Filmy

Wyspa / Seom (2000)

produkcja: Korea Południowa
gatunek: dramat obyczajowy
reżyseria: Ki-duk Kim
scenariusz: Ki-duk Kim
zdjęcia: Seo-shik Hwang
muzyka: Sang-yun Jeon

Magiczna opowieść o cierpieniu i samotności. Historia dwojga ludzi: zamkniętej w sobie dziewczyny obsługującej pływające domki na jeziorze i zdradzonego mężczyzny, który w zemście popełnił zbrodnię i szuka ucieczki od tego świata. Piękne scenerie, zaskakująca historia która pozostawia widza z otwartymi ustami.

POLECAM

Gdyby żółwie mogły latać / Lakposhtha parvaz mikonand / Turtles Can Fly (2004)

produkcja: Iran, Irak, Francja
gatunek: dramat, wojenny
reżyseria: Bahman Ghobadi
scenariusz: Bahman Ghobadi
zdjęcia: Shahram Assadi
muzyka Hossein Alizadeh

Akcja rozgrywa się na pograniczu iracko-tureckim, zamieszkałym przez Kurdów. Stany Zjednoczone wypowiedziały wojnę Irakowi, Kurdowie czekają więc na wyzwolenie. Są wśród nich dzieci: sieroty, którym przewodzi Kak Satellite. Satellite zna kilka słów po angielsku i ma opinię światowca. Tylko on w okolicy umie montować anteny satelitarne, dzięki którym można dowiedzieć się, jak przebiega wojna. Autorytet Satellite'a zostaje zagrożony, kiedy do wioski przybywa tajemnicze rodzeństwo: piękna Agrin i jej bezręki brat Hengov.

POLECAM

„Jeden facet zadzwonił pierwszy raz i chciał AK-47. Załatwiliśmy mu. Potem znowu zadzwonił, że potrzebuje 200 sztuk amunicji. Po chwili zamówił jeszcze dodatkowe magazynki, zaś pół godziny później zgłosił pilne zapotrzebowanie na rewolwer. Po godzinie telefon odezwał się jeszcze raz. Nasz klient poszukiwał granatnika. Widać ludzie panikują…”
Trudno uwierzyć, że jeszcze stosunkowo niedawno, bo przed paroma dekadami, Liban nazywano „Szwajcarią Bliskiego Wschodu”. Oazą spokoju w niespokojnym, wstrząsanym konfliktami rejonie świata, krajem bogatym, dorównującym poziomem życia państwom zachodniej Europy, tolerancyjnym. "Wojna sześciodniowa” 1968 roku i jej następstwa dramatycznie zmieniły sytuację. Do Libanu ściągnęli palestyńscy uciekinierzy z Jordanii. Wybuchły walki między zwalczającymi się frakcjami chrześcijan i muzułmanów. Kraj stanął w ogniu. Syryjska interwencja na krótko uspokoiła sytuację. Do byłej bliskowschodniej „Szwajcarii” wkroczyły wojska Izraela…

Sous les bombes / Under the Bombs (2007)

produkcja: Liban, Francja, Wielka Brytania
gatunek: melodramat, wojenny
reżyseria: Philippe Aractingi
scenariusz: Michel Léviant, Philippe Aractingi
muzyka: René Aubry

Latem 2006 roku pod deszczem bomb spadających na Liban, na południu zniszczonego kraju zdeterminowana kobieta próbuje znaleźć swoją siostrę i syna. Kiedy kobieta obiecuje pewnemu taksówkarzowi godziwe wynagrodzenie, ten decyduje się jej towarzyszyć.

Trzy małpy / Üç maymun (2008)

produkcja: Turcja, Francja, Włochy
gatunek: dramat
reżyseria: Nuri Bilge Ceylan
scenariusz: Nuri Bilge Ceylan, Ebru Ceylan
zdjęcia: Gökhan Tiryaki

Przejmująca historia kobiety i jej rodziny rozgrywająca się w sercu współczesnego Stambułu. Nagrodzony w Cannes, najnowszy film twórcy "Klimatów".

Spokój pewnej rodziny rozpada się, gdy jej członkowie decydują się ukryć wielkie kłamstwo. Nieoczekiwanie, aby przetrwać razem, postanawiają ignorować prawdę: nie widzieć jej, nie słyszeć i nie mówić o niej. Ale czy udawanie "trzech małp" unieważnia istnienie prawdy?

