EBOOKI

Małżeństwo młodziutkiej Lynn McLeod ze zdolnym, dobrze prosperującym architektem Stephenem Asche trwało zaledwie rok, gdyż oczarowała go piękna, egzotyczna tancerka Oriana Devi. I oto po jedenastu latach od tamtych wydarzeń Lynn, obecnie psychoteraupetka zajmująca się ciężko chorymi dziećmi w nowojorskim szpitalu, otrzymuje dramatyczny list od rodziny byłego męża - od roku kaleki po wypadku na budowie - z prośbą ,aby pomogła Jilly, dziesięcioletniej córeczce Stephena i Oriany. Nikt nie może odgadnąć źródła tajemniczych koszmarów i obaw dręczących to dziecko, pozornie fizycznie zdrowe. Wbrew własnej woli,, w niezrozumialy dla siebie sposób, Lynn nie może oprzeć się temu wezwaniu. U stóp gor Wirginii, w domu, ktory kiedyś zaprojektowali ze Stephenem dla siebie, powracają dawne wspomnienia i uczucia......

Droga czytelniczko, mój mąż nie żyje, a mój czteroletni syn, Giles, został kolejnym hrabią Weston. A najgorsze jest to, że na opiekuna Gilesa mój mąż wyznaczył swego brata, Stephena.
Stephen... Pięć lat temu został wygnany na Jamajkę i teraz powraca do domu. Kiedyś marzyłam tylko o tym, żeby do mnie wrócił. Ale to było dawno temu. Teraz ułożyłam sobie życie bez niego. Mam syna, konie, dom.
Jeśli Stephen myśli, że może znów wkroczyć w moje życie, jakby nigdy nic się nie stało, przekona się, że są rzeczy, których się nie zapomina.

Intymny zapis zmagań trzydziestokilkuletniej kobiety umęczonej nerwicą i atakami paniki, nadużywaniem alkoholu, konsumpcjonizmem i zakupoholizmem. Kobiety, która dążyła do tego, aby być idealna – zgodnie ze współczesnymi trendami. Chciała być piękna, pielęgnować miłość, być dobrą matką, żoną, kochanką, odnosić sukcesy w pracy, piec ciasta, uprawiać sport, czytać, chodzić do teatru i odbywać egzotyczne podróże. Każdy kolejny krok w drodze do narzuconych przez siebie wymagań to kolejne pęknięcie niewidzialnej granicy, za którą rodzi się napięcie i frustracja.

"Skąd masz pewność, że inwestujesz w to, co ważne? Że wymieniasz podarowany ci czas na właściwe fanty? Co będziesz wspominać za lat dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści? Nagrody, a może jedno zwykłe, słoneczne popołudnie? Emilia też nie wie i nie chce wiedzieć. Woli przesypiać kolejne dni usadowiona w wygodnym fotelu. Albo na miękkiej sofie. Ale pewnego dnia, pozbawiona okularów, otwiera pewną szufladę i..."jpg