W programie obrazy zarejestrowane przy pomocy teleskopu Hubble'a.

Rzut oka na Księżyc, obiekt w przestrzeni kosmicznej położony najbliżej Ziemi. Stanowi on klucz do wyjaśnienia jednego z najstarszych sekretów naszej planety.

Tym razem Basil wybiera się na Wenus - planetę tak gorącą, że woda zniknęła z niej miliardy lat temu. Tamtejsze chmury zawierają kwas siarkowy, który rozpuszcza każdy metal, a ciśnienie jest tak wielkie, że zgniotłoby i zabiło każdego, kto zdołałby wylądować na jej powierzchni. Basil spotyka się z naukowcami, którzy wyjaśniają, jak umożliwić ludziom podziwianie z bliska wielkich wenusjańskich wulkanów. Będzie to realne dzięki intensywnie chłodzonym statkom o konstrukcji podobnej do łodzi podwodnych. Dowiaduje się też o planach NASA, zmierzających do przeniknięcia w głąb wenusjańskiego oceanu gazu za pomocą metalowych balonów. Przeprowadza również wyjątkowy eksperyment, w którym udowadnia, że ludzie mogliby żyć w specjalnych siedliskach umieszczonych wysoko w atmosferze Wenus.

Program przedstawia sylwetki inżynierów, którzy swoją karierę zawodową poświęcili programowi Apollo. Dzisiejszy odcinek opowie o twórcach nowatorskiego pojazdu kołowego Lunar Roving Vehicle

Analiza możliwości życia poza Układem Słonecznym. Czy człowiek mógłby mieszkać w światach stworzonych z gazów lub w wypełnionych gazami i pyłem regionach między gwiazdami?

Twórcy dokumentu zapraszają widzów na wyprawę do czarnej dziury. Dowiemy się, jak powstał wszechświat oraz jak wyglądał proces formowania się gwiazd z pyłu i gazów. Zobaczymy też galaktyki, które na kosmicznych ścieżkach spotykały się i ginęły. Ponadto dzięki zdjęciom z teleskopów wybierzemy się w podróż do centrum Drogi Mlecznej.

Największe kolizje we wszechświecie są efektem zderzenia się galaktyk. Droga Mleczna zmierza w kierunku galaktyki Andromedy, co z pewnością spowoduje w dalekiej przyszłości kolizję. Jednak nie jest to równoznaczne z zagładą Ziemi. Naszą planetę pochłonie rosnące Słońce, które za kilka miliardów lat zmieni się w czerwonego olbrzyma.

Produkcja National Geographic odkrywa tajemnice i skarby fascynującego imperium, które powstało 5 tysięcy lat temu. Opowieść o Egipcie przedstawiają: legendarny aktor, rodowity Egipcjanin, Omar Sharif i Kate Maberly wspólnie z czołowymi ekspertami historii imperium egipskiego, oraz wielokrotnie nagradzanymi filmowcami. To niepowtarzalna okazja odbycia niesamowitego lotu na Nilem, najdłuższą rzeką świata, nad wspaniałymi piramidami w Gizie.

Hawaje to wyspy najbardziej na całej planecie oddalone od lądów. Ich powstanie frapuje ludzi od pokoleń. Opowieść o wulkanach, tsunami i dziwnych siłach z głębi Ziemi.

W latach 1950-53 na Półwyspie Koreańskim toczyła się wojna, w którą zaangażowały się światowe mocarstwa. Sytuacja międzynarodowa była jeszcze bardziej napięta niż podczas kryzysu kubańskiego i wydawało się, że trzecia wojna światowa może wybuchnąć w każdym momencie. Obie strony podejrzewały, że wojna w Korei jest wstępem do większego i groźniejszego konfliktu na skalę światową. Po raz pierwszy i ostatni w historii zimnej wojny na polu bitwy spotkały się jednocześnie Chiny i Związek Radziecki z jednej strony i Stany Zjednoczone wraz z zachodnioeuropejskimi sojusznikami z drugiej . Armie Chin brały udział w wielkich starciach lądowych z wojskami ONZ. O dominację w powietrzu nad Koreą Północną walczyły samoloty chińskie, radzieckie i amerykańskie. Konflikt ten zmienił stosunki między Wschodem a Zachodem i miał kluczowe znaczenie dla zmiany sposobu prowadzenia wojen.

Działania wojenne na płaskowyżu wokół Khe Sanh trwały przez ponad rok. W rzeczywistości była to nie jedna bitwa, a seria połaczonych ze sobą starć. Żadne z nich nie miało decydującego znaczenia strategicznego, a mimo to media poświęcały im nieproporcjonalnie dużo uwagi. Obronę Khe Sanh przyrównywano stale do obrony Dien Bien Phu przez wojska francuskie 13 lat wcześniej. Przez 77 dni oblężenia prasa wciąż wróżyła klęskę piechoty morskiej. Mimo pewnych podobieństw obie bitwy pod względem taktyki i strategii miały ze sobą niewiele wspólnego. Media nie dostrzegały, że w bitwie o Khe Sanh brało udział zaledwie 6680 marines, zaś przeciwnik musiał użyć aż 4, a potem 5 dywizji, które zablokowane pod Khe Sanh nie mogły wesprzeć ofensywy "Tet"

Po zakończeniu II wojny światowej, 4 września 1945 roku, południe Korei zajął XXIV Korpus Armii Stanów Zjednoczonych. Północ była okupowana przez Armię Czerwoną od 12 sierpnia. Kraj podzielił się na dwie części; granicę wyznaczał 38. równoleżnik przebiegający na północ od Seulu. Chociaż ONZ próbowała zorganizować wybory władz, które zjednoczyłyby obie części kraju, starania te nie dały żadnego rezultatu. Wojska północnokoreańskie przekroczyły 38. równoleżnik o godzinie 4.00 dwudziestego piątego czerwca 1950 roku. Ani Amerykanie, ani Koreańczycy z Południa nie byli na to przygotowani. Generał Douglas MacArthur stworzył plan desantowego ataku, którym chciał zaskoczyć nieprzyjaciela i przeciąć mu linie komunikacji, co zmusiłoby wojska północnokoreańskie do wycofania się za 38. równoleżnik. Ponieważ armia amerykańska i południowokoreańska była wówczas na skraju klęski, wielu uznało ten plan za zuchwały, nierozważny i skazany na porażkę.

Szczere spojrzenie na seks, narkotyki, skandale wielkich ludzi, militarne wpadki i morderstwa w starożytnych czasach. W programie rekonstrukcje i wywiady ze specjalistami.

Europejscy monarchowie, widząc upadek Bastylii, obalenie francuskiego króla i ustanowienie władzy konstytucyjnej, powinni byli natychmiast zdecydować się na wojnę z rewolucjonistami, choćby po to, by zabezpieczyć się przed wybuchem podobnych rewolt w swoich krajach. Tak się jednak nie stało, przede wszystkim z powodu wydarzeń w innych częściach Europy, głównie na wschodzie. Fryderyk Wilhelm II, dumny ze zdobycia Holandii w roku 1787 i zadowolony z nabytków terytorialnych podczas pierwszego rozbioru Polski, liczył na dalsze zdobycze: Gdańsk i Toruń. Z kolei Austriacy i Rosjanie byli zajęci toczeniem wojen ze Szwecją i Turcją. Ponieważ wszystkie potęgi kontynentalnej Europy były zaangażowane przez dwa lata w intrygi i konflikty we wschodniej Europie, Francuzi mogli bez przeszkód, niemal niezauważenie, pielęgnować nowo narodzoną rewolucję.