jaskola86

„Zakopane. Luftkurort 1940”, to brawurowo opowiedziana przygodowo-szpiegowska historia rozgrywająca się w starannie odtworzonej scenerii Zakopanego z początkowych miesięcy wojny.

Zima 1940 roku. Kończy się pewna epoka w historii miasta pod Giewontem. Przedwojenne, wieloetniczne Zakopane, gdzie żyli obok siebie Polacy, Górale, Żydzi, Niemcy i Ukraińcy, przeobraża się w kurort dla niemieckich lotników. Powstaje Goralenvolk. Okupanci rozpoczynają przebudowę miasta. Zakopane ma wkrótce wizytować Heinrich Himmler, a zaciszny kurort pod Tatrami zostaje wybrany jako miejsce spotkania tajnych delegacji.

W takim czasie do miasteczka przybywa pewien młody uciekinier, który nie wie jeszcze, że odnajdzie tutaj wielkie uczucie a jego samego dopadną nie mniejsze kłopoty.

Kryminalna atmosfera, tajemnice, zamknięta społeczność i trudne relacje w niewielkiej policyjnej ekipie.

Komisarz Sokół zostaje warunkowo przywrócony do służby i wysłany do Nawidowa, gdzie zmowa milczenia kryje oprawcę. Tu każdy nowy jest obcy, a mieszkańcy zamykają przed nim drzwi, usta i duszę. Tajemniczy przestępca ma jeszcze jedną potężną broń – legendy. W Nawidowie zła nie czyni człowiek, lecz słowiański demon – mamuna, leszy, szeptucha, wieszczy, a może sam diabeł. Według mieszkańców to demony stoją za ich tragedią, dlatego by ich bardziej nie rozzłościć, akceptują swój los. Choć dzieją się niepokojące rzeczy, nikt nie prosi o pomoc.

Kto tajemnic szuka, ten diabła spotyka.