FILMY_RELIGIJNE

_____ Świadectwo bohaterki filmu "Joni" _____
Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: USA

Znana autorka, artystka i mówczyni Joni Eareckson Tada niesie zachęcające przesłanie nadziei w wykładzie "Nadzieja to najlepsza rzecz"
Każdy człowiek po przeżyciu takiej tragedii załamał by się na zawsze. Joni pomimo chwil zwątpienia załamania nie poddała się. Historia Joni pokazuje człowiekowi jak bardzo ważna jest wiara w Boga, samozaparcie, wytrwałość w walce z chorobą niepełnosprawnością.
,,Nie przypisuj wielkiego znaczenia rzeczom, które zrobiłem posługując się rękami. Daleko ważniejsze jest wykształcenie własnego charakteru i pozostawienie po sobie czegoś, co tkwi wewnątrz nas. A tego nie wypracuje się rękami”.
Kiedy przeżyjemy jakąś tragedie w wyniku której staniemy się niepełnosprawni wydaje się nam że nic już nie możemy zrobić samodzielnie, jednak zawsze pomimo niepełnosprawności zawsze są jakieś rzeczy które możemy robić które dadzą nam satysfakcje trzeba tylko pracować nad doskonaleniem tego

Gatunek: Biblijny
Produkcja: Francja, Niemcy, USA, Włochy

Jeremiasz, wielki prorok w Judzie, działający od około 625 do 585 roku przed Chrystusem, był synem kapłana Chilkiasza. Urodził się w wiosce niedaleko Jerozolimy, gdzie spędził prawie całe życie. Bóg objawił się Jeremiaszowi, ostrzegając przed grożącym niebezpieczeństwem. Miał nakłonić lud Judy, by zmienił swe postępowanie. W przeciwnym razie spotka ich kara za grzechy. Kraj i miasto podbiją wrogowie, a mieszkańcy zostaną uprowadzeni do Babilonu.

Tytuł oryginalny:
Gatunek: Biograficzny, Dramat, Historyczny, Biblijny
Produkcja: Niemcy, Włochy

Film opowiada historię znanej kobiety, nawróconej grzesznicy i wyznawczyni Chrystusa, Marii Magdaleny.
Maria mieszka wraz ze swoim mężem w Magdali. Jednak Amos (jej mąż) wręcza jej list rozwodowy oskarżając ją o niepłodność. Upokorzona Maria postanawia się zemścić i wyjeżdża z rodzinnej miejscowości z prefektem rzymskim. Kobieta też poznaje Jana Chrzciciela, który jest podejrzewany o podburzanie tłumu i za to w końcu zostaje ścięty. Maria zostaje publicznie zgwałcona i okrzyknięta ladacznicą. Trafia na dwór drugiej żony Heroda, Herodiady. Po wielu cierpieniach dzięki Jezusowi znajduje sens swojego życia.
W filmie oprócz postaci Marii Magdaleny jest też ukazana trudna, a wręcz beznadziejna sytuacja ówczesnych kobiet.

Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Film poświęcony gruzińskiej mistyczce i uzdrowicielce Lenie Loliszwili. Kobieta ma dar leczenia najcięższych chorób, wobec których współczesna medycyna jest bezradna. Bezbłędnie potrafi wskazać, co dolega jej rozmówcy. Lena współpracowała ze szpitalem onkologicznym w Tbilisi, przyjmowała też pacjentów prywatnie, także podczas wyjazdów na Litwę, do Izraela, Włoch i Polski. Wśród jej pacjentów były osoby cierpiące na choroby stawów, osteoporozę, porażenie mózgowe, astmę, głuchotę, wrzody, ciężkie choroby serca i nieoperacyjne nowotwory. Lena wielokrotnie była poddawana badaniom, mającym wyjaśnić jej niezwykłe zdolności, ale jak dotąd nie udało się tego dokonać. Ona sama twierdzi, że za jej umiejętnościami stoi głęboka wiara. Wielkim marzeniem Gruzinki jest pomoc mieszkańcom afrykańskich wiosek. Chce ona, by na pustyni za sprawą jej modlitw trysnęła woda.

Tytuł oryginalny: How the Bible Came to Be
An overview of the New Testament.
Gatunek: Dokument, Religijny
Produkcja: USA

Prawdopodobnie przepowiednie proroków wywarły duży wpływ na powstanie ksiąg opisujących dalsze dzieje Izraela mianowicie księgi: Jozuego, Sędziów, Samuela i Ksiąg Królewskich. Księgi te Żydzi nazywają księgami proroków wcześniejszych. Po nich następują księgi proroków: Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela. A na koniec 12 mniejszych proroków. W dalszej kolejności mamy w Biblii hebrajskiej tzw. pisma lub zwoje ksiąg, które powstały po niewoli babilońskiej. Do tej kategorii pism należą między innymi psalmy, księga przysłów i księga Hioba. Później powstały dalsze księgi Starego Testamentu. Księgi te towarzyszyły dziejom narodu wybranego i pozwoliły mu przejść przez stulecia gehenny i mimo to pozostał on narodem wiernym jednemu Bogu. "Słuchaj Izraelu. Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które Ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom. Będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na oddrzwiach swojego domu i twoich bramach".

