Audiobuki 2026

Warszawę zalewa fala tajemniczych morderstw, których rozwiązaniem będzie musiał się zająć komisarz Nowak – człowiek zmęczony prywatnymi problemami, traktujący pracę jako swoistą ucieczkę od wszystkiego, co go otacza na co dzień. To nie pierwszy raz, kiedy będzie się musiał zmierzyć ze sprawami przerastającymi innych policjantów...

Tomasz Konatkowski to polski pisarz specjalizujący się w powieściach kryminalnych, które zostały docenione przez czytelników nie tylko w Polsce. Specyficzny klimat Warszawy, ciężka atmosfera morderstw, a także nieoczywisty główny bohater to elementy, które wyróżniają książki Konatkowskiego na tle innych pisarzy.

W bezkresnych lasach szwedzkiego regionu Roslagen w niewyjaśnionych okolicznościach giną ludzie. Śledztwo prowadzi Jednostka Specjalna – wydział policji zajmujący się właśnie takimi nietypowymi sprawami. Do zadań młodej funkcjonariuszki Jednostki – Hedvig Ask, pracującej na stanowisku asystentki, należy przesłuchiwanie świadków tych zagadkowych wydarzeń.

Kiedy była małym dzieckiem, Hedvig straciła rodziców również w bardzo dziwnych okolicznościach. Lena, jej adopcyjna matka, jest szefową Jednostki i Hedvig podejrzewa, że wie na temat śmierci jej rodziców dużo więcej, niż się do tego przyznaje. Podobno to był wypadek, lecz przebłyski pamięci Hedvig wskazują na coś innego. Podczas przesłuchań świadków w okolicy Roslagen w Hedvig budzą się wspomnienia i odżywają emocje.

Hedvig zostaje wysłana na przesłuchanie świadka, po tym jak jakaś kobieta zmusiła swojego męża do wejścia na cienki lód na jeziorze i pozwoliła, by się utopił. Następnego dnia Ingmarie Appelgren, świadek wydarzenia, dzwoni do Hedvig, ponieważ w lesie zauważyła jakąś podejrzaną osobę. Hedvig przekonuje swoją przyjaciółkę i zarazem koleżankę z pracy, Jasmine, by z nią tam pojechała. Kobieta, którą śledzą, wydaje się Hedvig dziwna i znajoma zarazem.

Druga część trylogii o Dolinie Mroku. Udul i Gret Orin wyruszają w pełną niebezpieczeństw podróż, by zmierzyć się z tajemnicą grycht. To za ich sprawą ludzie z Gruaron są porywani, a ich dalszy los pozostaje nieznany. Dwaj wędrowcy muszą nie tylko zmierzyć się z zewnętrznym niebezpieczeństwem, lecz również z konfrontacją swych charakterów, losów i osobowości.

Dziennikarka (m.in. „Dziennik", „Magiel", „Click!") i autorka powieści fantasy. Jej debiutancką powieścią była „Gildia Hordów" (2009), pierwsza część trylogii Doliny Mroku. Interesuje się RPG oraz badaniami nad sztuczną inteligencją.

Ostatnia część trylogii o Dolinie Mroku. Trzej wędrowcy wyruszają w pełną niebezpieczeństw wyprawę. Podążają do nieprzyjaznej krainy, gdzie kryje się rozwiązanie tajemnicy porwanych ludzi, których krwiożercze bestie uprowadzają znad Dolin Gruaron. „Pieśni żywych skał" przesycone są cierpieniem, jednak bohaterowie ciągle wierzą w to, że uda im się pokonać przeciwności.

Dziennikarka (m.in. „Dziennik", „Magiel", „Click!") i autorka powieści fantasy. Jej debiutancką powieścią była „Gildia Hordów" (2009), pierwsza część trylogii Doliny Mroku. Interesuje się RPG oraz badaniami nad sztuczną inteligencją.

Wstrząsająca relacja z reporterskiego śledztwa i bezpośredniej pracy z policjantami prowadzącymi dochodzenia w sprawie zabójstw czarnoskórych mieszkańców USA.

