FILMY_RELIGIJNE

● Część - 1/2
● Tytuł oryginalny: Don Milani - Il priore di Barbiana
● Gatunek: Biograficzny
● Produkcja: Włochy

● Film przedstawia losy księdza Don Lorenzo Milani'ego, poczynając od dnia 6 grudnia 1954 roku, kiedy przybywa do małej wioski Barbiana, położonej w górach Giovi. Brak tam elektryczności i bieżącej wody. Jak sam mówi jest to "miejsce, gdzie z samotności rodzi się cierpienie i szaleństwo". Postanawia pomóc mieszkańcom, zwłaszcza tym najmłodszym. Tworzy szkołę, w której sam zostaje nauczycielem. Z czasem jego metody nauczania stają się sławne we Włoszech. Angażując się jednak w pracę z dziećmi zapomina o własnym zdrowiu, które pogarsza się z miesiąca na miesiąc. Swoje dzieło kontynuuje, mimo wielu przeciwności, aż do śmierci 26 czerwca 1967 roku. ●

● Część - 1/2
●Tytuł oryginalny: Padre Pio
●Gatunek: Biograficzny, Dramat, Religijny
●Produkcja: Włochy

●Niezwykła i wzruszająca opowieść o włoskim świętym, którego zna cały świat. Ojciec Pio, zwykły zakonnik mieszka całe życie w San Giovanni Rotondo. Tam zostaje naznaczony niezwykłymi darami Bożymi. Otrzymuje stygmaty, posiada dar bilokacji i zapachu świętości. Ówczesna nauka nie potrafi wyjaśnić tych nadprzyrodzonych znaków. Sceptycznie nastawiona postawa hierarchii Kościoła kontrastuje z uwielbieniem zakonnika przez zwykłych, prostych wiernych, którzy tłumnie gromadzą się na każdej Eucharystii, odprawianej przez niego. Mimo wielu przeciwności losu oraz wielkiego cierpienia Ojciec Pio daje świadectwo wiary oddając się Bogu.
W 2002 r. został kanonizowany przez Jana Pawła II.

●Tytuł oryginalny: Glocken aus der Tiefe / Bellsfrom the Deep
●Gatunek: Dokumentalny
●Produkcja: Niemcy, USA

●Dokument, którego podtytuł brzmi: "Wiara i przesądy w Rosji", jest zbiorem niezwykłych historii z różnych stron Rosji i zapisem rytuałów.
Jak głosi wierzenie, na Syberii stał się cud. Bóg wysłuchał modlitw
mieszkańców wioski i uratował ją przed najazdem Mongołów zalewając wodą. Do
dzisiaj ludzie wierzą, że gdy jezioro zamarznie i są dogodne warunki, widać
pod lodem zalaną wioskę, słychać wydobywający się z głębi śpiew i bicie
dzwonów. A to tylko jeden z tematów poruszanych w tym wspaniałym dokumencie!
Jest tu Juri – artysta specjalizujący się w grze na dzwonach, jest inny
Juri - egzorcysta, jest również uzdrowiciel Alan, przy którym Kaszpirowski
to pikuś, jest wreszcie facet, co wygląda jak Jezus. We wspaniały sposób pokazał Werner głęboką wiarę i przesądy zacofanych nieco Rosjan żyjących na co dzień w sposób, który na myśl przywodzi nasze prababcie.
Mocny film ze wspaniałą muzyką i mistycznym nastrojem.

Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Choć minęło prawie 100 lat od tamtejszych wydarzeń, to jednak bł. Karolina wciąż wzrusza i zachwyca. Dla młodych jest przykładem czystości i niekwestionowanym autorytetem moralnym, dla wielu wsparciem w czasie cierpienia i orędowniczką przed Bogiem.
Film zawiera historyczne fragmenty Mszy św. beatyfikacyjnej oraz wypowiedzi osób, które już nie żyją ale ich świadectwa ze spotkania z Karolinę zostały zarejestrowane.
Pani Maria Kotwa, która jako dziecko spotkała Karolinę, opowiada o tym przeżyciu i przekazywanych w formie ustnego przekazu relacji z zachowania żołnierza po zabójstwie Karoliny. Pani Władysława Kurtyka – siostrzenica bł. Karoliny – przekazuje nieznane z innych publikacji informacje dotyczące rodziny Kózków.
Film ukazuje aktualne miejsca kultu bł. Karoliny oraz świadectwa rodaków i pielgrzymów.

