niego i mówi: "Bóg czuwa". Tylko to mówi. To jedyne miejsce, gdzie nie uszanowałem autora. To zdanie wypowiada Coraje, n