Finalistka Barnes and Noble Discover Great New Writers Award w kategorii literatury faktu. Książka Roku 2015 według „New York Timesa”, „The Wall Street Journal”, „USA Today”, „Chicago Tribune”, „The Boston Globe”, „The Economist”.
Czterdziestoczteroletni John Skaggs, doświadczony detektyw z wydziału zabójstw w Los Angeles, był głównym śledczym w sprawie śmierci piętnastoletniego Dovona. Zamordowany chłopak był synem Barbary Pritchett, której babka zbierała jeszcze bawełnę na plantacjach Luizjany. Białego gliniarza głosującego na republikanów i czarną kobietę mieszkającą w lokalu opłacanym z państwowego zasiłku połączyła śmierć, która okazała się częścią znacznie poważniejszego zjawiska.

Skaggs poświęcił się jednemu celowi: chciał sprawić, by życie czarnoskórych, tak jak życie wszystkich Amerykanów, było realnie chronione przez instytucje do tego powołane. Zabójstwo Dovona potraktował tak samo, jak traktuje się zabójstwa największych gwiazd. Dzięki niemu sprawa syna Barbary jako jedno z nielicznych „czarnych morderstw” została rozwiązana. Gdyby zajmował się nią ktoś inny, akta zostałyby zapewne odłożone na półkę.

Książka Jill Leovy jest owocem jej ponad dziesięciu lat reporterskiego śledztwa i bezpośredniej pracy z policjantami prowadzącymi dochodzenia. To w sprawie Dovona było jednym z nich.

„Wszyscy wiedzą” została nominowana do National Book Critics Circle Award w kategorii literatury faktu. Książka jest również jedną z finalistek Barnes and Noble Discover Great New Writers Award w kategorii literatury faktu. Bestseller „New York Timesa” . Książka Roku 2015 według „The New York Times”, „The Wall Street Journal”, „USA Today”, „The San Francisco Chronicle”, „Chicago Tribune”, „The Boston Globe”, „The Daily Beast”, „The Globe and Mail”, Amazon.com i „The Economist”.

Pierwsze wejście na ośmiotysięcznik opisane w kultowej książce o górze, która nie zna litości.

Annapurna to pierwszy w historii zdobyty ośmiotysięcznik. Dokonali tego Maurice Herzog oraz Louis Lachenal 3 czerwca 1950 roku, w dodatku bez szczegółowych map i bez butli tlenowych. I zanim ktokolwiek zdołał wspiąć się tam ponownie, musiało minąć dwadzieścia lat. Był to moment przełomowy w historii alpinizmu, który na nowo zdefiniował granice ludzkich możliwości.

Francuska wyprawa borykała się z wieloma problemami: kapryśną pogodą, przenikliwym mrozem, ostrym słońcem wywołującym ślepotę, brakiem tlenu i lawinami. A przede wszystkim z górą, z którą nie ma żartów.

„Annapurna” to kultowa lektura dla wszystkich wielbicieli wspinaczki. Ale również – zdaniem czytelników – jedna z najlepszych książek o wyprawach w wysokie góry, o przezwyciężaniu słabości i odnajdywaniu piękna w najbardziej nawet ekstremalnych doświadczeniach.

Ta książka zmienia życie. Pokazuje drogę na biegun – nasz własny biegun. Obala wymówki, którymi posługujemy się, żeby usprawiedliwić niepowodzenia.

„Wyprawa” jest książką o podróżowaniu przez życie. Warto się na tę wyprawę zabrać razem z Markiem Kamińskim.

Kontrowersyjny autor powraca z opowiadaniami pod jeszcze bardziej kontrowersyjnym tytułem. „Bóg nie ma ptaszka" to zbiór piętnastu opowieści, których bohaterami są współcześni mężczyźni. Na pierwszy rzut oka całkowicie się od siebie różnią – raz jest to pastor, innym razem pisarz z nałogami albo zraniony gangster. Szybko okazuje się, że mężczyzn łączy wspólny świat, który stawia im podobne wymagania i nieustannie rzuca wyzwania. Czy są w stanie im podołać?

K.S. Rutkowski jak zwykle przedstawia rzeczywistość męskim okiem. Nie ucieka przed trudnymi tematami. Nie owija w bawełnę. Pisze wprost, używając dosadnego języka.