"Czyż święci są po to, ażeby zawstydzać?... Czasem konieczny jest taki zbawczy wstyd, ażeby zobaczyć człowieka w całej prawdzie. Potrzebny jest, ażeby odkryć lub odkryć na nowo właściwą hierarchię wartości. Potrzebny jest nam wszystkim, starym i młodym. Chociaż ta młodziutka córka Kościoła tarnowskiego, którą od dzisiaj będziemy zwać błogosławioną, swoim życiem i śmiercią mówi przede wszystkim do młodych. Do chłopców i dziewcząt. Do mężczyzn i kobiet.
Mówi o wielkiej godności kobiety: o godności ludzkiej osoby. O godności ciała, które wprawdzie na tym świecie podlega śmierci, jest zniszczalne, jak i jej młode ciało uległo śmierci ze strony zabójcy, ale nosi w sobie to ludzkie ciało zapis nieśmiertelności, jaką człowiek ma osiągnąć w Bogu wiecznym i żywym, osiągnąć przez Chrystusa."
Jan Paweł II

Gatunek: Dramat, Przygodowy, Biblijny
Produkcja: Niemcy, USA, Włochy

Kolejny film z realizowanego od 1994 roku biblijnego cyklu, będącego pierwszą telewizyjną adaptacją Starego Testamentu.

Na tronie imperium zasiada król Aswerus. Pewnego wieczora jego żona Wasti odmawia mu posłuszeństwa. Za namową Hamana, król, zgodnie z surowym prawem perskim, skazuje ją na wygnanie. Następnego dnia żałuje tej decyzji, jest jednak za późno - prawo zakazuje mu cofnięcia dekretu. Haman podpowiada królowi, by dziewice z całego imperium sprowadzić do królewskich haremów, a władca wybierze jedną z nich na nową żonę.
Ludzie króla siłą uprowadzają dziewczęta z ich domów. Przerażony Mardocheusz usiłuje ukryć Hadassę. Żołdacy znajdują ją jednak. W ostatniej chwili starzec nakazuje dziewczynie, by ukryła swoje pochodzenie i przybrała imię Estera. Równie mądrej i sprytnej co pięknej Hadassie udaje się nie tylko postąpić zgodnie z radą wuja, lecz nawet dostąpić najwyższego zaszczytu. Król Aswerus wybiera Esterę i czyni ją królową Persji i Medii.
Tymczasm Mardocheusz, widząc w tym ukryty zamysł Pana, stara się znaleźć jak najbliżej podopiecznej. Udaje mu się zostać pomocnikiem poborcy danin, co umożliwia mu stałe przebywanie w jednej z pałacowych bram. Dzięki temu wykrywa spisek, o którym donosi Esterze i ta ratuje życie królewskiemu małżonkowi. Jednocześnie jednak w łaski Aswerusa wkrada się Haman i zostaje pierwszym ministrem. Żydzi są ciągle solą w jego oku. Nie może znieść, że rządzą się swoimi prawami, bogacą, piastują ważne urzędy.
Mardocheusz, choć wie, że należy strzec się Hamana, nie okazuje mu należnego szacunku. Obrażony jego hardością wezyr podburza króla przeciw Żydom i namawia, by ich wymordować. Aswerus daje mu w tej sprawie pełnię władzy.
Haman rozsyła do prowincji imperium dekret, nakazujący wymordowanie wszystkich Żydów jednego dnia, który wyznaczył rzucając losy (hebr. purim). Mardocheusz najpierw nie może w to uwierzyć, potem wpada w rozpacz. Niektórzy Żydzi szybko wyjeżdżają. On próbuje szukać ratunku. Nakazuje Esterze, by poszła do króla i wstawiła się za swoim ludem. Do władcy jednak nawet żona nie może udać się bez wezwania. Estera łamie ten zakaz. Wyjawia królowi motywy zamysłu Hamana i jednocześnie przyznaje się do swego pochodzenia.
Haman kończy na szubienicy. Jego stanowisko zajmuje Mardocheusz. Żydzi zaś, na pamiątkę tych wydarzeń, do dziś obchodzą święto purim.