Trzy małpy to najnowszy film Nuri Bilge Ceylana, uhonorowano za ten obraz Złotą Palmą dla najlepszego reżysera na festiwalu w Cannes w 2008 roku. Turecki twórca z właściwą sobie wnikliwością przygląda się bohaterom filmu, temu jak zmieniają się relacje między nimi i jak wpływa to na ich osobowości i związki ze światem zewnętrznym. W Europie turecka kultura reprezentowana jest właściwie przez dwa nazwiska: noblisty Orhana Pamuka i reżysera Nuri Bilge Ceylana. Mimo, że wiele ich różni, łączy ich światowa sława i uniwersalny styl. Trzy ostatnie filmy Ceylana - Uzak, Klimaty i Trzy małpy - porównywane są do najlepszych dokonań Antonioniego.

POLECAM

Portret nieuporządkowanego świata, w którym każdy stara sobie radzić szukając miłości, czegoś, co mógłby wspominać, lub zapomnieć. Komiczny i miejscami magiczny film o czterech samotnych osobach w Tel Awiwie, które pragną jakiegoś, choćby najwątlejszego kontaktu
Podczas własnego wesela Keren łamie nogę i nowożeńcy muszą zrezygnować z miesiąca miodowego na Karaibach, zadowalając się namiastką wakacji w drogim lecz fatalnie ulokowanym hotelu przy autostradzie w okolicach Tel Awiwu. Tajemnicza, ruda dziewczynka wychodzi z morza prosto w objęcia Batyi. Pogrążona w letargu i depresji od czasu rozstania z narzeczonym Batya, w towarzystwie dziewczynki czuje się zupełnie odmieniona, więc mimo licznych trudności postanawia się nią zaopiekować.
Meduzy to film składający się z kilku przeplatających się luźno wątków, jest zbiorowym portretem mieszkańców Tel Awiwu, dryfujących po powierzchni życia w poszukiwaniu miłości, pamięci lub zapomnienia.

Portret nieuporządkowanego świata, w którym każdy stara sobie radzić szukając miłości, czegoś, co mógłby wspominać, lub zapomnieć. Komiczny i miejscami magiczny film o czterech samotnych osobach w Tel Awiwie, które pragną jakiegoś, choćby najwątlejszego kontaktu
Podczas własnego wesela Keren łamie nogę i nowożeńcy muszą zrezygnować z miesiąca miodowego na Karaibach, zadowalając się namiastką wakacji w drogim lecz fatalnie ulokowanym hotelu przy autostradzie w okolicach Tel Awiwu. Tajemnicza, ruda dziewczynka wychodzi z morza prosto w objęcia Batyi. Pogrążona w letargu i depresji od czasu rozstania z narzeczonym Batya, w towarzystwie dziewczynki czuje się zupełnie odmieniona, więc mimo licznych trudności postanawia się nią zaopiekować.

Meduzy to film składający się z kilku przeplatających się luźno wątków, jest zbiorowym portretem mieszkańców Tel Awiwu, dryfujących po powierzchni życia w poszukiwaniu miłości, pamięci lub zapomnienia.

Chasydzi, mieszkańcy ortodoksyjnej dzielnicy Jeruzalem, przygotowują się do Sukkot, czyli Święta Szałasów, upamiętniającego wyjście narodu z Egiptu i wędrówkę do Kanaanu. Aby dopełnić uroczystości każda żydowska rodzina buduje szałas, który przeznaczony jest do przyjmowania gości i ucztowania. Głęboko wierzący Mosze (Shuli Rand) i jego żona Malli (Michal Bat-Sheva Rand) nie mają pieniędzy na przyjmowanie gości, w dodatku od dawna pragną mieć dziecko, którego również los im poskąpił. Oboje gorliwie modlą się do Boga, prosząc o cud. Wreszcie pojawiają się goście - choć nie tacy, jakich spodziewałoby się ortodoksyjne małżeństwo. Według zwyczaju należy ich jednak ugościć "czym chata bogata". Goście Moshe i Mali wkrótce bulwersują już całą dzielnicę...