K. S. Rutkowski – (ur.1974) polski pisarz. Pochodzi z Koszalina. Zadebiutował na łamach czasopisma kulturalnego „Lampa i Iskra Boża" w 2001 roku opowiadaniem „Brudne historie". Został dostrzeżony w wielu konkursach literackich, jest laureatem m.in. I Ogólnopolskiego i Polonijnego Konkursu Literackiego im. Zenona Przesmyckiego "O Laur Miriama" - Radzyń Podlaski 2003. W swoich utworach nie boi się odważnych scen i dosadnego języka. Jego twórczość bywa kontrowersyjna. Wybrane publikacje: „Kryminał tango" (I wyd. 1999), „Brudne historie" (2006), „Chiński ekspres" (2009), „W niewoli seksu" (2014).

Mroczne kulisy władzy, narkobiznesu i korupcji, o których nikt nie ma odwagi mówić.

Tajemniczy i niedostępny Stokroć jest weteranem wojennym. Pracuje dla jednej z najbardziej utajnionych komórek argentyńskich służb specjalnych. Tym razem ma chronić hiszpańską prawniczkę, przybywającą w interesach do Buenos Aires. Szybko okazuje się, że są to brudne interesy, w których poza gangsterami po uszy tkwią politycy i biznesmeni. Na każdym kroku prawda miesza się z kłamstwem. Gdy w grę wchodzą namiętności i miłosna obsesja, zaczyna się pełnokrwisty argentyński thriller. Uzależnia jak narkotyk.

To wszystko prawda. Naprawdę zdarzało się, że bomby atomowe były gubione, przypadkowo podpalane, a Amerykanom udało się niechcący zrzucić jedną na własny kraj.

Jeśli zaniepokoił cię serial „Czarnobyl”, „Atomowe wpadki” sprawią, że zjeży ci się włos na głowie. Okazuje się, że co najmniej od połowy XX wieku ludzkość cały czas balansuje na krawędzi atomowej zagłady!

Co najmniej kilkanaście razy historie o atomowych w(y)padkach wydostawały się z wojskowych archiwów na światło dnia i nieraz doprowadziły do poważnych międzynarodowych kryzysów. Ale ile było podobnych wypadków, o których nikt nie wiedział? Przynajmniej do dzisiaj, kiedy odtajniono część archiwów i ujawniono niewiarygodną prawdę.

Andrzej W. Sawicki, znany autor historycznych kryminałów, rusza na literackie śledztwo, by poznać szczegóły tych zajść.

A świstak siedzi i zawija je w te sreberka... Bo to zła kobieta była.
Ciemność widzę, ciemność! Jestem za, a nawet przeciw.
Kończ waść! Wstydu oszczędź! Momenty były?
Nic dwa razy się nie zdarza. Pan jest zerem.
Pasta Kiwi but ożywi. Polak potrafi.
Przychodzi baba do lekarza. Sie ma!
Śpiewać każdy może... Wisła pany.
Za czym kolejka ta stoi?

Najbardziej błyskotliwy specjalista od polszczyzny o pięciuset najważniejszych polskich zdaniach. Jerzy Bralczyk nie tylko zebrał najsłynniejsze polskie zdania, ale także stworzył niezwykłą opowieść o polskiej mentalności, która odbija się w tym, jak mówimy na co dzień i od święta.

Są tu literackie cytaty, zdania wielkich Polaków, codzienne powiedzenia, toasty, przekleństwa, zawołania kibiców i hasła reklamowe, które zrobiły zawrotną karierę w języku potocznym. Każde z nich opatrzone brawurowym, ale też wnikliwym komentarzem opowiadającym o genezie i zmiennych losach najsłynniejszych polskich zdań.

Zona – pas ziemi przy granicy polsko-białoruskiej. Zona – miejsce, gdzie władza sprawdza, jak daleko może się posunąć. Zona – nowa biała plama na mapie.

Wyobraź sobie. Któregoś dnia po prostu zajmują twoją ziemię, a ty nie masz nic do gadania. Świecą latarkami nocą w okna domów. Rewidują cię, gdy wychodzisz z domu i gdy wracasz. Celują do ciebie z karabinów, bo przyłapali cię na spacerze w lesie.