Gatunek: Dokumentalny

Świątobliwy kapucyn, stygmatyk, czytający w duszach, upraszający cuda, nawracający zatwardziałych grzeszników, uzdrawiający ciała, mający zdolność bilokacji i oddziaływania na odległość, nawet na ludzi, którzy nie wiedzieli o jego istnieniu. Słynny ze swych spowiedzi, w których sam mówi penitentom o zapomnianych grzechach sprzed lat, nigdy nie wyznawanych. Mistyk, odprawiający Mszę świętą Wszechczasów w takim napięciu modlitwy, że kto to raz z nim przeżywał — zapamiętał na całe życie.

Gatunek: Dokumentalny

Ten pokorny zakonnik ze zgromadzenia kapucynów zadziwił świat swoim życiem oddanym bez reszty modlitwie i słuchaniu braci. Niezliczone rzesze ludzi przybywały do klasztoru w San Giovanni Rotondo, aby się z nim spotkać, i to pielgrzymowanie nie ustało nawet po jego śmierci.

Gatunek: Dokumentalny

Nagranie z ostatniej Mszy Świętej sprawowanej przez Ojca Pio 22 września 1968 roku.
Ostatnią Mszę św. w swoim życiu Ojciec Pio odprawił 22 września 1968 r. Obchodził wówczas 50. rocznicę stygmatyzacji. Do San Giovanni Rotondo przyjechało w tym czasie około 200 tysięcy wiernych na pierwszy międzynarodowy Kongres Grup Modlitwy.

Eucharystia była bardzo uroczysta, śpiewana, ku czci Najświętszej Maryi Panny. Ojciec Pio poruszał się wolno, część Mszy św. odprawił na siedząco. Wielokrotnie przerywał śpiew, zdarzało się, że o czymś zapominał. "(...) był nieobecny, tak jakby był w innym wymiarze" - wspominał po latach służący wówczas do Mszy św. ministrant. Po zakończeniu Mszy św. Ojciec Pio z trudem podniósł się z krzesła i nagle stracił równowagę. Z pewnością by upadł, gdyby nie podtrzymali go asystujący księża. Natychmiast przeniesiono go do celi.
W trakcie ostatniej Mszy św. Ojca Pio do ołtarza podeszły dwie dziewczynki w strojach komunijnych. Dziewczynki znalazły się tam za sprawą ich ciotki - rzymianki Marisy Liberati - duchowej córki Ojca Pio. Kobieta ta dwa razy w miesiącu przejeżdżała do San Giovanni Rotondo, aby się wyspowiadać. Jej marzeniem było, aby Ojciec Pio udzielił Pierwszej Komunii św. jej siostrzenicom. Zakonnik zgodził się, a dziewczynki przygotowały się do przyjęcia sakramentu. Jednak rodzice dziewcząt z różnych powodów odkładali ich wyjazd do San Giovanni Rotondo. Czas uciekał. W połowie września 1968 r. pani Liberati wybierała się na pielgrzymkę do Lourdes. W przeddzień wyjazdu miała sen, w którym Ojciec Pio nakazywał jej, by natychmiast przywiozła dziewczynki. Kobieta zrozumiała, że trzeba się spieszyć. Kupiła dziewczynkom białe stroje, zrezygnowała z pielgrzymki do Lourdes i pojechała do San Giovanni Rotondo. Ojciec Pio komunikował najpierw Łucję a potem Annę Fanoni. W ten sposób Anna zamknęła listę osób, które otrzymały Komunię św. z jego rąk. Tej nocy Ojciec Pio zmarł.Anna Fanoni jako ostatnia osoba przyjęła Komunię św. z rąk Ojca Pio.