W jaki sposób teksty Starego Testamentu przedostały się na zwoje pergaminowe to zupełnie inna historia. Jest rzeczą oczywistą, że przed wynalezieniem druku cała działalność piśmiennicza odbywała się ręcznie. Gdy tylko jakiś rękopis stawał się z powodu zużycia nieczytelny, rabini starannie go przepisywali. Wolno było używać tylko autentycznej kopii. Nie wolno było ani jednej litery spisać z pamięci. Odstęp pomiędzy literami musiał mieć szerokość włosa, a zdanie zawierać tylko 80 liter. Kiedy kopia była gotowa starannie liczono litery i porównywano z oryginałem.

Tytuł oryginalny: How the Bible Came to Be
An overview of the New Testament.
Gatunek: Dokument, Religijny
Produkcja: USA

Prawdopodobnie przepowiednie proroków wywarły duży wpływ na powstanie ksiąg opisujących dalsze dzieje Izraela mianowicie księgi: Jozuego, Sędziów, Samuela i Ksiąg Królewskich. Księgi te Żydzi nazywają księgami proroków wcześniejszych. Po nich następują księgi proroków: Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela. A na koniec 12 mniejszych proroków. W dalszej kolejności mamy w Biblii hebrajskiej tzw. pisma lub zwoje ksiąg, które powstały po niewoli babilońskiej. Do tej kategorii pism należą między innymi psalmy, księga przysłów i księga Hioba. Później powstały dalsze księgi Starego Testamentu. Księgi te towarzyszyły dziejom narodu wybranego i pozwoliły mu przejść przez stulecia gehenny i mimo to pozostał on narodem wiernym jednemu Bogu. "Słuchaj Izraelu. Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które Ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom. Będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na oddrzwiach swojego domu i twoich bramach".

W jaki sposób teksty Starego Testamentu przedostały się na zwoje pergaminowe to zupełnie inna historia. Jest rzeczą oczywistą, że przed wynalezieniem druku cała działalność piśmiennicza odbywała się ręcznie. Gdy tylko jakiś rękopis stawał się z powodu zużycia nieczytelny, rabini starannie go przepisywali. Wolno było używać tylko autentycznej kopii. Nie wolno było ani jednej litery spisać z pamięci. Odstęp pomiędzy literami musiał mieć szerokość włosa, a zdanie zawierać tylko 80 liter. Kiedy kopia była gotowa starannie liczono litery i porównywano z oryginałem.

''Zostaw duszę, resztę zabierz''
__ Jan Bosko __
W języku polskim używa się tłumaczenia:
„Daj mi dusze, resztę zabierz”.


Gatunek: Dokumentalny
Produkcja: Polska

Film przedstawia sylwetkę kardynała Augusta Hlonda, który kierował Kościołem polskim w szczególnie trudnym okresie dziejów kraju. August Hlond urodził się w 1881. Uczył się w szkole salezjańskiej, skąd został wysłany do Włoch w celu kontynuowania nauki. Wstąpił do zakonu salezjanów. Studia na Uniwersytecie Gregoriańskim zakończył doktoratem z filozofii. W 1919 r. objął stanowisko prowincjała w Wiedniu. Poznał tu Achille Rattiego, późniejszego papieża Piusa XI. W dużym stopniu przyczynił się on do kariery Hlonda. Od 1922 r. był administratorem apostolskim polskiej części diecezji wrocławskiej. W 1926 r. został konsekrowany na biskupa. W tym samym roku Pius XI mianował go arcybiskupem poznańsko-gnieźnieńskim, co wiązało się z objęciem funkcji prymasa. W 1927 został kardynałem. W 1930 zorganizował Centralę Akcji Katolickiej w Poznaniu. W 1939 r. opuścił wraz z rządem Polskę. Wyjechał do Rzymu, gdzie prowadził działalność propagandową na rzecz sprawy polskiej. W 1944 r. został internowany, był więziony przez Niemców. Po powrocie do kraju w 1945 r. zorganizował polską administrację kościelną na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Od 1946 r. był arcybiskupem warszawskim i gnieźnieńskim. Zmarł w Warszawie w 1948 r. Został pochowany w podziemiach katedry św. Jana. W 1992 r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny prymasa.