Kim są? Nie twoja sprawa. Noszą mundury, więc masz ich słuchać i nie dyskutować.
Wyobraź sobie. Nie możesz pracować, bo skoro żyjesz w zonie, a zona to strefa zamknięta, to co ty tu w ogóle robisz? Łapią cię, gdy jedziesz po zakupy i straszą, że zamkną. Krzyczą, bo znaleźli w twoim samochodzie batoniki, śpiwór, suche liście. Dla nich to dowody na to, że pomagasz uchodźcom, czyli w ich oczach groźnym agentom obcych mocarstw. W zonie pomaganie bliźniemu jest karalne – rozkaz władz.

Wyobraź sobie. Jeśli sprzeciwisz się bezprawiu zony, władza wyśle na ciebie swoich uzbrojonych po zęby ludzi. Jeśli ośmielisz się dopominać o prawa człowieka – władza publicznie obwoła cię idiotą albo zdrajcą ojczyzny.

Zresztą nic sobie nie wyobrażaj. Zona wydarzyła się naprawdę. W XXI w., w środku Europy. W Polsce.

Wojna wygnała ludzi z Warszawy, zostali tylko ci, którzy zdążyli zejść pod ziemię. Ocaleni w tunelach, na stacjach i podziemnych dworcach wiodą trudny żywot w mroku, zimnie i wilgoci, walcząc o jedzenie i kąt do spania. Na Ursynowie swoją domenę buduje emerytowany kapitan wojska polskiego, pod Wisłą realizuje swoje ambicje kapral-dezerter. Zachowawczy stary wyga i agresywny młody wilk – stołeczna kolej podziemna jest dla nich dwóch za mała, a starcie takich charakterów musi skończyć się wielką wojną. Wojną w tunelach, wojną na peronach, wojną w ruinach wymarłego miasta, gdzie pośród zwiadowców, stalkerów i kobiet-wojowniczek bohaterem może stać się każdy. Nawet mały chłopiec… Poznaj legendę warszawskiego metra, dowiedz się, za co zginął Licznik, czemu Przymierze nazywane jest Ostatnim i dlaczego Madonna Tuneli patronuje właśnie stalkerom!

Profesor Jerzy Bralczyk tropi zmieniające się znaczenia wyrazów i zaskakujące powroty słów – wydawałoby się – skazanych na zapomnienie. Obok słów wielkich, które każą stawać na baczność, są też słowa-perełki, które swoim brzmieniem, historią, znaczeniem, emocjonalnym tłem budzą zdumienie i radość z ich ponownego odkrycia. Profesor, czytając zapiski o słowach, nie tylko opowiada o metamorfozach polszczyzny czy przemianach naszej obyczajowości, kultury i polityki, ale także poprzez interpretację, szelest książki, intonację zaprasza nas do swojego świata.

Lekarze, którzy zostali zbrodniarzami

Sympatyczny elegancik Karl Brandt oraz nielubiany flejtuch Theo Morell to dwaj lekarze, którym Adolf Hitler bezgraniczne ufał. Pierwszy był lekarzem przybocznym, towarzyszył dyktatorowi w podróżach, w razie wypadku gotów operować w każdych warunkach. Drugi był jego lekarzem osobistym, znał nawet najbardziej sekretne wybryki organizmu Adolfa i wstydliwe tajemnice jego ciała. Łączyła ich wzajemna niechęć i zaciekła rywalizacja o względy „pacjenta A.”

Bartosz Wieliński śledzi jednak losy nie tylko dwóch najbliższych Hitlerowi doktorów, ale także wielu kluczowych postaci nazistowskiego środowiska medycznego, które przedłożyły wierność zbrodniarzowi ponad misję leczenia i ratowania ludzkiego życia. Wszyscy oni byli uwikłani w działanie śmiercionośnej machiny nazistowskiego systemu.

W pasjonującej książce autor łączy kropki i pokazuje, jak karierowiczostwo, żądza władzy i poczucie bezkarności stworzyły państwowy program mordowania niepełnosprawnych intelektualnie dzieci, eutanazji ludzi obciążonych chorobami dziedzicznymi, borykających się z nałogami lub cierpiących na ataki padaczki, czy wreszcie zabijania ciężko rannych żołnierzy "niewartych" transportu do szpitali i leczenia, a następnie otworzyło drogę do bestialskich eksperymentów medycznych na więźniach obozów koncentracyjnych

Tę pełną napięcia i mrożących krew w żyłach faktów książkę czyta się jak thriller.